In ainm an Athar, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh. Go raibh grásta agus síocháin ár dTiarna Íosa Críost libh go léir.
A Thiarna, déan trócaire. A Chríost, déan trócaire. A Thiarna, déan trócaire.
Smaoinigh ar an gcéad rud a fheiceann tú nuair a théann tú isteach i seomra ina raibh duine a raibh grá agat dó ag obair nó ag súgradh. B’fhéidir gur leabhar é, nó péire cluasán a fágadh ar an deasc, nó an gléas sin a úsáidtear chun eitleáin a rianú ar an scáileán. Is iad na rudaí beaga seo – na rianta beaga seo de shaol duine – an fhianaise is mó go raibh an duine sin ann, go raibh sé beo, go raibh sé ag breathnú ar an domhan le súile a bhí lán de iontas. I saol ár mBenjamin Vo, bhí na rudaí seo mar chuid dá intinn ghéar. Bhí a fhios ag a thuismitheoirí, Alan agus Thao, agus a dheartháir Ryan, go raibh Ben ina bhuachaill a bhí i gcónaí ag féachaint níos faide ná an talamh, ag iarraidh tuiscint a fháil ar an domhan trí chód, trí mhatamaitic, agus trí aislingí faoi 'Con Chim Airlines'.
Is é an íomhá seo den 'lámh' – an lámh a bhí feoite sa tSoiscéal, agus an lámh a bhí síneadh amach i gcónaí chun cabhrú – an snáithe a threoróidh ár machnamh inniu. Sa tSoiscéal, deir Íosa leis an bhfear a raibh a lámh feoite: 'Sín amach do lámh.' Sín amach í. Níor iarr sé air é a dhéanamh le neart an domhain, ach le neart an chreidimh. Agus smaoinigh ar lámh Benjamin. Bhí sé ina bhuachaill a bhí i gcónaí ag síneadh amach a chuid grá. Smaoinigh ar an uair sin, nuair a bhí sé ach cúig bliana déag d'aois, a thairg sé a bhanc múc ar fad chun cabhrú lena uncail William a bhí ag fulaingt. Níor bhris sé an banc, níor tugadh an t-airgead, ach bhí an tairiscint ann. Sin é an cineál lámh a bhí ag Ben: lámh a bhí i gcónaí oscailte, lámh a bhí i gcónaí ag iarraidh bealach a fháil chun a bheith ina bheannacht do dhaoine eile.
Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé dhá mhí anois ó d’fhág Benjamin Vo an saol seo. Dhá mhí. Do Alan, do Thao, agus do Ryan, tá an t-am seo cosúil le saol iomlán. Tá an cathaoir folamh ag an mbord, tá na línte cóid ar GitHub nach bhfuil á gcur in eagar a thuilleadh, agus tá an t-uaigneas a thagann nuair a smaoiníonn tú ar an mbuachaill a raibh an oiread sin intleachta agus cineáltais aige. Tá an phian sin fíor. Ná lig d’aon duine a rá leat go bhfuil an t-am caite, nó gur chóir duit a bheith 'thar éis' an bhróin. Tá an brón ina chuid den ghrá, agus tá an grá sin fós beo. Nuair a deir Naomh Pól sa chéad léacht, 'Clear out the old yeast, so that you may become a fresh batch of dough,' tá sé ag labhairt faoi conas a oibríonn Dia i gcroí an duine, fiú nuair a bhíonn an croí sin briste. Tá sé ag iarraidh orainn a bheith 'unleavened bread of sincerity and truth.' Agus anseo, caithfimid an chloch sin a bhaint de bhur gcroíthe. Tá daoine ag fiafraí, 'An ndearna muid go leor? An raibh aon rud nár thug muid faoi deara?' Éist leis seo: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Ní raibh aon easnamh i bhur ngrá. Thug sibh saol iontach do Ben. Thug sibh an domhan dó. Agus tá an grá sin fós ag sreabhadh, díreach mar an tobar uisce a tiomnaíodh in ainm Ben i Vítneam. Ní stopann an grá nuair a stopann an croí daonna. Ní raibh aon rud a d'fhéadfadh sibh a dhéanamh chun é a chosc; níor theip oraibh in aon chor. Tá sibh glan agus saor chun fulaingt le croí socair.
Nuair a thagann an tSoiscéal agus nuair a deir Íosa, 'Is lawful to do good on the sabbath rather than to do evil, to save life rather than to destroy it?', tá sé ag labhairt go díreach le gach duine agaibh atá ag iompar an chros seo inniu. Ní hé an chros an tinneas. Ní hé an chros an bás. Is é an chros an grá a leanann ar aghaidh fiú nuair a bhíonn an teach ciúin. Agus anseo, i lár an bhróin, tagann an t-athrú. Ní hé an t-athrú go n-imeoidh an brón, ach go dtiocfaidh an Tiarna isteach sa bhrón sin. Smaoinigh ar an aisling a bhí ag a athair, Alan, ar an 25 Meitheamh. Ben, ag seasamh taobh amuigh den seomra, ag rá, 'Ba, tá gach rud go maith, táim ag faire oraibh.' Sin é an teachtaireacht a thugann an Soiscéal dúinn inniu: nach bhfuil aon rud, fiú an bás, in ann sinn a scaradh ó ghrá Dé.
A Alan, a Thao, a Ryan, agus gach duine agaibh atá ag éisteacht linn ó chian — cibé an teaghlach sibh atá ag iompar croise trom, nó páiste atá ag troid san ospidéal inniu — éistigí le guth an tSalmóra: 'But let all who take refuge in you be glad and exult forever.' Ná cruaigí bhur gcroíthe in aghaidh an bhróin, ach ligigí don bhrón a bheith ina bhealach chun níos mó grá a thabhairt. Tá Ben anois ag 'Béile na bhFlaitheas', ag suí le Naomh Carlo Acutis, ag gáire faoi eitleáin agus ag faire oraibh. Ní raibh aon 'sublimity of words' ag teastáil ó Ben; bhí a ghníomhartha, a chineáltas, agus a gháire féin ina fhianaise ar chumhacht Dé. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an rud beag seo libh: bí cineálta. Nuair a fheiceann tú duine éigin atá ag fulaingt, tairg focal, tairg am, tairg gáire. Is iad sin na gníomhartha beaga a choinníonn an teach ag feidhmiú i ngrá Dé. Tá Ben ag faire oraibh le grá, agus tá sé ag fanacht libh sa solas síoraí, áit nach bhfuil aon phian, ach síocháin amháin. Tá sé ag eitilt níos airde ná aon eitleán a raibh grá aige dó, i spéartha na bhflaitheas, áit nach bhfuil aon deora ann a thuilleadh. Tá sé ina dhúiseacht anois i solas síoraí Dé, agus tá sé ag feitheamh libh le gáire. Tá muid bródúil as Benjamin, ní mar gheall ar a chuid intleachta amháin, ach mar gheall ar an ngrá a d’fhág sé ina dhiaidh. Tá a chroí fós ag bualadh i ngach gníomh cineáltais a dhéanann sibh. Ná bíodh eagla oraibh an 'lámh' a shíneadh amach arís, fiú nuair a bhraitheann sibh go bhfuil an oíche fada. Tá an Tiarna ag fanacht libh sa doimhneacht. Tá Ben ag faire oraibh, ag fanacht go foighneach, ag gáire, ag eitilt i solas Dé. Go mbeannaí Dia sibh.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Ar ordú an Slánaitheora agus múinte ag teagasc diaga, tá de mhisneach againn a rá:
Ár nAthair, atá ar neamh, go naofar d’ainm, go dtagai do ríocht, go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh. Tabhair dúinn inniu ár n-arán laethúil, agus maith dúinn ár bhfiacha, mar a mhaithimidne dár bhféichiúna féin; agus ná lig sinn i gcathú, ach saor sinn ó olc. Amen.
Go dtuga an Tiarna síocháin dá chroí agus go gcoinní sé sinn go léir ina ghrá. Go mbeannaí Dia sibh uile.
✝ Go mbeannaí Dia Uilechumhachtach sibh: an tAthair, agus an Mac, agus an Spiorad Naomh. Amen.