Dé hAoine den Tríú Seachtain is Fiche sa Tréimhse Choiteann

Tá rud éigin faoi dheisiú rudaí a bhíonn briste a labhraíonn go domhain lenár n-anamacha. Smaoinigh ar an gcaoi a n-oibríonn duine óg a bhfuil intinn ghéar aige, mar a bhí ag ár mBenjamin Vo. Nuair a bhí Ben ag scríobh cód, nuair a bhí sé ag tógáil a chuid clár ar GitHub, ní raibh sé ag féachaint ar na línte mar théacs amháin. Bhí sé ag féachaint ar an gcaoi a bhféadfadh na codanna éagsúla teacht le chéile chun rud éigin nua, rud éigin feidhmiúil, a chruthú. Bhí sé ina bhuachaill a thuig go raibh gá le beachtas, le foighne, agus le súil ghéar chun an locht a aimsiú sula bhféadfaí an fhadhb a réiteach.

Sa Soiscéal inniu, labhraíonn Íosa linn faoin 'bhíoma' atá i súil an duine. 'Cén fáth a bhfeiceann tú an smidirín i súil do dhearthár, ach nach mothaíonn tú an bhíoma i do shúil féin?' Is íomhá í seo a chuireann stad orainn. Is íomhá í de dhallacht. Ní hé go bhfuil muid olc, ach go bhfuil muid dall ar ár n-easnaimh féin, agus sa dallacht sin, éiríonn muid cáinteach, éiríonn muid crua. Ach éist leis an méid a deir Íosa: 'Bain an bhíoma as do shúil féin ar dtús; ansin feicfidh tú go soiléir.'

Smaoinigh ar an gcineáltas a bhí in Ben. Bhí a chroí chomh oscailte sin go raibh sé réidh, fiú ag cúig bliana déag d'aois, a bhanc múc a thairiscint chun cabhrú lena uncail William. Níor bhris sé an banc, níor ghlac sé an t-airgead, ach bhí an tairiscint ann. Bhí an tairiscint sin cosúil le solas. Ní raibh aon 'bhíoma' de chiontacht nó de leithleas ina shúil; ní raibh ann ach fonn íon chun cabhrú. Sin é an rud a d’fhoghlaim sé ón gCríost. Sin é an bealach a mhair sé.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá dhá mhí caite ó d’fhág Benjamin an saol seo. Dhá mhí de chiúnas. Do Alan agus Thao, agus do Ryan, tá an ciúnas sin trom. Tá na huaireanta sin ann nuair a bhíonn an t-uaigneas chomh láidir sin go mothaíonn sé gur bhíoma é atá ag cur bac ar an solas. B’fhéidir go bhfuil sibh ag fiafraí an ndearna sibh go leor, an raibh rud éigin a d’fhéadfadh a bheith déanta difriúil. Éistigí go han-chúramach: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Uaireanta, tagann an tinneas isteach sa saol, rud nach bhfuil aon mhíniú air, rud atá thar ár n-acmhainn. Ná cuir an t-ualach sin de chiontacht ort féin. Tá sibh glan, tá sibh saor, agus tá grá Dé ag clúdach gach uile nóiméad den chúram a thug sibh do Ben.

Nuair a deir Naomh Pól sa chéad léacht, 'Rithigí ar bhealach go bhfaighidh sibh an duais', tá sé ag caint ar an disciplín a bhíonn ag lúthchleasaí. Ach ní hé sin disciplín an dlí, is disciplín an ghrá é. Tá Ben ag rith an rás sin anois i láthair Dé. Agus anois, tá sé ag féachaint anuas oraibh, ag iarraidh orainn uile an 'bhíoma' den bhrón a ligean tharainn, gan é a shéanadh, ach gan ligean dó sinn a dhalladh ar an ngrá atá fós ann.

Is é an t-athrú a thagann inniu ná seo: nuair a bhíonn muid ag caoineadh, tá muid ag caoineadh mar gheall ar an ngrá. Agus tá an grá sin, an grá a bhí ag Ben do Ryan, an grá a bhí aige dá thuismitheoirí, fós beo. Tá sé ag obair sa tobar uisce sin i Vítneam, tá sé ag obair i ngach gníomh cineáltais a dhéanann sibh. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, cuimhnigh ar an gcaoi a raibh Ben ag iarraidh 'Con Chim Airlines' a chruthú. Bhí sé ag iarraidh daoine a thabhairt chuig áiteanna nua, chuig spéartha níos gile. Déanaigí an rud céanna. Tabhraigí gáire d’éinne atá ag fulaingt. Bíodh bhur gcroí oscailte, mar a bhí a chroí-san. Tá Ben ag fanacht libh sa solas, ag gáire, agus ag faire oraibh le grá síoraí. Tá sibh saor, tá sibh grámhar, agus tá sibh á iompar ag lámha an Athar.