Pengetan Wajib Santa Monika

Para sedulur kinasih ing sajroning Kristus,

Coba bayangna sawijining celengan cilik sing digawe saka keramik utawa plastik, sing lungguh meneng ing pojok meja kamar sawijining bocah. Celengan iku mbokmenawa ora katon mewah. Ing njerone, ana dhuwit receh sing dikumpulake sethithik mbaka sethithik, asil saka nyisihake dhuwit jajan utawa bebungah saka wong tuwa. Kanggo wong diwasa, isine mbokmenawa ora sepiraa. Nanging kanggo bocah sing nduweni celengan iku, isine dudu mung dhuwit. Isine yaiku impen, rencana, lan pengurbanan. Saben dhuwit receh sing dilebokake yaiku wujud saka kepinginan kanggo nindakake samubarang sing migunani ing tembe mburine.

Dina iki, kita ngerayakake Pengetan Wajib Santa Monika, sawijining ibu sing celengan atine kebak dening pandonga lan eluh kanggo anake, Agustinus. Lan ing wektu sing padha, kita ngrungokake layange Santo Paulus marang umat ing Korintus sing ngendika: "Aku tansah saos sokur marang Gusti Allahku marga saka kowe, amarga sih-nugraha Dalem Allah sing wis kaparingake marang kowe ana ing Sang Kristus Yesus." Paulus ngerti yen saben jiwa iku kaya celengan sing wis diisi dening Gusti kanthi macem-macem nugraha, kawruh, lan katresnan.

Iki sing dadi benang abang sing nyambungake kabeh waosan kita dina iki: babagan kepiye kita nggunakake apa sing ana ing sajroning "celengan" ati kita kanggo ngabdi marang Gusti lan sesama.

…

Para sedulur, dina iki wis udakara rong sasi wiwit tanggal telulas Juni rong ewu selawuh, nalika Benjamin Vo tinimbalan mulih menyang ngarsane Rama ing Swarga. Rong sasi…

Ing itungan wektu manungsa, rong sasi mbokmenawa krasa cepet kanggo wong sing mung liwat. Nanging kanggo Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, rong sasi iki yaiku kumpulan saka sewu wolung atus jam sing kebak rasa kangen. Kita kudu wani ngomongake bebener iki: omah krasa beda banget tanpa Ben. Ana sepi sing ora bisa diisi dening swara apa wae. Ana rasa sesek nalika nyawang barang-barang sing ditinggalake Benjamin—buku-buku matematikane, layar komputere sing biyen kebak baris kode program, utawa topi sing asring dianggo.

Lara iki nyata. Aja wedi kanggo ngrasakake lara iku, amarga lara kangen iku sejatine yaiku wujud liyane saka katresnan sing jero banget. Gusti Yesus piyambak nate nangis nalika kelangan kancane, Lasarus. Panjenengane pirsa sepira abote kelangan anak sing dadi pepadhang ing omah. Kita ora prelu kesusu nutupi tatu iki; kita mung prelu nggawa tatu iki menyang ngarsane Gusti.

…

Nanging, kepiye kita bisa nemokake pepadhang ing tengah-tengah rasa sedhih iki?

Ing waosan Injil, Gusti Yesus ngendika: "Padha melèka! Amarga kowe ora ngerti ing dina apa Gustimu bakal rawuh." Panjenengane banjur nyritakake babagan abdi sing setya lan pinter, sing dipasrahi tanggung jawab dening bendarane. Abdi sing rahayu yaiku abdi sing nalika bendarane rawuh, ditemokake lagi nindakake tugase kanthi becik.

Benjamin Vo, sanajan umure mung limalas taun, yaiku tuladha nyata saka abdi sing "melèk" lan setya iku. Ben dudu bocah sing mung nunggu wektu liwat. Dheweke bocah sing "enriched in every way," kaya sing diucapake Santo Paulus. Gusti maringi Ben pikiran sing cerdhas banget—otak sing bisa mangerteni logika AI, DevOps, lan infrastruktur cloud sing rumit banget, malah sadurunge dheweke dadi wong diwasa. Ben nggunakake wektune kanggo sinau, kanggo "ngisi" celengan kawruhe kanthi tliti.

Nanging, sing nggawe Benjamin dadi abdi sing rahayu ing mripate Gusti dudu mung kapinterane. Sing paling endah yaiku apa sing ana ing njeron celengan atine.

Elinga crita cilik nanging jero iki. Nalika Ben umure limalas taun, dheweke krungu yen Paklik William lagi nandhang lara stroke. Tanpa dijaluk, tanpa ana sing mrentah, bocah lanang iki matur marang bapa lan ibune yen dheweke lila menehake kabeh isi celengane kanggo mbantu paklike.

Ben mboten nate mecah celengan iku. Dhuwit kasebut ora tau dadi angka ing tagihan rumah sakit, amarga pancen ora dibutuhake. Nanging ing mripate Gusti Allah, celengan iku wis pecah. Atine Ben wis tinarbuka. Kasanggupane kanggo menehake kabeh sing diduweni—kabeh tabungane, kabeh asil usahane—yaiku wujud katresnan sing paling murni. Gusti mboten mirsani pira jumlah dhuwite, nanging Gusti mirsani kurban batin bocah iki. Ben wis siyap, Ben wis "melèk" ing sajroning katresnan.

…

Kagem Papa Alan lan Mama Thao…

Sajroning rong sasi iki, mbokmenawa ana wengi-wengi sing peteng ing ngendi panjenengan ngrasa kaya-kaya ana sing kurang. Mbokmenawa ana rasa salah sing nyoba nggonjingake ati, mikir apa ana sing luput, apa ana sing bisa ditindakake luwih akeh.

Mirengna iki kanthi tulus: Nalika para sakabat takon marang Gusti Yesus babagan wong sing nandhang sangsara, apa iku amarga dosane dhewe utawa wong tuwane, Gusti mangsuli: "Dudu wong iki, lan uga dudu wong tuwane."

Panandhang lan pisahan iki dudu paukuman. Iku dudu kesalahane panjenengan. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing luar biasa. Panjenengan wis ngisi uripe Benjamin kanthi katresnan sing dadi dhasar saengga dheweke dadi bocah sing lila kurban. Benjamin ora tau nyalahake panjenengan. Saka Swarga, dheweke nyawang panjenengan kanthi esem sing padha karo eseme nalika dheweke matur babagan celengane: esem sing kebak matur nuwun amarga wis diwenehi urip sing kebak katresnan.

Kaya Santa Monika sing ora nate kesel ndedonga kanggo anake, katresnan panjenengan marang Ben saiki wis malih dadi jembatan pandonga. Ben saiki wis dadi "malaekat" sing nunggu ing "Pesta Langgeng," panggonan ing ngendi ora ana maneh lara, mung ana kabungahan sing tanpa wates.

…

Kagem Ryan, adhi lan kanca paling raket kanggo Ben…

Masmu Benjamin saiki wis miber dhuwur banget, luwih dhuwur tinimbang pesawat Boeing 737 sing asring mbok deleng bareng ing bandara. Dheweke saiki dadi pilot ing maskapai swarga sing mbokmenawa jenenge "Con Chim Airlines" sing tau dadi angen-angene. Ben kepengin kowe tetep kuwat, Ryan. Saben kowe sinau, saben kowe dolanan, lan saben kowe nindakake kabecikan, elinga yen kowe nggawa bagean saka atine Ben ing uripmu. Kowe dadi bukti yen katresnane Ben isih urip ing donya iki.

Semono uga kanggo kabeh kulawarga, para paklik, bulik, lan sapa wae sing ngrungokake ibadah iki saka kadohan. Luwih-luwih kanggo kulawarga-kulawarga sing nembe ngemban salib abot, bocah-bocah sing lagi nandhang lara, lan sapa wae sing rumangsa atine garing. Panjenengan kabeh disawang lan ditresnani dening Gusti. Kita ora mlaku dhewekan. Kita padha nyengkuyung siji lan sijine ing sajeroning pandonga, kaya banyu seger sing mili saka sumur "Giếng Gioan Baotixita" sing dibangun kanggo ngurmati Ben.

…

Para sedulur, apa sing bisa kita gawa mulih saka papan iki dina iki?

Gusti Yesus ngajak kita dadi abdi sing setya lan pinter. Benjamin Vo wis nuduhake carane: yaiku kanthi duwe ati sing tansah siyap kanggo menehi. Dheweke ngelingake kita yen sing paling wigati dudu sepira akehe isine celengan kita, nanging sepira lilane kita kanggo mbukak celengan ati kasebut kanggo wong liya.

Nalika panjenengan mulih dina iki, coba tindakna siji bab cilik: delengen wong-wong ing sakiwa tengenmu—bojo, anak, sedulur, utawa tangga—lan wenehana sethithik saka "celengan" katresnanmu. Mbokmenawa mung awujud esem, tembung sing manis, utawa kuping sing gelem ngrungokake.

Benjamin saiki wis ngaso kanthi tentrem ing astane Gusti. Dheweke wis lulus saka sekolah donya iki kanthi nilai sing sampurna ing babagan katresnan. Muga-muga kita kabeh tansah siyap lan "melèk," saengga nalika Gusti rawuh, Panjenengane nemokake kita lagi nresnani siji lan sijine, kaya dene Benjamin sing tansah nresnani kita kabeh.

Benjamin, miber dhuwur ing katentreman Swarga. Kita kabeh tresna marang kowe.

Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati panjenengan sadaya.

Amin.