Senen, Minggu Biasa kaping Selawe — Daily Word · In loving memory of Benjamin Vo

Pambuka

Mugi sih nugraha Dalem Gusti Yesus Kristus, katresnan Dalem Allah Hyang Rama, lan kamanunggalan Dalem Roh Suci tansah nunggil ing kita sadaya. Kanthi tandha salib suci, kita miwiti ibadah menika.

Pamratobat

Dhuh Gusti, Paduka ingkang nresnani nyawa ingkang ringkih, nyuwun kawigaten Dalem. Dhuh Sang Kristus, Paduka ingkang dados pepadhang ing pepeteng, nyuwun kawigaten Dalem. Dhuh Gusti, Paduka ingkang nglipur ati ingkang nandang sedhih, nyuwun kawigaten Dalem.

♪ “Kyrie: Kawelasan Gusti (Version A)” — A song for Ben

Sabda Dalem Allah

Waosan Kapisan · 1 Corinthians 2:1-5

Para sedulur, nalika aku teka ing antaramu, martakake misteri Allah, aku ora teka kanthi tembung-tembung kawicaksanan utawa kepinteran sing dhuwur. Amarga aku wis mutusake ora pengin ngerti apa-apa ing antaramu kajaba Yesus Kristus, yaiku Panjenengane sing dipentang. Aku teka ing antaramu kanthi karingkihon, wedi, lan gemeter banget. Pituturku lan pawartaku ora nganggo tembung-tembung kawicaksanan sing ngglembuk ati, nanging kanthi bukti kakuwataning Roh lan panguwasa, supaya imanmu ora sumendhe marang kawicaksanan manungsa, nanging marang panguwasaning Gusti Allah.

Mazmur Tanggapan · Psalm 119:97, 98, 99, 100, 101, 102

Kula nresnani pepaken Dalem, dhuh Gusti! Iku dadi kuthahing pamikiran kula sedina muwah. Pepaken Dalem ndadekake kula luwih wicaksana tinimbang mungsuh kula, amarga iku tansah nunggil karo kula. Kula gadhah pangerten luwih tinimbang kabeh guru kula, amarga piwulang Dalem dadi pamikiran kula. Kula luwih ngerti tinimbang para pinituwa, amarga kula netepi pranatan Dalem. Kula njaga sikil kula saka saben dalan sing ala, supaya kula saged netepi pangandika Dalem. Kula ora nilar pranatan Dalem, amarga Paduka piyambak sing mulang kula.

Waosan Injil · Luke 4:16-30

Gusti Yesus rawuh ing Nasaret, papan anggone digedhekake, lan miturut pakulinane, Panjenengane mlebu ing sinagoga ing dina Sabat. Panjenengane jumeneng prelu maos Kitab Suci. Banjur diulungake gulungan kitab nabi Yesaya marang Panjenengane. Panjenengane mbukak gulungan mau lan nemokake bagean sing sinerat mangkene: 'Roh Dalem Gusti ana ing nginggilku, amarga Panjenengane wis njebadi aku kanggo martakake kabar kabungahan marang wong-wong miskin. Panjenengane wis ngutus aku kanggo martakake kamardikan marang wong-wong tawanan, lan pamulyaning panyawang marang wong wuta, kanggo mbebasake wong-wong sing ditindhes, lan kanggo martakake taun sih-rahmat Dalem Gusti.' Sasampunipun nggulung kitab mau, Panjenengane ngulungake marang sing njaga, banjur lenggah. Kabeh mripat ing sinagoga mau mandeng marang Panjenengane. Panjenengane banjur wiwit ngendika marang wong-wong mau: 'Ing dina iki, ayat Kitab Suci iki kawujudake nalika kowe padha ngrungokake.' Kabeh wong padha ngalem Panjenengane lan gumun marang tembung-tembung sih-rahmat sing miyos saka tutuk Dalem. Wong-wong mau padha takon: 'Iki rak anake Yusuf, ta?' Gusti Yesus ngendika: 'Mesthi kowe bakal ngucapake bebasan iki marang Aku: Dhokter, tambanana awakmu dhewe! Lan kowe bakal ngomong: Tindakna uga ing kene, ing papan asal-Usulmu, perkara-perkara sing krungu wis koktindakake ing Kapernaum.' Panjenengane ngendika maneh: 'Aku pitutur marang kowe, sanyatane ora ana nabi sing ditampa ing papan asal-usule dhewe. Aku pitutur marang kowe, satemene ana akeh randha ing Israel nalika jaman nabi Elia, nalika langit ditutup telung taun setengah lan pageblug luwe gedhe ngebaki kabeh wilayah mau. Nanging Elia ora diutus nemoni salah siji saka wong-wong mau, kajaba mung nemoni randha ing Sarfat, ing tanah Sidon. Lan ana akeh wong lara sara ing Israel nalika jaman nabi Elisa, nanging ora ana siji-sijia sing diresikake kajaba Naaman, wong Siria mau.' Nalika krungu perkara iki, kabeh wong ing sinagoga dadi nepsu banget. Wong-wong mau padha jumeneng, nyurung Panjenengane metu saka kitha, lan nggawa Panjenengane menyang dhuwur tebing gunung, papan kitha mau dibangun, arep dibuwang menyang jurang. Nanging Panjenengane miyak ing tengah-tengah wong akeh mau banjur tindak.

Dhuh Gusti, kula tresna dhateng pepaken Dalem.

Khutbah

Para sedulur ingkang dipuntresnani dening Gusti Yesus Kristus,

Coba bayangna swasana ing njeron sinagoga ing kitha Nasaret nalika dinten Sabat menika. Swasana ingkang sepi, nanging kebak dening panyawang ingkang kebak panyana. Wonten mriku, Gusti Yesus jumeneng badhe maos Kitab Suci. Lajeng, wonten tiyang ingkang ngulungaken gulungan kitab nabi Yesaya dhumateng Panjenengane. Bayangna astanipun Gusti Yesus ingkang alus nanging kiyat nampani gulungan kasebat. Panjenengane mbukak gulungan kitab menika kanthi ririh. Swaranipun kertas kulit utawi papirus ingkang dipunbikak menika krasa ngisi sepi-seping ruangan. Saben mripat mandeng dhumateng Panjenengane. Panjenengane nggoleki bagean ingkang sinerat babagan Roh Dalem Gusti ingkang wonten ing nginggilipun, ingkang njebadi Panjenengane kagem martakake kabar kabungahan dhumateng tiyang-tiyang miskin.

Sasampunipun maos, wonten satunggal tumindak ingkang prasaja nanging nggadhahi teges ingkang lebet banget: Gusti Yesus nggulung kitab menika, ngulungaken dhumateng ingkang njagi, lajeng lenggah.

Gulungan kitab ingkang dipunbikak lan dipunggulung malih. Menika minangka gambarang ingkang cetha sanget babagan gesang kita manungsa. Saben gesang kita menika kados dene gulungan kitab ingkang dipunbikak dening Gusti Allah piyambak. Wonten wekdalipun dipunbikak, wonten wekdalipun dipunwaos, lan wonten wekdalipun—ingkang asring kita rasi mboten kersa—gulungan menika dipunggulung malih dening Gusti.

Dina iki, kita kumpul ing kene kanthi ati ingkang taksih nggawa rasa perih. Sampun udakara rong sasi, utawi sewidak dinten luwih, wiwit tanggal telulas Juni rong ewu selawuh, nalika gulungan gesangipun Benjamin Vo dipunggulung malih dening Gusti Allah. Rong sasi menika dudu wektu ingkang cendhak kanggo kulawarga ingkang dipuntinggalaken. Kanggo Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, rong sasi iki mbokmenawa krasa kaya sewu taun sing kebak sepi.

Kita kudu wani ngomongake bebener sadurunge kita nggoleki panglipuran. Kita mboten pareng selak marang rasa lara iki. Rasa lara menika nyata. Kursi sing suwung ing meja mangan, kamar sing saiki luwih sepi, raket badminton sing sumeleh ing pojok ruangan tanpa ana sing nggegem... kabeh kuwi dadi seksi menawa kelangan Ben menika nggawe bolongan sing jero banget ing ati kita. Menawi kita ngrasa kangen, menawi mripat kita teles dening eluh nalika kelingan eseme Benjamin, kuwi dudu tandha menawa kita mboten gadhah iman. Kuwi tandhane menawa katresnan kita marang dheweke pancen nyata lan jero sanget. Katresnan sing sejati kuwi nggawa rasa kangen sing abot nalika ana pepisahan.

Sajroning rong sasi iki, mbokmenawa ana pitakon-pitakon sing terus mubeng ing pikiran: "Gusti, kenapa gulungan kitab gesangipun Benjamin Vo kudu dipunggulung cepet banget? Umure nembe limalas taun. Dheweke bocah sing cerdhas, sing duwe masa depan sing padhang, sing dadi pepadhang ing kulawarga. Kenapa mboten dipunparingi wektu sing luwih dawa?"

Ing kene, kita dijak nyawang layange Santo Paulus marang umat ing Korintus ing waosan kapisan mau. Paulus ngendika: "Kula dhateng ing ngarsa panjenengan kanthi karingkihon, wedi, lan gemeter." Paulus, sawijining rasul sing hebat, wani ngakoni karingkihane. Dheweke mboten teka kanthi tembung-tembung kawicaksanan manungsa sing dhuwur lan muluk-muluk, nanging kanthi kekiyataning Roh lan panguwasaning Allah.

Nalika kita nandang sedhih amarga kelangan Ben, kita uga ngrasakake karingkihon, wedi, lan gemeter sing padha. Kita ngrasakake menawa kawicaksanan manungsa mboten saged paring wangsulan sing maremke ati kita. Logika kita mboten saged ngetung kenapa pati kudu teka marang bocah sing isih enom. Nanging, ing sajroning karingkihon kuwi, iman kita diuji lan dijak supaya mboten sumendhe marang kawicaksanan manungsa, nanging marang panguwasaning Gusti Allah piyambak.

…

Saiki, ayo kita pirsani kepiye Gusti Yesus mbukak gulungan kitab nabi Yesaya lan ngendika: "Ing dina iki, ayat Kitab Suci iki kawujudake nalika kowe padha ngrungokake."

Kepiye carane gesangipun Benjamin sing cendhak menika saged dipunsebut "kawujudake" utawi "rampung kanthi sampurna"?

Ing mripate donya, urip sing sampurna kuwi urip sing dawa, sing tekan tuwa, sing entuk kabeh kasuksesan materi. Nanging ing mripate Gusti Allah, kasampurnaning urip kuwi mboten diukur saka dawane taun sing diliwati, nanging saka sepira jerone katresnan sing wis diwenehake lan dituduhake sajroning urip kuwi. Benjamin Vo, sanajan umure mung limalas taun, wis ngrampungake gulungan gesange kanthi endah sanget. Dheweke wis nulisake katresnan, kabecikan, lan perjuangan sing luar biasa ing saben lembar gesange.

Ben yaiku bocah lanang sing gadhah semangat juang sing dhuwur banget. Dheweke gadhah prinsip sing prasaja nanging jero: "trying is all that matters"—nyoba iku kabeh sing paling wigati. Dheweke mboten wedi marang kagagalan. Bayangna kepiye dheweke ngetokake kabeh kekiyatanipun ing lapangan badminton, utawa nalika dheweke melu seleksi tim basket kanthi nganggo sweatshirt-e, ngetokake kringet lan perjuangan tanpa gampang nyerah. Ben mboten tau isin utawa wedi kangelan; dheweke mung pengin nindakake kabeh kanthi temenan lan kerja keras. Nalika dheweke kasil mlebu tim badminton, kabungahan kuwi dadi kabungahan sing luar biasa sing dipandum karo kabeh kulawarga gedhene.

Semangat "nyoba iku kabeh sing paling wigati" iki dudu mung babagan olahraga. Iki yaiku cara Ben ngadhepi urip. Dheweke ngadhepi saben tantangan kanthi esem lan tekad sing kuwat. Lan tekad menika sing nggawe gulungan gesangipun Ben dadi kebak pepadhang.

Nanging, ing tengah-tengah rasa kelangan iki, mbokmenawa ana watu abot sing sumeleh ing atine Papa Alan lan Mama Thao. Watu abot kuwi awujud pitakon sing asring teka ing sepine wengi, pitakon sing kebak rasa salah: "Apa aku wis dadi wong tuwa sing cukup apik? Apa ana sing luput saka pangrumatku? Apa aku kudu luwih waspada saengga kabeh iki mboten kedadeyan?"

Mirengna iki kanthi tulus lan tancepna ing jero atimu: Nalika para sakabat nyawang wong sing nandhang lara lan takon sapa sing salah, Gusti Yesus mangsuli kanthi tegas nanging kebak katresnan: "Dudu wong iki, lan uga dudu wong tuwane."

Lara lan pepisahan iki dudu paukuman saka Gusti Allah. Iku dudu amarga ana kode sing salah ing katresnanmu, dudu amarga ana petungan sing luput, lan dudu amarga panjenengan kurang waspada. Ora ana watchfulness utawa penjagaan manungsa sing saged nyegah misteri urip lan pati sing ana ing astane Gusti. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing paling luar biasa kanggo Benjamin. Panjenengan wis ngeterake dheweke miber tekan garis pungkasan kanthi katresnan sing tanpa wates. Panjenengan mboten luput. Gusti Allah mboten tau nuding panjenengan kanthi rasa salah, lan Benjamin saka Swarga uga nyawang panjenengan kanthi esem sing kebak matur nuwun. Wis, buwangen watu abot kuwi saka atimu. Panjenengan wis lulus dadi wong tuwa sing setya ngancani Ben ing saben perjuangane.

…

Ing pungkasaning Injil dina iki, kita ngrungokake kepiye wong-wong ing sinagoga dadi nesu lan pengin mbuwang Gusti Yesus saka ndhuwur tebing. Nanging apa sing kedadeyan? "Panjenengane miyak ing tengah-tengah wong akeh banjur tindak."

Tumindak menika nuduhake menawa piala lan panguwasaning pati mboten saged ngiket Gusti Yesus. Panjenengane miyak pepeteng, miyak nepsu, lan miyak pati kanggo nggawa kauripan sing anyar. Semono uga karo Benjamin. Senajan raga kasasar ing pati, nanging Ben saiki wis "miyak" kabeh panandhang lan watesing donya iki. Dheweke wis tindak menyang papan sing luwih endah, ing ngarsa Dalem Rama, bebarengan karo kanca jiwane, Santo Carlo Acutis.

Kagem Ryan, adhi lan kanca paling raket kanggo Ben...

Masmu Benjamin saiki wis miyak kabeh watesan. Dheweke saiki wis dadi malaekat sing njaga kowe saka dhuwur langit. Ben kepengin kowe tetep kuwat, Ryan. Saben kowe ngrasa kangen, elinga marang semangat mase: "trying is all that matters." Tetepa sinau, tetepa dolanan, lan tetepa dadi pepadhang kanggo Papa lan Mama. Kowe mboten mlaku dhewekan; masmu tansah ngetutake lakumu saka Swarga kanthi esemane sing paling manis.

Lan kanggo kita kabeh sing ngrungokake ibadah iki, luwih-luwih kulawarga sing nggawa salib sing abot, bocah-bocah sing lagi nandang lara, lan sapa wae sing ngrasa atine garing... Gusti Yesus mirsani panjenengan. Panjenengan ditresnani lan dipitayani dening Gusti kanggo nggawa pepadhang iki.

Nalika kita metu saka ruangan iki mengko, ayo kita gawa siji bab cilik sing saged kita cekel ing urip saben dina. Ayo kita tiru semangate Benjamin Vo: yaiku keberanian kanggo "nyoba." Nyoba kanggo tetep nresnani senajan ati kita lagi tatu. Nyoba kanggo tetep mesem senajan mripat kita teles dening eluh. Nyoba kanggo tetep percaya menawa ing mburine kabeh misteri iki, ana astane Gusti Allah sing ngrangkul kita kanthi kuwat.

Benjamin, mibera sing dhuwur ing sajroning cahya Dalem Gusti. Gulungan kitab gesangmu wis rampung dipunwaos ing donya iki, nanging saiki kowe nulisake crita anyar sing langgeng ing Swarga. Jaganen bapa, ibu, lan adhimu, nganti kita kabeh ketemu maneh ing Banquet of Heaven, ing ngendi kabeh luh bakal diusap lan dadi kabungahan sing tanpa pungkasan.

Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati kita kabeh.

Amin.

Meditasi

♪ “Rangkulan Katresnan (Version A)” — A song for Ben

Panyuwunan

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Hei Ben, yen bisa wenehana Mas Minh ketemu Ben ing sajroning ngimpi ya, sanajan mung sapa aruh utawa mesem kaya carane Ben biasane gaya yen difoto. Kangen lan tresna banget karo Ben.”