Cuimhneachán Mhuire na nDobrón

Smaoinigh ar an gcaoi a seasann máthair ag bun crainn cheangailte, ag féachaint ar a mac. Smaoinigh ar an tost a bhíonn ann nuair a bhíonn gach focal ráite cheana féin, nuair nach bhfuil fág മറ്റ് ach an láithreacht iomlán, lom, neamhchosanta. Sin í an íomhá a chuireann litríocht an lae inniu os ár gcomhair. Sa tSoiscéal, cloisimid faoi Mhuire ag seasamh ag crois a hÍosa. Níl sí ag rith uaidh. Níl sí ag iarraidh an phian a sheachaint. Seasann sí ann, i gcroílár an uafáis, agus is ansin, sa nóiméad sin den bhrón is mó, a osclaíonn Íosa a chroí chun teaghlach nua a chruthú. 'A bhean, féach, do mhac.' Agus don dhalta sin a bhí grá aige dó: 'Féach, do mháthair.'

Seasann an íomhá seo den 'seasamh' nó den 'fhulaingt i láthair' mar snáithe tríd an lá inniu. Ní bhaineann sé le teitheadh. Ní bhaineann sé le réiteach tapa a fháil ar gach ceist. Baineann sé le fanacht gar do chroí an duine eile nuair a bhíonn an domhan ag creathadh. Smaoinigh ar ár mBenjamin Vo. Nuair a bhí Ben ag fás suas, ní hamháin go raibh intinn ghéar aige a bhí in ann cóid a scríobh nó a d’fhéach ar an domhan trí shúile loighice agus eitiltí oibre, ach bhí an cineáltas sin ina chroí a bhí soiléir agus bog. Smaoinigh ar an uair sin, nuair a bhí sé cúig bliana déag d'aois, a thairg sé a bhanc múc ar fad do Mham agus do Bha chun cabhrú le huncail William. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead toisc nach raibh gá leis, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineáltas a bhí ann: buachaill a bhí réidh chun a chuid go léir a thabhairt uaidh ar son duine eile, gan choinníoll.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé thart ar thrí mhí anois ó d’fhág Benjamin an saol seo. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an phian sin fíor agus domhain. Níl aon chiall i ndaoine a rá go bhfuil an t-am ag leigheas gach rud nuair a bhíonn an cathaoir sin folamh, nuair nach gcloisear an gáire sin ar an staighre, nó nuair a bhíonn an t-uaigneas ag titim isteach san oíche. Tá an bhrón sin ann toisc go raibh an grá ann. Ná déanaigí iarracht an bhrón sin a chur i bhfolach, agus ná lig do éinne a rá leat go bhfuil tú ag caoineadh anlathach. Is é an caoineadh sin an t-aon chomhartha amháin atá fágtha den ghrá sin nach bhfuil áit eile le dul aige.

Agus anseo, a Alan agus a Thao, caithfimid an chloch throm sin a bhaint de bhur gcroíthe. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí san oíche an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben. Níor tháinig an tinneas seo ó aon easnamh i bhur gcúram. Tá sibh saor ón ualach sin. Ní raibh aon fhiach agaibh le híoc; bhí sibh ag tabhairt gach rud a bhí agaibh.

Sa chéad léacht, deir Naomh Pól linn: 'Mar a bhíonn an corp ina aon chuid amháin agus go leor baill ann, agus gach ball den chorp, cé gur go leor iad, ina aon chorp amháin, is amhlaidh atá Críost.' Seo an hinge, an áit a n-osclaíonn an solas. Níl muid ina n-aonar. Nuair a bhíonn an bhrón trom, táimid nasctha le chéile i gCorp Chríost. Agus anuas air sin, tá muid nasctha le Muire, an Mháthair a sheas ag an cros. Tuigeann sí an phian a bhíonn ag máthair a chaill a mac. Ní chuireann sí a ceann ar an taobh; seasann sí libh sa dorchadas. Ben, a bhí chomh so-ghabhálach sin do gach rud a bhain le heitleáin agus le spéartha – cosúil leis an gcuideachta sin a chruthaigh sé ina intinn, 'Con Chim Airlines' – tá sé ag eitilt anois i láthair an Athar. Agus sa bhall sin, níl aon phian níos mó.

Nuair a théann sibh amach an doras inniu, cuimhnigh ar an gcaoi a seasann Muire. Seasamh le grá. Seasamh le dínit. Nuair a bhraitheann Ryan nó Alan nó Thao go bhfuil an domhan ag titim as a chéile, tóg an lámh sin, cuir bhur muinín sa Tiarna. Tá Ben ag gáire, ag faire oraibh, agus tá an grá sin beo fós sa tobar uisce sin i Vítneam agus i ngach gníomh cineáltais a dhéanann sibh. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á n-iompar ag lámha an Athar anois agus go deo.