به نام پدر، و پسر، و روحالقدس. فیض و آرامش خداوند ما عیسی مسیح، محبت خدا و رفاقت روحالقدس با همه شما باشد. امروز گرد هم میآییم تا در کلام خدا تأمل کنیم و یاد بنجامین عزیز را گرامی بداریم.
خداوندا، ما را بیامرز که گاهی در ظواهر گم میشویم و از قلب غافل میمانیم. کریستوس، ما را بیامرز که در میان طوفانهای زندگی، ایمانمان لرزان میشود. خداوندا، ما را بیامرز و با روح قدوس خود ما را تازه گردان.
برادران و خواهران عزیز در مسیح،
بیایید امروز را با یک صدا آغاز کنیم؛ صدایی که شاید در نگاه اول کوچک به نظر برسد، اما تمام دنیای یک کودک را در خود جای داده است. صدای خندهای کوتاه و شیرین، صدایی که وقتی از «Con Chim Airlines» (خطوط هوایی پرنده) سخن میگفت، در اتاق میپیچید. بنجامین را تصور کنید، پسری با ذهنی به درخشانی الماس و قلبی به زلالی آب، که وقتی نام خط هوایی خیالیاش را میآورد، چشمانش از شادی برق میزد و با شیطنتی معصومانه میخندید. این خنده، فقط یک صدای ساده نبود؛ این بازتابی از دنیای درونی او بود؛ دنیایی که در آن پرواز، آزادی و شادی حرف اول را میزد.
این تصویرِ «Con Chim Airlines» نخی است که میخواهم امروز در تمام طول کلاممان دنبال کنیم: تصویرِ پرواز و آنچه در درونِ یک انسان میگذرد.
در انجیل امروز، عیسی مسیح با کلماتی تند و گزنده با کاتبان و فریسیان سخن میگوید. او از «پشه» و «شتر» سخن میگوید، از «بیرون» و «درون» پیاله. او به آنها هشدار میدهد که شما آنقدر سرگرمِ صاف کردنِ پشهها از نوشیدنیتان هستید که فراموش کردهاید شتر را فرو بلعیدهاید! منظور عیسی چیست؟ او میگوید شما آنقدر درگیر جزئیات کوچک و ظواهرِ مذهبی شدهاید که «چیزهای سنگینتر» را فراموش کردهاید: عدالت، رحمت و وفاداری. او میگوید: «اول درون پیاله را پاک کن.»
این کلام عیسی، دعوتی است به اصالت. به اینکه آنچه در درون ماست، بسیار مهمتر از آن چیزی است که جهان از بیرون میبیند. بنجامین وو، در عمر پانزدهسالهاش، به ما نشان داد که داشتنِ یک «درونِ پاک» به چه معناست. او که در دنیای پیچیده ریاضیات و تکنولوژی، در میان کدهای برنامهنویسی و زیرساختهای ابری غوطهور بود، هرگز اجازه نداد این نبوغ، سادگی و مهربانی قلبش را بپوشاند.
عدالت، رحمت و وفاداری که عیسی از آنها سخن میگوید، در زندگی بنجامین نه به عنوان کلماتی انتزاعی، بلکه در اعمالی کوچک و عمیق دیده میشد. به یاد بیاورید زمانی را که او، بدون هیچ فشاری، پیشنهاد داد تمام محتویات قلک خود را برای کمک به عمو ویلیام که دچار سکته شده بود، بدهد. او قلک را نشکست، او پولی را به زور نداد؛ او فقط «پیشنهاد» داد. این پیشنهاد، همان «درونِ پاکِ پیاله» بود. در دنیایی که بسیاری به دنبال پاک کردن بیرونِ خود هستند تا مورد تشویق قرار گیرند، بنجامین در سکوتِ قلبش، آماده بود تمام دارایی کوچک خود را فدای عشق کند. این همان «رحمتی» است که عیسی میگوید فریسیان از آن غافل بودند.
اما امروز، ما اینجا هستیم و حدود دو ماه از سیزدهم ژوئن ۲۰۲۶ میگذرد. دو ماه از زمانی که بنجامین، این روح ملایم، از میان ما رفت. حقیقت این است که جای خالی او در خانه، در کنار رایان، و در قلب آلان و تائو، مانند زخمی است که هنوز میسوزد. صندلی خالی او در پشت میز، سکوتِ اتاقش، و پروژههای نیمهتمامش در GitHub، همگی از یک فقدان بزرگ سخن میگویند. اندوه، گاهی مانند مه غلیظی است که اجازه نمیدهد فردا را ببینیم.
پیش از آنکه به تسلی برسیم، باید این درد را نام ببریم. آلان و تائوی عزیز، من میدانم که در این دو ماه، شبهایی بوده که سقف اتاق بر سرتان سنگینی کرده است. میدانم که گاهی در میان خاطرات سفرها، از توکیو تا واتیکان، ناگهان بغض گلویتان را فشرده است. این حقیقتِ رنج است. عیسی هم در برابر مزار دوستش ایلعازر گریست. او از ما نمیخواهد که درد نکشیم، او میخواهد که در میان این درد، به «درون» نگاه کنیم، جایی که او ساکن است.
در اینجا، کلامِ پولس رسول در قرائت اول، مانند نوری در اتاق تاریک میتابد. او به تسالونیکیان میگوید: «مضطرب نشوید و هراسان نگردید... استوار بمانید.» پولس از «تسلی ابدی و امید نیکو» سخن میگوید که خدا به ما بخشیده است. این استواری، به معنای نادیده گرفتن درد نیست، بلکه به معنای تکیه کردن بر حقیقتی بزرگتر است.
چرخشِ بزرگِ داستان ما، در رویایی نهفته است که پدرِ بنجامین دید. در آن رویا، بنجامین با آرامش میگوید: «با، من تمام تستها را پاس کردم... من میتوانم به راحتی نفس بکشم.»
بیایید روی این جمله مکث کنیم. بنجامین، پسری که در ریاضیاتِ پیشرفته امتحان میداد، اکنون از امتحانی بزرگتر سخن میگوید. در پادشاهی خدا، «تستها» نه با نمرات درسی، بلکه با عیارِ محبت سنجیده میشوند. بنجامین با آن قلبِ مهربانش، با آن لبخندهای بیریا، و با آن روحیه «تلاش کردن همه چیز است»، تمام تستهای واقعی زندگی را پاس کرده بود. او درونِ پیاله را پاک نگه داشته بود. و حالا، او «به راحتی نفس میکشد». دیگر نه دردی هست، نه تنگیِ نفسی، و نه سنگینیِ بیماری. او در هوایِ پاکِ حضور خدا، با «Con Chim Airlines» خود به پرواز درآمده است.
گاهی در این مسیرِ سوگواری، سنگی بسیار سنگین بر قلب والدین سنگینی میکند؛ سنگی به نام «سرزنشِ خود». شاید در خلوت خود فکر کردهاید: «آیا تستی بود که ما پاس نکردیم؟ آیا چیزی را ندیدیم؟»
امروز، به عنوان خادم خدا، میخواهم این بار را از دوش شما بردارم. به یاد بیاورید که وقتی از عیسی درباره رنج پرسیدند، او گفت: «نه این مرد گناه کرده است و نه والدین او.»
بیماری و مرگِ زودهنگام، هرگز مجازات خدا نیست. اینها بخشی از نقصِ این جهانِ فانی است. آلان و تائو، شما هیچ تستی را رد نشدید. شما با نمره عالی در امتحانِ عشق قبول شدید. شما بهترین والدینی بودید که بنجامین میتوانست داشته باشد. شما به او بالِ پرواز دادید، شما او را به لوردس و واتیکان بردید، شما در هر قدم کنار او بودید. هیچ هوشیاریِ بشری نمیتوانست مانع این اتفاق شود، زیرا این خارج از قدرتِ دستهای ماست. خدا شما را متهم نمیکند؛ او شما را در آغوش گرفته است. شما آزادید که بدون گناه، فقط سوگواری کنید.
روی سخنم با توست، رایانِ عزیز. برادر بزرگترت، بن، در آن رویا گفت که حالش خوب است. او از آسمان تو را تماشا میکند. او میخواهد که تو با همان شوقی که او داشت، زندگی کنی. او میخواهد که تو هم «تلاش کنی»، چون برای او، تلاش کردن مهمترین چیز بود. هر بار که به آسمان نگاه میکنی و هواپیمایی را میبینی، به یاد بیاور که بن در جایی بسیار زیباتر، در آرامشی مطلق، منتظر ماست.
و به همه شما که از دور این دعا را همراهی میکنید، به عمهها، عموها و دوستانی که دلتنگِ بنجامین هستید: عیسی از ما میخواهد که مانند بن، درونِ پیاله را پاک کنیم. یعنی به جای تمرکز بر قضاوتها و ظواهر، به دنبالِ محبتِ خالص باشیم.
بنجامینِ ما، که اکنون در کنار کارلو آکوتیس مقدس در «ضیافت آسمانی» نشسته است، برای ما شفاعت میکند. او که عاشق تکنولوژی بود، اکنون در منبعِ تمامِ دانشهاست. او که عاشقِ پرواز بود، اکنون بر بالهای فرشتگان سوار است.
امروز، وقتی از اینجا میروید، یک چیز کوچک را با خود حمل کنید: هرگاه احساس کردید بارهای زندگی سنگین شده است، به یاد آن «خنده» و آن «Con Chim Airlines» بیفتید. به یاد بیاورید که زندگی، با تمامِ کوتاهیاش، اگر با محبت پر شود، کامل است.
یک کار کوچک انجام دهید: امروز به کسی که دوستش دارید، بدون هیچ دلیلی، محبتی بکنید؛ درست مثل پیشنهادِ قلکِ بنجامین. بگذارید میراثِ مهربانیِ او در دستان شما ادامه یابد.
بنجامین، پسرم، تو تمام تستها را پاس کردی. اکنون در آرامشِ ابدیِ پدر نفس بکش، تا روزی که ما نیز در آن آسمانِ بیکران، به تو ملحق شویم.
آمین.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
بنا به فرمان منجی و با تعلیم الهی، ما جرأت میکنیم بگوییم:
ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد، ملکوت تو بیاید، اراده تو چنانکه در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود. نان روزانه ما را امروز به ما بده، و قرضهای ما را ببخش، چنانکه ما نیز قرضداران خود را میبخشیم؛ و ما را در آزمایش مگذار، بلکه از شریر رهایی ده. آمین.
خداوند شما را برکت دهد و محافظت کند؛ چهره خود را بر شما تابان سازد و آرامش خود را به شما عطا فرماید. در آرامش مسیح بروید. آمین.
✝ خداوند متعال شما را برکت دهد: پدر، و پسر، و روحالقدس. آمین.