Dinten Minggu Biasa kaping 23

Coba bayangna sesawangan iki: swasana ing sawijining bandara sing rame, ing ngendi wong-wong mlaku kanthi cepet, saben wong nggawa koper lan tujuane dhewe-dhewe. Ing tengahing rame iku, ana bapak lan anak sing lagi ngadeg ing cedhak jendhela gedhe, mandeng pesawat sing lagi landas. Iki dudu mung babagan mesin utawa jadwal penerbangan. Iki babagan wektu sing mandheg, babagan crita sing dituduhake, lan babagan katresnan sing dadi 'navigasi' ing urip iki. Benjamin Vo, bocah sing cerdhas lan nggadhahi rasa penasaran sing jembar, seneng banget karo 'airport spotting'. Dheweke ngerti banget detil pesawat Boeing 737, kaya dheweke ngerti logika matematika utawa sistem cloud AWS sing dipelajari karo bapake. Nanging, ing ngisor kapinteran sing nggumunake iku, ana ati sing alus, ati sing tansah nggoleki katresnan lan hubungan sing nyata karo wong-wong sing ditresnani.

Ing waosan kapisan dinten iki, Gusti Allah nimbali Nabi Yehezkiel dadi 'jaga' utawa 'watchman' kanggo umat-Ne. Gusti ngendika, 'Yen Aku ngandika marang wong duraka, 'He, wong duraka, kowe mesthi bakal mati,' lan kowe ora ngomong apa-apa kanggo ngelingake wong mau, wong duraka iku bakal mati amarga dosane, nanging Aku bakal njaluk pertanggungjawaban marang kowe.' Iki swara sing abot. Iki swara sing nuntut tanggung jawab kita marang sesama. Asring, kita mikir yen tugas kita mung njaga awake dhewe. Nanging Gusti Allah ngelingake yen kita kabeh iku 'jaga' kanggo siji lan sijine. Kita dijaga dening katresnan, lan kita diundang kanggo njaga katresnan iku tetep urip ing antarane kita.

Wis rong sasi luwih wiwit tanggal telulas Juni, tanggal nalika Ben kondur menyang pangarsane Gusti. Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, panjenengan nggawa rasa kangen sing abot. Kadhangkala, rasa kangen iku kaya swara sirine sing ora mandheg ing jero ati. Panjenengan takon, 'Apa aku wis cukup nindakake tugasku minangka jaga? Apa aku wis cukup njaga Ben?' Mirengna iki kanthi tulus lan tancepna ing jero hatimu: Gusti Allah mboten nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Ben dudu paukuman, lan lara sing nandhang Ben dudu amarga panjenengan kurang tresna utawa kurang waspada. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing paling apik, sing nresnani Ben kanthi katresnan sing murni, sing ngeterake Ben nganti tekan gerbang Swarga. Panjenengan mboten luput. Buwangen rasa salah iku, amarga Gusti Allah wis nampa Ben kanthi tangan terbuka. Gusti mboten nate nuntut luwih saka apa sing wis panjenengan wenehake.

Ing Injil dinten iki, Gusti Yesus ngendika babagan carane kita nanggapi dosa utawa kesalahan sedulur: 'Yen sedulurmu nindakake dosa marang kowe, muliha lan kandhani kaluputane mung wong loro wae.' Gusti Yesus ngajak kita menyang dialog sing jujur, dialog sing adhedhasar katresnan. Panjenengane ngerti yen hubungane manungsa iku rapuh. Nanging, ing tengahing kerapuhan iku, Panjenengane janji: 'Amarga ing ngendi ana wong loro utawa telu kumpul ing asma-Ku, ing kono Aku ana ing tengah-tengahé.' Iki dudu babagan aturan, iki babagan anane Gusti ing tengahing hubungan kita.

Ben iku bocah sing ngerti banget babagan anane Gusti ing hubungan. Elinga nalika Ben, kanthi tulus lan tanpa diprayogakake, matur marang bapa ibune yen dheweke gelem menehake kabeh isi piggy bank-e kanggo mbantu Paklik William sing lagi nandhang lara rong stroke. Ben ora mecah celengan iku, lan dhuwite ora dienggo amarga Paklik wis ana asuransi, nanging tawarane sing tulus iku mbukak sapa sejatine Ben: bocah sing, ing umur limalas taun, wis ngerti carane menehi uripe kanggo wong liya. Iku tumindak 'jaga' sing sejati—dheweke njaga katresnan ing kulawargane kanthi menehi apa sing diduweni.

Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kanggo Ben... Kowe saiki dadi 'penjaga' warisane Ben. Elinga saben dolanan bareng, saben ngguyu bareng, lan saben crita babagan pesawat. Ben ora adoh saka kowe, Ryan. Dheweke tansah ana ing njero atimu, lan ing saben donga sing mbok ucapake. Terusna sinau, terusna ngguyu, lan terusna dadi bocah sing apik, nresnani Papa lan Mama kanggo wong loro. Ben mesthi bungah nyawang kowe terus maju. Kowe dudu mung adhi, kowe iku bagean saka uripe Ben sing terus urip ing donya iki.

Kadhangkala, kita ngrasa yen Gusti Allah iku adoh, utawa yen Panjenengane ora nggatekake lara kita. Nanging elinga, ing Injil dinten iki, Gusti Yesus ngendika babagan 'apa wae sing mbok jaluk ing ndonya iki, bakal dikabulake dening Rama-Ku ing swarga.' Iki dudu janji babagan barang-barang donya, nanging janji babagan anane Gusti ing tengahing donga kita. Nalika panjenengan nangis, Gusti nangis. Nalika panjenengan ngrasa abot, Gusti nggendhong panjenengan. Ben saiki wis ana ing 'Banquet of Heaven', ing ngendi ora ana maneh lara, ora ana maneh sirine sing ngganggu, mung ana katresnan sing langgeng.

Santo Paulus ing waosan kapisan ngelingake kita: 'Aja duwe utang apa-apa marang sapa wae, kajaba tresna marang siji lan sijine.' Iki siji-sijine utang sing kudu kita bayar saben dina. Ben wis mbayar utang iku kanthi uripe sing kebak katresnan. Ben wis dadi 'jaga' sing setya kanggo kulawargane. Saiki, giliran kita kanggo njaga katresnan iku tetep mili. Liwat sumur banyu resik ing Cà Mau—ing ngendi jenenge Ben diabadikake dadi 'Giếng Gioan Baotixita'—banyu sing mestimu nyegerake wong akeh iku dadi tandha manawa katresnane Ben ora bakal mati. Kabecikan-kabecikan cilik sing ditindakake kanthi sepi ing jenenge Ben nuduhake manawa uripe sing singkat wis dadi berkah sing nyata.

Nalika panjenengan metu saka ruangan iki, gawaa siji bab cilik iki: Gusti Allah iku ana ing tengahing kumpulane panjenengan. Nalika panjenengan kumpul ing meja mangan, sanajan ana kursi sing suwung, elinga yen Ben ana ing kono, ing tengah-tengahé kasih sayang panjenengan. Ben wis rampung mabur dhuwur, kaya pesawat Boeing sing ditresnani, tekan ing panggonan sing paling aman. Ben wis dadi malaekat sing njaga bapa, ibu, lan adhimu. Terusna urip, terusna nresnani, lan terusna percaya yen ing pungkasan, kabeh bakal dadi siji ing katresnan Dalem Gusti.

Benjamin, mibera dhuwur, mibera bebas. Jaganen bapa, ibu, lan adhimu. Kita kabeh bakal ketemu maneh ing Banquet of Heaven, ing ngendi kabeh pitakon bakal nemu wangsulan, lan kabeh luh bakal diusap dening astane Gusti piyambak. Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati kita kabeh. Amin.