Pangetan Santo Maksimilianus Kolbe, Imam lan Martir

Pangandikaning GUSTI mring aku mangkene: "He anaking manungsa, nuduhna mring Yerusalem panggawene kang ngedir-ediri! Mangkene pangandikaning Pangeran GUSTI mring Yerusalem: Saka asal lan kelairanmu sira iku saka tanah Kanaan; bapakmu wong Amori lan ibumu wong Het. Mungguh kelairanmu, ing dina kelairanmu wudelmu ora dikethok; sira ora diadusi banyu supaya resik, ora diusapi uyah, lan ora digedhong nganggo popok. Ora ana wong siji bae kang kepengin melasi utawa trenyuh marang sira kanggo nindakake salah siji saka iku kabeh. Nanging sira kasuwang ing ara-ara amarga dicirik ing dina kelairanmu. Banjur Aku liwat ing sandhingmu lan mirsani sira gluntangan ing getihmu. Aku ngandika mring sira: 'Sira kanggowa urip ing sajeroning getihmu, lan tuwuha kaya tanduran ing ara-ara!' Sira tuwuh lan dadi diwasa; sira nganti tumeka ing umur prawasa; payudara wis kawujud lan rambutmu wis dawa, nanging sira nuli wuda blegedhegan. Aku liwat maneh ing sandhingmu lan mirsani bilih sira wis tumeka ing umur katresnan. Banjur Aku ngembangake pucuking jubah-Ku ing ndhuwurmu kanggo nutupi wudamu; Aku supaos mring sira lan nggawe perjanjian kalawan sira; banjur sira dadi kagungan-Ku, mangkono pangandikaning Pangeran GUSTI. Banjur sira Tak-adusi banyu, getihmu Tak-wasuh, lan Tak-usapi lenga jaitun. Aku nganggoni sira sandhangan sulaman, nganggoni selop saka kulit lembu kang alus; Aku maringi sira sabuk mori alus lan jubah sutra. Aku maesi sira nganggo perhiasan: gelang ing tanganmu, kalung ing gulumu, anting ing irung lan kupingmu, sarta makutha kang endah ing sirahmu. Mangkono sira kapaesi emas lan perak; sandhanganmu saka mori alus, sutra, lan kain sulaman. Tepung terigu alus, madu, lan lenga dadi pangananmu. Sira dadi endah banget lan nduweni martabat kaya ratu. Kondhangmu sumebar ing antarane para bangsa amarga kaendahanmu kang sampurna, amarga kaendahan-Ku kang wis Tak-paringake mring sira, mangkono pangandikaning Pangeran GUSTI. Nanging sira gumunggung amarga kaendahanmu, lan nggunakake kondhangmu kanggo tumindak jina... Sanadyan mangkono, Aku bakal ngelingi perjanjian-Ku kang wus Tak-gawe kalawan sira nalika sira katon reads lan cilik, lan Aku bakal ngedegake perjanjian kang langgeng kalawan sira, supaya sira ngelingi lan rumangsa isin, lan sira bakal mbisu amarga isin nalika Aku ngapura sakabehing tumindakmu, mangkono pangandikaning Pangeran GUSTI."

R. Paduka sampun nyutheng duka Paduka lan maringi panglipur. Gusti Allah iku karahayonku; aku pitados lan ora wedi. GUSTI iku kakuwatanku lan kidungku, Panjenengane wis dadi karahayonku. Kanthi kabungahan kowe bakal njupuk banyu saka sumur karahayon. R. Paduka sampun nyutheng duka Paduka lan maringi panglipur. Matur nuwun marang GUSTI, nyebuta asmane; ing antarane para bangsa waratakna pakaryane, warta kados pundi luhuring asmane. R. Paduka sampun nyutheng duka Paduka lan maringi panglipur. Mudhi-mudhia GUSTI amarga pakaryane kang luhur; supaya iki dimangerteni ing saindenging bumi. Suraos-suraosa kanthi kabungahan, o pedunung Sion, amarga ing tengah-tengahmu ana Kang Mahasuci, Allah Israel! R. Paduka sampun nyutheng duka Paduka lan maringi panglipur.

Wong-wong Farisi banjur marani Yesus lan nyoba Panjenengane kanthi pitakon: "Punapa pareng tiyang jaler megat bojonipun amargi alasan punapa kemawon?" Yesus mangsuli: "Apa kowe durung moco yen ing wiwitane Sang Pencipta ndadekake manungsa lanang lan wadon, lan ngandika: 'Amarga saka iku wong lanang bakal ninggalake bapak lan ibune lan manunggal karo bojone, banjur saklorone dadi siji'? Dadi wong-wong mau wus dudu loro maneh, nanging dadi siji. Pramila punapa ingkang sampun kadadekake siji dening Allah, mboten pareng kapisahake dening manungsa." Wong-wong mau ngandika maneh: "Yen mangkono, ngapa Musa dhawuh supaya menehi serat pegat lan megat bojoning?" Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: "Amarga atimu kang atos, Musa ngidini kowe megat bojomu, nanging ing wiwitane ora mangkono. Aku pitutur marang kowe: Sapa bae kang megat bojone, kajaba amarga laku jina, banjur kawin karo wong liya, iku nglakoni jina." Para murid banjur ngandika marang Panjenengane: "Yen mangkono kahanane wong lanang karo bojone, luwih becik ora kawin." Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: "Ora kabeh wong bisa nampani tembung iki, mung wong-wong kang wus kaparingan. Sebab ana wong kang ora bisa kawin amarga kelairane pancen mangkono; ana wong kang didadekake mangkono dening wong liya; lan ana uga wong kang ora kawin amarga saka Krajan Swarga. Sapa kang bisa nampani, hendaknya nampani."