სახელითა მამისათა, და ძისათა, და სულისა წმიდისათა. ამინ. მადლი და მშვიდობა ჩვენი უფლისა იესო ქრისტესაგან იყოს თქვენთან.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
ჩვენ ხშირად ვუყურებთ ჯვარს, როგორც რაღაც შორეულს, როგორც ისტორიულ ნიშანს, რომელიც ეკლესიის გუმბათზე ან კედელზეა გამოსახული. მაგრამ დღეს, ჯვართამაღლების დღესასწაულზე, უფალი გვეპატიჟება, ჯვარს შევხედოთ არა როგორც ობიექტს, არამედ როგორც შეხვედრის ადგილს. „ისევე, როგორც მოსემ აამაღლა გველი უდაბნოში, ასევე უნდა ამაღლდეს ძე კაცისა“. წარმოიდგინეთ ეს სცენა უდაბნოში: ხალხი დაღლილია, მათი მოთმინება ამოწურულია, ისინი ბუზღუნებენ და გრძნობენ, რომ ღმერთმა მიატოვა. და სწორედ ამ მწარე უდაბნოში, სადაც სიკვდილის შიშია, ღმერთი სთავაზობს მათ ხსნას — არა გველების გაქრობით, არამედ მათზე ზემოთ აწეული ნიშნით, რომელსაც თუ შეხედავენ, იცოცხლებენ.
ბენჯამინი, ჩვენი საყვარელი ბენი, იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის უყურებდა ზემოთ. მას უყვარდა თვითმფრინავები, უყვარდა ეს უზარმაზარი, ლითონის ფრინველები, რომლებიც ცაში მიიკვლევდნენ გზას. მისთვის „Con Chim Airlines“-ის ოცნება არ იყო მხოლოდ ბავშვური ფანტაზია; ეს იყო მისი სულის სწრაფვა სიმაღლისკენ. ბენი ხშირად იდგა აეროპორტის ტერმინალებთან მამასთან ერთად, უყურებდა, როგორ იჭრებოდნენ თვითმფრინავები ღრუბლებში. ის ეძებდა ჰორიზონტს. დღეს, როდესაც ჩვენ ვუყურებთ ჯვარს, ჩვენ ვუყურებთ ბენის ყველაზე ნამდვილ ჰორიზონტს. ის ახლა იქ არის, იმ სიმაღლეზე, სადაც აღარ არის ტკივილი, სადაც აღარ არის ის მძიმე, მწველი უდაბნო, რომელიც ჩვენ აქ, დედამიწაზე, ხანდახან ასე მტკივნეულად გვაქვს.
ალან, თაო, რაიან, მინდა გულწრფელად გესაუბროთ. ზოგჯერ ცხოვრებაში მოდის მომენტი, როდესაც გრძნობთ, რომ უდაბნოში ხართ დარჩენილები. გულით გრძნობთ იმ სიცარიელეს, რომელიც ბენის წასვლის შემდეგ დარჩა. შეიძლება გეჩვენებათ, რომ გზა, რომლითაც დადიხართ, უსასრულოა და წყალიც კი იწურება. მესმის თქვენი ტკივილი. მესმის ის მძიმე ფიქრები, რომლებიც ღამით, როცა სახლი ჩუმდება, გესტუმრებათ. შეიძლება გეკითხებით საკუთარ თავს: „რაიმე ხომ არ გამომრჩა? რამე ხომ არ შეიძლებოდა სხვაგვარად ყოფილიყო?“. მინდა, დღეს ეს ქვა მოგაშოროთ გულიდან. იესომ, როცა ჰკითხეს ბრმადშობილზე, ვინ შესცოდა — მან თუ მისმა მშობლებმა — უპასუხა: „არც მან და არც მისმა მშობლებმა“. თქვენ არაფერი დაგიშავებიათ. თქვენ არაფერი გამოგრჩენიათ. ბენის ავადმყოფობა არ იყო არც თქვენი ბრალი და არც სასჯელი. ეს არის ამ სამყაროს მტკივნეული საიდუმლო, რომელსაც ჩვენ ვერ ჩავწვდებით, მაგრამ რომელშიც ღმერთი არასოდეს გტოვებთ მარტო. თქვენ იყავით ბენისთვის ის სიყვარული, რომელიც მას სჭირდებოდა, რათა ყოფილიყო ასეთი ნათელი, ასეთი გულუხვი, ასეთი მოსიყვარულე ბიჭი.
გახსოვთ, როგორ შესთავაზა მან თავისი ყულაბა ბიძამისის, უილიამის დასახმარებლად? მან არ დაამსხვრია ის, არც დაუცლია. მან უბრალოდ თქვა: „მინდა დავეხმარო“. ეს იყო მისი გულის სილამაზე. ეს იყო ბენის ნამდვილი არსი — ბიჭი, რომელიც არ ითვლის, არ ზოგავს, არ ეშინია, არამედ უბრალოდ გასცემს. ეს სიკეთე, რომელიც მან გამოავლინა, არ გამქრალა. ის დღესაც ცოცხალია. ის ცოცხალია იმ „ჭაში“, რომელიც ბენის სახელს ატარებს ვიეტნამში, ის ცოცხალია იმ სიყვარულში, რომელსაც თქვენ ერთმანეთს უნაწილებთ. ბენმა გასცა თავისი გული, და ახლა ის თავად არის ამ სიყვარულის ნაწილი.
პავლე მოციქული ფილიპელთა მიმართ ეპისტოლეში გვეუბნება: „ქრისტე იესო, თუმცა ღვთის ხატად იყო, არ მიიჩნია ღმერთთან სწორება რაღაც ხელჩასაჭიდად. არამედ დაიმდაბლა თავი და გახდა მორჩილი სიკვდილამდე, ჯვარცმამდეც კი“. ჯვარი არის ღვთის ყველაზე დიდი დაცემა, რათა ჩვენ ავმაღლდეთ. ეს არის ადგილი, სადაც ღმერთი ამბობს: „მე ვიცი, რას ნიშნავს ტკივილი, მე ვიცი, რას ნიშნავს დაკარგვა“. როდესაც თქვენ უყურებთ ჯვარს, ნუ ეძებთ იქ მხოლოდ ტანჯვას. ეძებეთ იქ სიყვარული, რომელიც იმდენად დიდია, რომ სიკვდილსაც კი არ შეუძლია მისი გაყოფა.
რაიან, ძმაო, შენს გულში ბენი ყოველთვის იქნება. შენ არ ხარ მარტო. როდესაც შენ იღიმი, როდესაც შენ აგრძელებ ცხოვრებას, შენ აგრძელებ ბენის ოცნებებს. შენ ხარ ის, ვინც ბენის სიყვარულს დედამიწაზე ატარებს. ნუ იგრძნობ თავს ვალდებულად, იყო ძლიერი ყოველ წამს. შეგიძლია იყო სუსტიც, შეგიძლია იყო დაღლილიც, მაგრამ გახსოვდეს: შენს გვერდით არის ძმა, რომელიც ახლა ზეციურ „Con Chim Airlines“-ში დაფრინავს და გიყურებს. ის შენი მფარველია.
ალან, თაო, თქვენ გქონდათ სიზმრები, სადაც ბენი გესაუბრებოდათ. ეს არ არის მხოლოდ ფანტაზია. ეს არის უფლის შეხება თქვენს სულებზე, რათა გითხრათ: „მე აქ ვარ, ყველაფერი კარგადაა“. როდესაც ბენი გეუბნებათ, რომ ის გიყურებთ, ის გეუბნებათ, რომ სიყვარული, რომელიც თქვენ ერთმანეთს აჩუქეთ, არის მარადიული. ნუ ეძებთ პასუხებს ყველა კითხვაზე, რადგან ზოგიერთ კითხვას პასუხი მხოლოდ ღვთის გულში აქვს. უბრალოდ, მიენდეთ მას. მიენდეთ მას ისე, როგორც ბენი ენდობოდა თავის მშობლებს, როცა მათთან ერთად მოგზაურობდა მსოფლიოს გარშემო.
დღეს, სახლში დაბრუნებისას, გააკეთეთ ერთი პატარა რამ: ნუ ეცდებით ტკივილის გაქრობას. ეცადეთ, ის აქციოთ ლოცვად. როდესაც გული დაგიმძიმდებათ, გაიხსენეთ ბენის ღიმილი, მისი ცნობისმოყვარეობა, მისი სურვილი, დახმარებოდა სხვებს. და უთხარით: „უფალო, ბენის სიყვარულით, დამეხმარე, რომ მეც შევძლო დღევანდელი დღის გატარება“. იგრძენით, როგორ გიპასუხებთ ის თავისი სიყვარულით, რომელიც არასოდეს მთავრდება. ბენი არ არის შორს; ის არის ღვთის გულში, და რადგან თქვენც ღვთის გულში ხართ, თქვენ ყოველთვის ერთად ხართ. უფალი არის თქვენი მწყემსი. ის არ მიგატოვებთ. ის თქვენთანაა, ახლა და სამუდამოდ. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ, გაგაძლიეროთ და მოგცეთ თავისი მშვიდობა. წადით მშვიდობით.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.