جمعه هفته پانزدهم زمان عادی

خواهران و برادران عزیز،

امروز در کلام خدا، با دو صحنه قدرتمند روبرو می‌شویم. در قرائت اول، حزقیا، پادشاهی که در بستر مرگ است، با اشک و زاری به سوی خداوند رو می‌کند. اشعیا به او می‌گوید: «خانه‌ات را مرتب کن، زیرا خواهی مُرد و بهبود نخواهی یافت.» اما حزقیا با تمام قلبش دعا می‌کند، و خداوند دعایش را می‌شنود و ۱۵ سال دیگر به عمرش می‌افزاید. این یک معجزه است، یک پاسخ مستقیم به دعای صادقانه.

و در انجیل، عیسی و شاگردانش را می‌بینیم که در روز سبت، خوشه‌های گندم را می‌چینند و می‌خورند. فریسیان آنها را محکوم می‌کنند، اما عیسی پاسخ می‌دهد: «رحمت می‌خواهم نه قربانی.» او به ما یادآوری می‌کند که قانون برای انسان است، نه انسان برای قانون. او به ما می‌گوید که چیزی بزرگتر از معبد اینجاست؛ او خودش است، تجسم رحمت الهی.

این دو داستان چه چیزی به ما می‌گویند، به خصوص در این روزها که قلب‌هایمان هنوز برای بنجامین وو عزیز فشرده است؟ چهار هفته از رفتن او می‌گذرد، و ما همچنان جای خالی او را احساس می‌کنیم.

زندگی بنجامین، با آن ذهن کنجکاو و روح مهربانش، مانند دعای حزقیا بود. او زندگی را با تمام وجودش در آغوش گرفت، با شور و شوقی که در هر کاری که انجام می‌داد، از علاقه‌اش به هوش مصنوعی و زیرساخت‌های ابری گرفته تا بازی‌های فکری و ورزشی، نمایان بود. به یاد می‌آورم که چقدر از کشف چیزهای جدید لذت می‌برد، چگونه چشمانش از درک یک مفهوم جدید می‌درخشید. این کنجکاوی، این میل به دانستن و درک، خود نوعی دعا بود، نوعی ارتباط با خالق که جهان را اینگونه شگفت‌انگیز آفریده است.

و پیام عیسی: «رحمت می‌خواهم نه قربانی.» این کلمات برای ما، برای همه کسانی که رنج می‌برند، تسلی‌بخش است. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که گاهی اوقات قوانین، سنت‌ها، و انتظارات، بار سنگینی بر دوش ما می‌گذارند. اما عیسی به ما یادآوری می‌کند که در نهایت، آنچه اهمیت دارد، مهربانی، شفقت، و عشق است. او می‌خواهد که ما به یکدیگر، به خصوص به کسانی که دردمندند، رحمت نشان دهیم.

آلان و تائو، رایان عزیز، و همه خانواده و دوستان بنجامین… می‌دانم که این هفته‌ها چقدر دشوار بوده است. قلب‌های شما پر از اندوه است. اما اجازه دهید این کلمات عیسی به شما آرامش دهد. خداوند رحمت می‌خواهد، نه اینکه شما خود را قربانی غم کنید. او می‌خواهد که شما زندگی کنید، نفس بکشید، و عشق بنجامین را در قلب خود حمل کنید، نه به عنوان باری سنگین، بلکه به عنوان نوری که راه شما را روشن می‌کند.

بنجامین زندگی کوتاهی داشت، اما پر از معنا، پر از کشف، و پر از عشق. او اکنون در آغوش رحمت بی‌کران خداوند است، جایی که هیچ دردی نیست. او در جشن آسمانی است، و ما را از آنجا تماشا می‌کند. بگذارید زندگی او ما را تشویق کند که با کنجکاوی و مهربانی زندگی کنیم، و بیش از هر چیز، رحمت را در قلب خود پرورش دهیم.

و برای همه کسانی که از راه دور با ما همراه هستند، به خصوص کودکان دیگری که رنج می‌برند، و هر خانواده‌ای که صلیب سنگینی را حمل می‌کند: خداوند شما را می‌بیند. او اشک‌های شما را می‌بیند، دعاهای شما را می‌شنود. او رحمت خود را بر شما می‌بارد. هرگز امید را از دست ندهید، زیرا خداوند، خداوند رحمت، هرگز شما را تنها نمی‌گذارد. آمین.