Setu ing Pekan Biasa kaping selikur — Daily Word · In loving memory of Benjamin Vo

Pambuka

Kagungan Dalem Gusti Yesus Kristus lan katresnan Dalem Allah Rama tansah nunggil ing panjenengan sedaya. Ing Asma Dalem Sang Rama, saha Sang Putra, saha Roh Suci. Amin.

Tobat

Gusti Yesus, Paduka rawuh nambani tatu ing manah kita. Gusti, mratobat kula: Gusti, mugi keparenga ngungelaken welas asih. Kristus, Paduka dados panglipur ing wektu sesak. Kristus, mratobat kula: Kristus, mugi keparenga ngungelaken welas asih. Gusti, Paduka ngangkat beban kangen kita. Gusti, mratobat kula: Gusti, mugi keparenga ngungelaken welas asih.

♪ “Kyrie: Kawelasan Gusti (Version B)” — A song for Ben

Sabda Dalem Allah

Waosan Kapisan (1 Korintus 4:6b-15) · 1 Korintus 4:6b-15

Para sedulur, sinauha saka aku lan Apolos supaya aja ngluwihi apa sing wis tinulis, supados aja ana siji-sijia sing dadi sombong amarga Mihan utawa liyane. Sapa sing maringi kalungguhan marang kowe? Apa sing kowe duwe sing durung tau mbok tampa? Nanging yen kowe wis nampa, geneya kok malah sesonggaran kaya-kaya ora nampa apa-apa? Kowe wis padha mareg; kowe wis dadi sugih; kowe wis dadi raja tanpa aku! Inggih, aku ngarep-arep kowe bener-bener dadi raja, supaya aku uga bisa dadi raja bebarengan karo kowe. Awit kaya sing dakdeleng, Gusti Allah wis mamerake kita para Rasul minangka wong sing paling pungkasan, kaya wong sing hukuman mati, amarga kita wis dadi tontonan tumrap jagad, tumrap para malaekat lan manungsa. Kita dadi wong bodho marga saka Sang Kristus, nanging kowe padha pinter ing sakjeroning Kristus; kita padha apes, nanging kowe kuwat; kowe padha kinurmatan, nanging kita padha dipoyoki. Nganti tekan saiki kita padha keluwen lan ngelak, padha wuda lan dianiaya, padha ngumbara lan kangelan, padha nyambut gawe nganggo tangan kita dhewe. Nalika dipoyoki, kita mberkahi; nalika dianiaya, kita padha sabar; nalika di fitnah, kita mangsuli kanthi alus. Kita wis dadi kaya regetaning jagad, uwuhing kabeh wong, nganti tekan saiki. Aku nulis iki dudu kanggo ngisin-isini kowe, nanging kanggo ngelingake kowe minangka anak-anakku sing tresna. Awit sanajan kowe duwe pandhega sing ewon marang Sang Kristus, nanging kowe ora duwe bapa sing akeh, amarga aku sing dadi bapakmu ing sakjeroning Kristus Yesus lumantar Injil.

Mazmur Tanggapan (Mzm 145:17-18, 19-20, 21) · Mazmur 145:17-18, 19-20, 21

R. Gusti punika celak kaliyan sapa wae sing sesambat marang Panjenengane. Gusti punika adil ing sakabehing margi-Nge, lan suci ing sakabehing pakaryan-Nge. Gusti iku celak karo sapa wae sing sesambat marang Panjenengane, marang kabeh sing sesambat kalawan bener. R. Gusti punika celak kaliyan sapa wae sing sesambat marang Panjenengane. Panjenengane maringi apa sing dadi karsane wong sing ngabekti marang Panjenengane, mirengake panyaruwe lan nylametake wong-wong mau. Gusti njaga sapa wae sing tresna marang Panjenengane, nanging kabeh wong durjana bakal disirnakake. R. Gusti punika celak kaliyan sapa wae sing sesambat marang Panjenengane. Mugi cangkemku memuji marang Gusti, lan muga-muga kabeh daging mberkahi Asmane sing suci selawase-lawase. R. Gusti punika celak kaliyan sapa wae sing sesambat marang Panjenengane.

Injil (Lukas 6:1-5) · Lukas 6:1-5

Nalika Gusti Yesus lumampah ing satengahing ladang gandum ing dina Sabat, para sakabate padha metiki bulir-bulir gandum, digosok ing tangane, banjur dipangan. Ana sawetara wong Farisi ngendika, "Geneya kowe padha nglakoni apa sing dilarang ing dina Sabat?" Gusti Yesus mangsuli marang wong-wong mau, ngendika, "Apa kowe durung maca apa sing dilakoni dening Dawud nalika dheweke lan para kancane padha keluwen? Kepiye anggene mlebu ing omah Dalem Allah, njupuk roti sesajen, sing mung kena dipangan dening para imam, banjur dipangan lan diwenehake marang para kancane?" Banjur Panjenengane ngendika marang wong-wong mau, "Putraning Manungsa iku Gustine dina Sabat."

Gusti punika celak kaliyan sapa wae sing sesambat marang Panjenengane.

Pengetan Lan Khotbah

Coba bayangna sesawangan iki: sepotong roti gandum sing isih seger ing sawah, lan tangan-tangan bocah sing metik bulir-bulir gandum, digosok alus ing telapak tangan, banjur dipangan kanthi rasa gampang lan bungah ing dina Sabat. Ing Injil dinten iki, para murid Gusti Yesus mlaku ing tengah ladang, ngrasakake kahanan sing prasaja, sing cedhak banget karo alam lan urip sedina-dina. Nanging ing sacedhake, ana wong-wong Farisi sing mandang kanthi mata sing kaku—wong-wong sing luwih nggatekake aturan tinimbang urip sing lagi lumaku, luwih gampang nggolek luput tinimbang nyawang katresnan.

Kita kumpul ing kene, wis udakara rong sasi wiwit tanggal telulas Juni, nggawa ati sing krasa abot. Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, panjenengan nggawa rasa kangen lan rasa perih sing ora ana watese. Kursi sing suwung ing meja mangan, kamar sing sepi, lan kabeh kenangan babagan Benjamin Vo—bocah sing cerdhas, pinter matematika, seneng karo sistem cloud AWS lan pesawat Boeing, sarta sing duwe ati sing alus banget—kabeh iku dadi beban sing nyuwek-nyuwek ati. Kadhangkala, ing sepine wengi, panjenengan takon ing njero batin: 'Kenapa kabeh iki kedadeyan?'

Ing waosan kapisan dinten iki, Santo Paulus ngelingake umat ing Korintus babagan sapa sejatine manungsa lan sapa sing duwe urip: 'Apa sing kok duwe, sing durung tau mbok tampa? Nanging yen kabeh mau wis mbok tampa, geneya kok malah sombong kaya-kaya ora nampa apa-apa?' Paulus ngajak kita nyawang kabeh minangka peparing. Urip iku peparing. Benjamin iku peparing sing endah banget sing diparingake dening Gusti Allah marang panjenengan sajroning limalas taun. Wektu sing diwenehake dudu babagan dawane taun, nanging babagan jerone katresnan sing ditinggalake.

Ben iku bocah sing ora mung pinter, nanging kebak katresnan sing murni. Elinga nalika Ben, kanthi tulus lan tanpa diprayogakake, matur marang bapa ibune yen dheweke gelem menehake kabeh isi celengan piggy bank-e kanggo mbantu Paklik William sing lagi nandhang lara rong stroke—sanjang yen dheweke ora butuh dhuwit iku kanggo awake dhewe. Ben ora mecah celengan iku, lan dhuwite ora dienggo amarga Paklik wis ana asuransi, nanging tawarane sing tulus iku mbukak sapa sejatine Ben: bocah sing, ing umur limalas taun, wis ngerti carane menehi uripe kanggo wong liya. Esime sing manis nalika nyritakake 'con chim airlines'—maskapai penerbangan imajiner sing dikarang nganggo ati sing gembira—lan kabeh impene sing dhuwur, iku nuduhake manawa Ben urip kanthi kebak katresnan lan semangat.

Nanging, ing tengahing rasa kangen sing abot iki, mbokmenawa ana rasa salah sing nyoba mampir ing atine Papa lan Mama. 'Apa aku kurang waspada? Apa ana sing luput?' Mirengna iki kanthi tulus lan tancepna ing jero hatimu: Gusti Allah mboten nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Ben dudu paukuman, lan lara sing nandhang Ben dudu amarga panjenengan kurang tresna. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing paling apik, sing nresnani Ben kanthi katresnan sing murni, sing ngeterake Ben nganti tekan gerbang Swarga. Panjenengan mboten luput. Buwangen rasa salah iku, amarga Gusti Allah wis nampa Ben kanthi tangan terbuka. Gusti mboten nate nuntut luwih saka apa sing wis panjenengan wenehake.

Ing ngimpi sing diduweni bapake sawetara wulan kepungkur—nalika bapa lan Ben ngadeg ing ngarep kamar 419, lan Ben ngendika kanthi pasuryan sing rada mếu: 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết... sao con lại bị như vầy?'—bapak marani lan ngandhakake tembung sing nggawa katentreman: 'Dari sekarang dan seterusnya, kamu akan berada di Surga selamanya.' Lan Ben, kanthi esem sing wangsul, mangsuli: 'Tidak apa-apa, aku akan mengawasi Ayah dan Ibu.' Tembung iku dudu mung impen; iku kasunyatan rohani. Ben saiki ana ing panggonan sing paling aman, dadi malaekat sing njaga bapa, ibu, lan adhimu.

Kagem Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kanggo Ben... Kowe saiki dadi 'penjaga' warisane Ben. Elinga saben dolanan bareng, saben ngguyu bareng, lan saben impen sing dituduhake Ben. Ben ora adoh saka kowe, Ryan. Dheweke tansah ana ing njero atimu, lan ing saben donga sing mbok ucapake. Terusna sinau, terusna ngguyu, lan terusna dadi bocah sing apik, nresnani Papa lan Mama kanggo wong loro.

Lan kanggo kita kabeh, warisan Ben terus mili. Liwat sumur banyu resik ing Cà Mau—ing ngendi jenenge Ben diabadikake dadi 'Giếng Gioan Baotixita' lan middle name-e Đại Dương tegese 'Great Ocean'—banyu sing mestimu nyegerake wong akeh iku dadi tandha manawa katresnane Ben ora bakal mati. Kabecikan-kabecikan cilik sing ditindakake kanthi sepi ing jenenge Ben nuduhake manawa uripe sing singkat wis dadi berkah sing nyata.

Nalika panjenengan metu saka ruangan iki, gawaa siji bab cilik iki: mandhega sedhela nalika ati krasa abot, ambegan kanthi tenang, lan elinga eseme Ben. Elinga yen Gusti Allah iku cedhak karo sapa wae sing sesambat marang Panjenengane. Ben wis rampung mabur dhuwur, kaya pesawat Boeing sing ditresnani, tekan ing Banquet of Heaven. Lan ing ngeri, kita kabeh bakal ketemu maneh.

Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati kita kabeh. Amin.

Meditasi

♪ “Rangkulan Katresnan (Version B)” — A song for Ben

Panyuwunan Umat

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben, makarya sedina muput tekan bengi, pas arep turu malah kelingan Ben, kelingan crita-crita sing tau diomongke bareng. Mikirake kowe, rasane sedhih banget. Ben, tulung tansah njaga lan ndongakake bapak-ibu lan Ryan ya, amarga krasa luwih abot nalika wong tuwa kudu ngadhepi sedane anak tinimbang kosok baline, Ben.”