پنجشنبه هفته شانزدهم زمان عادی

خواهران و برادران عزیز در مسیح،

امروز در کلام خدا، با دو تصویر قدرتمند از سرچشمه زندگی و درک روبرو می‌شویم. در قرائت اول، ارمیا نبی، با کلماتی سوزناک، از خداوند نقل می‌کند که چگونه قومش او را، «سرچشمه آب‌های زنده»، رها کرده و برای خود «آب‌انبارهای شکسته» حفر کرده‌اند که آب نگه نمی‌دارند. این تصویری از یک انتخاب دردناک است: رها کردن منبع حیات برای چیزی که نمی‌تواند ما را سیراب کند.

و در انجیل، عیسی به شاگردانش توضیح می‌دهد که چرا با تمثیل سخن می‌گوید. او می‌گوید: «زیرا دیدگان شما خوشحالند که می‌بینند و گوش‌های شما خوشحالند که می‌شنوند.» او از کسانی صحبت می‌کند که می‌بینند اما نمی‌بینند، و می‌شنوند اما نمی‌فهمند. اما شاگردان، کسانی که به او نزدیک شده‌اند، موهبت درک اسرار ملکوت آسمان را یافته‌اند. آنها به سرچشمه حقیقت نزدیک شده‌اند.

این دو قرائت امروز چه چیزی به ما می‌گویند؟ به خصوص در این روزها که پنج هفته از بازگشت بنجامین وو به خانه ابدی می‌گذرد. ما نیز گاهی اوقات در زندگی احساس می‌کنیم که به دنبال آب‌انبارهای شکسته می‌گردیم، به دنبال پاسخ‌هایی که نمی‌توانند تشنگی روح ما را برطرف کنند. اما عیسی ما را به سرچشمه آب‌های زنده دعوت می‌کند.

بنجامین، با آن روح مهربان و قلب پر از همدلی‌اش، نمونه‌ای از کسی بود که می‌دانست سرچشمه واقعی شادی و زندگی کجاست. او با آن لبخند همیشه بر لبش، به ما یادآوری می‌کرد که شادی در لحظات ساده و در ارتباط با دیگران نهفته است. به یاد دارم که چقدر از سفرهای خانوادگی‌اش لذت می‌برد؛ چگونه با پدر، مادر و برادرش، رایان، دنیا را کشف می‌کرد. اینها آب‌انبارهای شکسته نبودند؛ اینها لحظاتی بودند که او از سرچشمه واقعی زندگی، یعنی عشق خانواده و زیبایی خلقت، سیراب می‌شد. او با چشمان باز و قلبی گشوده، زیبایی‌ها و عجایب جهان را می‌دید و درک می‌کرد، درست مانند شاگردان عیسی که برکت دیدن و شنیدن را داشتند.

آلان و تائو عزیز، رایان، و همه خانواده و دوستان بنجامین… می‌دانم که اندوه شما عمیق است. شاید احساس می‌کنید که در جستجوی آب هستید، در جستجوی آرامش. اما کلام خدا امروز به ما می‌گوید که خداوند، سرچشمه آب‌های زنده است. او شما را رها نکرده است. بنجامین اکنون در آغوش آن سرچشمه حیات است، جایی که دیگر تشنگی و دردی نیست. او در نور خدا زندگی می‌کند، و عشق او به شما، همچون چشمه‌ای زلال، هرگز خشک نمی‌شود.

اجازه دهید زندگی بنجامین، آن روح مهربان و لبخند درخشانش، ما را به یاد آورد که چگونه با چشمان باز و قلبی گشوده زندگی کنیم، و همیشه به سرچشمه آب‌های زنده، یعنی عیسی مسیح، نزدیک بمانیم. و برای همه کسانی که از راه دور با ما همراه هستند، به خصوص کودکان دیگری که رنج می‌برند، و هر خانواده‌ای که صلیب سنگینی را حمل می‌کند: خداوند شما را می‌بیند. او نام شما را می‌داند. او شما را در آغوش می‌گیرد و هرگز شما را تنها نمی‌گذارد. به نام او امید داشته باشید. آمین.