Pesta Santo Bartolomeus, Rasul

Para sedulur kinasih ing sajroning Kristus,

Coba bayangna sawijining bocah lanang sing lungguh meneng ing ngarep layar komputer, mripate sumunar nyawang baris-baris kode program sing rumit. Kanggo wong liya, mbokmenawa iku mung angka lan aksara sing ora ana tegese. Nanging kanggo bocah iki, iku sawijining jagad. Ana logika ing kono. Ana tatanan. Ana pondasi sing kudu dibangun kanthi tliti supaya kabeh sistem bisa mlaku kanthi sampurna. Dheweke mangerteni yen ing mburine kabeh sing katon ing layar, ana struktur sing kuwat sing nyangga kabeh mau.

Dina iki, kita ngerayakake Pesta Santo Bartolomeus, utawa sing ing Injil Yohanes disebut Nathanael. Lan waosan-waosan dinten menika nggawa kita nyawang sawijining struktur sing adoh luwih agung tinimbang kode komputer apa wae: yaiku Kutha Suci Yerusalem sing anyar, lan telenging atine manungsa sing tulus.

Ing waosan kapisan saka Kitab Wahyu, kita dijak munggah menyang gunung sing dhuwur bebarengan karo Malaékat kanggo nyawang "Penganten Putri, garwane Sang Cempe." Sing dituduhake dudu manungsa, nanging sawijining kutha sing sumunar kanthi kamulyaning Gusti Allah. Kutha iku nduweni tembok sing dhuwur lan gedhe, kanthi rolas gapura. Nanging gatekna bagean iki: "Tembok kutha iku nduweni rolas pondasi watu, lan ing ndhuwure tinulis jenenge rolas Rasule Sang Cempe."

Pondasi. Watu dhasar. Iki minangka gambar babagan kekiyatan lan kateguhan. Sawijining bangunan mung bisa madeg dhuwur yen pondasine kuwat. Lan ing Kraton Swarga, pondasi iku dudu semen utawa baja, nanging kasetiyan lan katresnane para Rasul sing wis ndherek Gusti Yesus.

Benjamin Vo, bocah sing kita tresnani banget, yaiku bocah sing duwe pikiran sing cerdhas banget babagan struktur lan logika. Ing umur patbelas taun, dheweke wis nyilem ing jagad AI, DevOps, lan infrastruktur cloud—bidang sing mbutuhake pemahaman jero babagan kepiye samubarang dibangun saka dhasar. Ben iku kaya "fotokopi" bapake, ora mung pasuryane, nanging uga ambisine kanggo mangerteni sistem sing rumit. Dheweke ngerti yen ing jagad teknologi, pondasi sing bener iku kabeh-kabehane.

Nanging, Gusti Yesus ing Injil dinten menika ngelingake kita yen ana pondasi sing luwih wigati tinimbang kapinteran otak, yaiku katulusan ati. Nalika Filipus nggawa Nathanael nemoni Gusti Yesus, Gusti ngendika babagan dheweke: "Lah, iki wong Israel sejati, ora ana paeka ing awake!"

Ora ana paeka. Ora ana tipu daya. Tulus.

Nathanael kaget lan takon, "Kadospundi Panjenengan saged mangertosi kawula?" Gusti Yesus mangsuli kanthi ukara sing jero banget: "Sadurunge Filipus ngundang kowe, Aku wis weruh kowe ing sangisore wit ara."

...

Ing sangisore wit ara. Iku papan sing pribadi. Papan ing ngendi Nathanael mbokmenawa lagi ndedonga, mikir, utawa mung dadi awake dhewe tanpa ana sing nyawang. Nanging Gusti Yesus wis mirsani. Gusti mboten mung mirsani apa sing katon ing njaba, nanging mirsani apa sing ana ing sajroning batin.

Para sedulur, wis udakara rong sasi wiwit tanggal telulas Juni, nalika Benjamin Vo ninggalake kita kabeh. Rong sasi iki mbokmenawa krasa kaya perjalanan sing sepi lan kebak pitakon kanggo Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan. Ing tengah-tengah rasa kélangan iki, kadhangkala kita krasa kaya-kaya Gusti mboten mirsani. Kita krasa sepi ing sangisore "wit ara" kita dhewe, nanggung beban sedhih sing abot banget.

Nanging Sabda Dalem dinten menika teka kanggo ngrangkul panjenengan. Gusti ngendika marang panjenengan, kaya sing diucapake marang Nathanael: "Aku wis weruh kowe." Gusti mirsani saben tetes eluh sing tiba ing wayah wengi nalika omah krasa sepi. Gusti mirsani rasa kangen sing jero nalika panjenengan nyawang kursi sing suwung. Gusti mirsani kabeh katresnan lan pangrumat sing wis panjenengan paringake marang Ben.

Benjamin yaiku bocah sing, kaya Nathanael, "ora ana paeka ing awake." Dheweke bocah sing manis banget, tansah mesem, lan banget ngajeni wong tuwane. Ana siji crita cilik sing nuduhake telenging atine Ben sing tulus. Nalika umure limalas taun, dheweke nate matur marang bapa lan ibune yen dheweke gelem menehake kabeh isi celengane—piggy bank-e—kanggo mbantu Paklik William sing lagi nandhang lara stroke.

Ben mboten nate mecah celengan iku, amarga pancen mboten dibutuhake. Nanging Gusti Yesus wis mirsani Ben "ing sangisore wit ara" nalika dheweke nggawe keputusan iku. Gusti mirsani niat suci bocah lanang sing gelem menehake kabeh sing diduweni kanggo wong sing ditresnani. Iku dudu babagan dhuwit, nanging babagan kurban ati. Iku bukti yen ing sajroning batin Benjamin, pondasine yaiku katresnan sing tanpa pamrih. Iku sing nggawe Ben dadi "wong Israel sejati" ing mripat Dalem Gusti.

...

Nanging, kita kudu wani ngomongake bebener sadurunge kita nampa panglipuran. Kelangan anak kaya Benjamin iku lara banget. Iku krasa kaya bangunan sing pondasine diguncang lindhu gedhe. Rong sasi iki, mbokmenawa ana rasa "bukan-bukan" utawa bingung. Papa Alan nate ngimpi babagan kacilakan mobil sing hebat, ing ngendi mobil kasebut remuk nanging kulawarga slamet. Mbokmenawa impen iku nggambarake rasa wedi lan trauma sing isih ana ing batin. Tragedi iki pancen ngeremukake ati.

Gusti Yesus mboten nate nutupi kasunyatan menika. Panjenengane pirsa yen pati iku mungsuh sing pungkasan. Nanging, gatekna apa sing diucapake Gusti marang Nathanael ing pungkasan Injil dinten menika: "Kowe bakal weruh perkara-perkara sing luwih gedhe tinimbang iki... Kowe bakal weruh langit menga lan malaekat-malaekate Gusti Allah munggah mudhun ing ndhuwure Putrane Manungsa."

Iki minangka janji sing dadi "The Turn" utawa titik balik kanggo kita kabeh. Langit menga.

Kanggo Benjamin sing seneng banget marang jagad penerbangan lan pesawat Boeing 737, gambar "langit menga" iki dudu mung tembung puisi. Ben asring ngadeg ing pinggir landasan, nindakake *airport spotting* bebarengan karo bapake, nyawang pesawat sing mumbul dhuwur ninggalake bumi. Dheweke ngerti yen langit iku jembar, lan pesawat diciptakake kanggo miber dhuwur.

Dina iki, kita precaya yen Benjamin wis miber ngliwati mega-mega donya iki. Dheweke wis weruh langit menga. Dheweke saiki dadi bagean saka Kutha Suci sing sumunar kaya watu yaspis lan kristal sing dicritakake ing Kitab Wahyu. Ben mboten lara maneh. Ben mboten ngrasakake sesek maneh. Dheweke saiki dadi "malaekat" sing munggah mudhun ing ngarsane Gusti, njaga panjenengan kabeh.

Kagem Papa Alan lan Mama Thao... Kadhangkala ing sajroning sepi, teka rasa salah sing mbebayani. Panjenengan mbokmenawa mikir, "Apa aku wis nindakake kabeh? Apa ana sing luput?" Mirengna iki: Nalika Gusti mirsani Ben ing sangisore wit ara, Gusti uga mirsani panjenengan. Gusti mirsani kabeh pengurbanan, kabeh wengi tanpa turu, lan kabeh katresnan sing wis panjenengan curahake. Panjenengan mboten luput. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing luar biasa. Gusti mboten nate nyalahake panjenengan, lan Benjamin ing Swarga uga mboten nate nyalahake panjenengan. Dheweke mung ngrasakake katresnan panjenengan.

Kagem Ryan, adhi sing dadi kanca pailing raket... Masmu Benjamin saiki dadi pondasi sing kuwat kanggo uripmu. Dheweke kepengin kowe terus maju, terus sinau, lan nggayuh impen-impenmu. Saben kowe ngguyu, saben kowe sukses ing sekolah, Benjamin melu mesem saka langit sing menga.

Benjamin nate duwe angen-angen nggawe maskapai penerbangan sing jenenge "Con Chim Airlines." Dheweke mesthi ngguyu lan sumringah yen ngomongake babagan iki. Manuk cilik sing miber bebas. Dina iki, ayo kita bayangna Ben lagi miber kanthi kabungahan ing Kraton Swarga. Dheweke wis tekan ing bandara tujuan sing paling endah, yaiku astane Gusti Allah Rama.

...

Apa sing bisa kita gawa mulih dinten menika?

Nathanael dadi Rasul amarga dheweke gelem "teka lan ndeleng." Benjamin wis dadi tuladha kanggo kita babagan carane dadi bocah sing cerdhas nanging tetep tulus atine. Dheweke ngelingake kita yen sing paling wigati ing urip iki dudu sepira dhuwure prestasi kita, nanging sepira tulusé ati kita ing sangisore "wit ara"—ing papan-papan sing ora ana wong weruh, kajaba Gusti.

Ayo kita urip kanthi nresnani siji lan sijine luwih jero maneh. Ayo kita dadi pondasi sing kuwat kanggo kulawarga kita, kaya dene watu-watu pondasi ing Yerusalem anyar. Lan saben-saben panjenengan nyawang langit lan weruh pesawat miber dhuwur, elinga eseme Benjamin. Elinga yen langit wis menga kanggo dheweke, lan sawijining dina, langit uga bakal menga kanggo kita kabeh.

Benjamin Vo, manuk cilik sing ditresnani, saiki wis ngaso kanthi tentrem. Dheweke mboten nate adoh. Dheweke mung miber sethithik luwih dhuwur, nunggu kita ing Pesta Langgeng.

Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati panjenengan sadaya. Amin.