Pèngetan Santo Gregorius Agung, Paus lan Pujangga Gréja

Coba bayangna sesawangan iki: pinggir tlaga Gennesaret sing tenang ing wayah esuk, ing ngendi jaring-jaring wis dicuci lan disimpen, lan para nelayan lagi kesel amarga wengi sing tanpa asil. Iku dudu kahanan sing nggumunake. Iku kahanan sing asring kita alami: wis kerja keras, wis nyoba kabeh cara, nanging asile kosong. Ing Injil dinten iki, Gusti Yesus ngendika marang Simon: 'Put out into deep water and lower your nets for a catch.' Ing banyu sing jero, ing papan sing ora bisa diukur dening pikiran manungsa, Gusti ngajak kita kanggo nglebokake jaring maneh.

Benjamin Vo, bocah sing cerdhas lan nggadhahi rasa penasaran sing jembar, mesthi bakal seneng karo logika ing Injil iki. Ben iku bocah sing seneng banget karo sistem. Dheweke ngerti carane 'cloud infrastructure' makarya, dheweke ngerti logika matematika sing njelimet, lan dheweke seneng 'airport spotting'—ngamati saben detil pesawat Boeing 737 sing mabur. Ben seneng karo keteraturan. Nanging, ing urip iki, asring banget kita nemoni kahanan sing ora bisa diatur dening logika. Nalika kita ngrasa wis nindakake kabeh kanthi bener, nanging asile ora kaya sing dikarepake, ing kono kita ngrasa 'jaring kita suwung'.

Rong sasi wis liwat wiwit tanggal telulas Juni. Kanggo Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, rasa kangen iki kaya jaring sing suwung ing wayah wengi. Ana wektu nalika panjenengan ngrasa kaya Simon Peter: 'Master, we have worked hard all night and have caught nothing.' Rasa kesel, rasa bingung, lan rasa sedhih sing jero iku nyata. Kita ora perlu ndhelikake rasa iki. Gusti Yesus ora njaluk supaya kita pura-pura kuat. Panjenengane ngerti yen kursi sing suwung ing meja mangan iku nggawe ati krasa perih. Panjenengane ngerti yen impen babagan 'con chim airlines' sing digugukake Ben kanthi esem sing manis iku saiki dadi kenangan sing nggugah eluh.

Nanging pirsani apa sing kedadeyan nalika Simon nuruti dhawuh Gusti: 'but at your command I will lower the nets.' Iki dudu babagan kapinteran Simon, dudu babagan kekuwatane Simon. Iki babagan ketaatan. Lan asile? Jaringe kebak nganti meh tugel. Gusti Allah asring makarya ing papan sing kita kira wis ora ana apa-apa. Nalika kita ngrasa wis entek kekuwatane, nalika kita ngrasa wis ora ana jawaban, ing kono Gusti Yesus ngajak kita kanggo 'mlebu ing banyu sing jero'—mlebu ing jeroning iman sing ora gumantung marang logika donya, nanging marang katresnan Dalem Gusti.

Ing waosan kapisan, Santo Paulus ngelingake kita: 'Let no one deceive himself. If anyone among you considers himself wise in this age, let him become a fool, so as to become wise.' Donya iki asring ngajari kita supaya dadi pinter, supaya bisa ngontrol kabeh. Nanging ing ngarsane Gusti, dadi 'wong bodho' tegese ngakoni menawa kita ora ngerti kabeh, menawa kita butuh Gusti. Ben, sanajan bocah sing luar biasa pinter, dheweke dadi 'wong bodho' ing ngarsane Gusti liwat atine sing lembut. Elinga nalika Ben, kanthi tulus, pengin menehake kabeh isi piggy bank-e kanggo mbantu Paklik William sing lagi nandhang lara. Iku dudu logika bisnis, iku logika katresnan sing murni. Ben ora mikir babagan awake dhewe; dheweke mikir babagan wong liya. Iku tandha menawa Ben wis nggayuh kawicaksanan sing sejati, kawicaksanan sing asale saka Swarga.

Papa Alan lan Mama Thao, ing rong sasi iki, mbokmenawa ana rasa salah sing nyoba mampir ing atine panjenengan. 'Apa aku kurang waspada? Apa ana sing luput?' Mirengna iki kanthi tulus: Gusti Allah mboten nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Ben dudu paukuman, lan lara sing nandhang Ben dudu amarga panjenengan kurang tresna. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing paling apik, sing nresnani Ben kanthi katresnan sing murni, sing ngeterake Ben nganti tekan gerbang Swarga. Panjenengan mboten luput. Buwangen rasa salah iku, amarga Gusti Allah wis nampa Ben kanthi tangan terbuka. Gusti mboten nate nuntut luwih saka apa sing wis panjenengan wenehake.

Kagem Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kanggo Ben... Kowe saiki dadi 'penjaga' warisane Ben. Ben tresna banget marang kowe. Elinga saben dolanan bareng, saben ngguyu bareng, lan saben crita babagan pesawat. Ben ora adoh, dheweke mung ana ing 'tab' sing beda, nunggu kowe nggawa kabungahan ing donya iki kanggo wong loro. Ben mesthi bungah nyawang kowe terus maju, terus sinau, lan terus ngguyu. Ben iku malaekatmu sing tansah njaga kowe saka dhuwur.

Lan kanggo kita kabeh, warisan Ben terus mili. Liwat sumur banyu resik ing Cà Mau, liwat kabecikan-kabecikan cilik sing ditindakake kanthi sepi ing jenenge Ben, katresnan bocah iki terus urip. Banyu resik sing mili ing sumur iku dadi bukti menawa uripe Ben—sanajan cendhak—wis dadi berkah kanggo wong akeh. Ben wis rampung nandur winih kabecikan, lan Gusti Allah sing bakal nukulake kabungahan ing atine wong-wong sing nampa berkah kasebut.

Nalika panjenengan metu saka ruangan iki, gawaa siji bab cilik iki: Gusti Allah iku sing nukulake. Nalika kita ngrasa ora kuwat, nalika kita ngrasa jagad iki krasa abot, mandhega sedhela. Elinga eseme Ben, elinga katresnane sing tulus, lan elinga yen Ben saiki wis ana ing panggonan sing paling aman. Ben wis dadi bagean saka 'kabeh milikmu, lan kowe dadi milik Kristus, lan Kristus dadi milik Gusti Allah.'

Benjamin, mibera dhuwur, mibera bebas. Jaganen bapa, ibu, lan adhimu. Kita kabeh bakal ketemu maneh ing Banquet of Heaven, ing ngendi kabeh pitakon bakal nemu wangsulan, lan kabeh luh bakal diusap dening astane Gusti piyambak. Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati kita kabeh. Amin.