عید قدیسه مریم مجدلیه — کلام روزانه

مقدمه

خواهران و برادران عزیز در مسیح، فیض و آرامش خداوند با شما باد. به نام پدر و پسر و روح‌القدس، آمین.

عمل توبه

ای خداوند، رحمت کن. ای مسیح، رحمت کن. ای خداوند، رحمت کن.

♪ “Persian Kyrie (Version A)” — A song for Ben

کلام خدا

قرائت اول · (Song of Songs 3:1-4b)

عروس می‌گوید: در بستر خود در شب، او را که قلبم دوستش دارد، جستم – جستمش اما نیافتمش. پس برمی‌خیزم و در شهر می‌گردم؛ در خیابان‌ها و چهارراه‌ها او را که قلبم دوستش دارد، می‌جویم. جستمش اما نیافتمش. نگهبانان در حین گشت‌زنی در شهر به من برخوردند: آیا او را که قلبم دوستش دارد، دیده‌اید؟ به سختی از آنها جدا شده بودم که او را که قلبم دوستش دارد، یافتم.

مزمور پاسخ‌گو · (Psalm 63:2, 3-4, 5-6, 8-9)

پاسخ: (۲) روح من تشنه توست، ای خداوند، خدای من. ای خدا، تو خدای من هستی که تو را می‌جویم؛ جسم من برای تو ضعیف می‌شود و روح من تشنه توست مانند زمینی خشک، بی‌جان و بی‌ آب. پاسخ: روح من تشنه توست، ای خداوند، خدای من. اینگونه در قدس به سوی تو نگریستم تا قدرت و جلال تو را ببینم، زیرا مهربانی تو بهتر از زندگی است؛ لب‌های من تو را ستایش خواهند کرد. پاسخ: روح من تشنه توست، ای خداوند، خدای من. اینگونه تو را تا زنده‌ام برکت خواهم داد؛ دست‌هایم را بلند کرده، نام تو را خواهم خواند. مانند غنای یک ضیافت، روح من سیر خواهد شد، و با لب‌های شادمان، دهانم تو را ستایش خواهد کرد. پاسخ: روح من تشنه توست، ای خداوند، خدای من. تو یاور منی، و در سایه بال‌های تو از شادی فریاد می‌زنم. روح من محکم به تو چسبیده است؛ دست راست تو مرا نگه می‌دارد. پاسخ: روح من تشنه توست، ای خداوند، خدای من.

انجیل · (John 20:1-2, 11-18)

در روز اول هفته، مریم مجدلیه صبح زود، در حالی که هنوز تاریک بود، به سوی قبر آمد، و دید که سنگ از قبر برداشته شده است. پس دوید و نزد شمعون پطرس و آن شاگرد دیگر که عیسی او را دوست داشت رفت، و به آنها گفت: «خداوند را از قبر برده‌اند، و ما نمی‌دانیم کجا گذاشته‌اند.» مریم بیرون قبر ایستاده بود و می‌گریست. و همانطور که می‌گریست، خم شد و به داخل قبر نگاه کرد و دو فرشته را در لباس سفید دید که آنجا نشسته بودند، یکی در سر و دیگری در پا جایی که بدن عیسی بوده است. و آنها به او گفتند: «ای زن، چرا می‌گریی؟» او به آنها گفت: «آقای مرا برده‌اند، و نمی‌دانم کجا گذاشته‌اند.» وقتی این را گفت، برگشت و عیسی را آنجا دید، اما نمی‌دانست که عیسی است. عیسی به او گفت: «ای زن، چرا می‌گریی؟ به دنبال چه کسی می‌گردی؟» او گمان کرد که باغبان است و به او گفت: «آقا، اگر تو او را برده‌ای، به من بگو کجا گذاشته‌ای، و من او را خواهم برد.» عیسی به او گفت: «مریم!» او برگشت و به زبان عبری به او گفت: «ربونی،» که به معنی معلم است. عیسی به او گفت: «به من نچسب، زیرا هنوز نزد پدر صعود نکرده‌ام. اما نزد برادرانم برو و به آنها بگو، 'من نزد پدر خود و پدر شما، نزد خدای خود و خدای شما می‌روم.'» مریم مجدلیه رفت و به شاگردان اعلام کرد: «من خداوند را دیده‌ام،» و سپس آنچه را که او به او گفته بود، گزارش داد.

روح من تشنه توست، ای خداوند، خدای من.

موعظه

خواهران و برادران عزیز در مسیح، فیض و آرامش خداوند با شما باد.

امروز، در عید قدیسه مریم مجدلیه، کلام خدا ما را به سفری از جستجو و یافتن دعوت می‌کند. در قرائت اول، عروس در نغمه سلیمان با تمام وجودش به دنبال محبوب قلبش می‌گردد: «در بستر خود در شب، او را که قلبم دوستش دارد، جستم – جستمش اما نیافتمش.» او از خواب برمی‌خیزد، در شهر می‌گردد، و با نگهبانان صحبت می‌کند، اما همچنان در جستجوست تا اینکه سرانجام او را می‌یابد. این تصویری قدرتمند از اشتیاق روح انسان برای یافتن خداست، برای یافتن عشقی که قلب ما را سیراب می‌کند.

و در انجیل، ما مریم مجدلیه را می‌بینیم که در سپیده‌دم روز اول هفته، در تاریکی به سوی قبر می‌آید. قلب او پر از اندوه و پریشانی است، زیرا می‌بیند که سنگ از قبر برداشته شده و بدن محبوبش، عیسی، ناپدید شده است. او می‌گرید و می‌گوید: «آقای مرا برده‌اند، و نمی‌دانم کجا گذاشته‌اند.» او به دنبال عیسی می‌گردد، اما او را نمی‌شناسد، حتی وقتی عیسی در مقابلش ایستاده است! تا اینکه عیسی نام او را صدا می‌زند: «مریم!» و در آن لحظه، همه چیز تغییر می‌کند. او او را می‌شناسد، و با شادمانی می‌گوید: «ربونی!»

این داستان‌ها، به خصوص در این روزها که پنج هفته از بازگشت بنجامین وو به خانه ابدی می‌گذرد، چه چیزی به ما می‌گویند؟ قلب‌های ما، مانند قلب عروس در نغمه سلیمان و قلب مریم مجدلیه، ممکن است در جستجو باشند. شاید ما هم در تاریکی اندوه، به دنبال نشانه‌ای، به دنبال آرامشی، به دنبال حضور کسی که دوستش داریم، می‌گردیم.

بنجامین، با آن روح مهربان و لبخند همیشگی‌اش، نمونه‌ای از کسی بود که زندگی را با شادی و کنجکاوی در آغوش گرفت. او در لحظات کوچک زندگی، در کنار خانواده‌اش، شادی واقعی را می‌یافت. به یاد دارم که چقدر از تماشای هواپیماها با پدرش لذت می‌برد؛ این «فرودگاه‌گردی‌ها» برای او فقط یک سرگرمی نبود، بلکه لحظاتی از ارتباط عمیق، از کشف و از شادی بود. او در این لحظات ساده، حضور عشق را درک می‌کرد، همان عشقی که مریم مجدلیه در نهایت با شنیدن نامش از زبان عیسی یافت. بنجامین نیازی به جستجوی دور نداشت تا شادی را بیابد؛ او آن را در کنار کسانی که دوستش داشتند، در لحظات ساده و واقعی زندگی پیدا کرد.

آلان و تائو عزیز، رایان، و همه خانواده و دوستان بنجامین… می‌دانم که اندوه شما عمیق است. شاید احساس می‌کنید که در تاریکی جستجو می‌کنید، به دنبال بنجامین می‌گردید، و نمی‌دانید کجا او را بیابید. اما کلام خدا امروز به ما می‌گوید که عیسی، حتی زمانی که او را نمی‌شناسیم، در کنار ماست. او نام شما را می‌داند، همانطور که نام مریم را صدا زد. او در کنار شماست، حتی در اشک‌هایتان. بنجامین اکنون در آغوش آن خدایی است که نام او را می‌داند، در نوری که هیچ تاریکی نمی‌تواند آن را خاموش کند.

اجازه دهید زندگی بنجامین، آن روح شاد و مهربانش، ما را به یاد آورد که چگونه با شور و شوق زندگی کنیم و چگونه عشق را در لحظات ساده بیابیم. و برای همه کسانی که از راه دور با ما همراه هستند، به خصوص کودکان دیگری که رنج می‌برند، و هر خانواده‌ای که صلیب سنگینی را حمل می‌کند: خداوند شما را می‌بیند. او نام شما را می‌داند. او شما را در آغوش می‌گیرد و هرگز شما را تنها نمی‌گذارد. به نام او امید داشته باشید. آمین.

مراقبه

♪ “باغ درون (Version B - Majestic)” — A song for Ben

درخواست‌ها

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“بن، امیدوارم روحت در شادی و آرامش در کنار پدر آسمانی به حیات خود ادامه دهد، و او فرشتگانش را بفرستد تا مراقب پدر و مادر و برادرت باشند. امیدوارم آن‌ها هر روز با عشق و فیض او تسلی یابند، و روزی همه‌تان برای همیشه به عنوان یک خانوادهٔ ابدی دوباره به هم بپیوندید. عشقمان را برایت می‌فرستیم!!!”