In ainm an Athar, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh. Amen. Fáilte chroíúil romhaibh go léir don Liotúirge seo, áit a dtagaimid le chéile chun éisteacht le Briathar Dé agus ár gcuid croíthe a ardú i nguí.
A Thiarna, a Íosa, a thagann chugainn trí na stoirmeacha: a Thiarna, déan trócaire. A Chríost, a shíneann do láimh chun sinn a shábháil: a Chríost, déan trócaire. A Thiarna, a labhraíonn linn i gciúnas na gaoithe: a Thiarna, déan trócaire.
A bhráithre agus a shiúracha i gCríost,
Sa ghaoth mhór, sa chrith talún, sa tine… ní raibh an Tiarna iontu.
Is sa “fhuaim shéimh chaoine” a tháinig Dia go dtí Eilias ar an tsliabh. Agus sa Soiscéal inniu, nuair a bhí na deisceapail á luascadh ag na tonnta san oíche dhorcha, tagann Íosa go ciúin thar an uisce ag rá: “Bíodh misneach agaibh; is mise atá ann; ná bíodh eagla oraibh.”
An mbíonn na stoirmeacha sin inár saol féin?
Nuair a bhíonn an croí gortaithe ag an mbrón, is furasta mothú go bhfuilimid ag dul go tóin poill, mar a mhothaigh Peadar sa mhuir mhór.
Tá ocht seachtaine imithe anois ó d’imigh ár mBenjamin óg uainn go dtí Ríocht na bhFlaitheas. Ochtdháimhir lá de chiúnas do Alan, do Thao, agus do Ryan.
Ach nuair a smaoinímid ar Benjamin Vo, smaoinímid ar an spiorad léir agus ar an iontas ciúin a bhíodh ina chroí uasal.
An cuimhin leat an dóigh a seasadh Ben lena athair taobh amuigh de na haerfoirt i gcathracha éagsúla an domhain… ag breathnú ar na heitleáin, ar an Boeing 737, ag breathnú go ciúin ar na spéartha? Bhí iontas agus suaimhneas san uair sin dóibh. I measc torann agus fuaim an domhain, bhí an cumas sin ag Benjamin comhluadar ciúin a dhéanamh lena athair, ag breathnú suas ar na néalta le glan-aoibhneas.
Ní sa ghaoth scanrúil a bhíonn Dia, ach sna nóiméid chaoin sin de ghrá glan. Agus sa nóiméad a scairteann Peadar “A Thiarna, slánaigh mé!”, ní fhágann Íosa é. Síneann sé a láimh láithreach agus rug sé air.
Do Alan agus do Thao, agus do Ryan a chara… nuair a bhíonn na tonnta ró-ard agus an ghaoth ró-láidir, bíodh a fhios agaibh go bhfuil láimh Chríost á síneadh chugaibh gach uair. Ní fhágfaidh Sé sibh go deo.
Agus ár mBenjamin, atá anois níos airde ná aon eitleán nó néal sa spéir, tá sé i síocháin síoraí an Athar, i gcomhluadar Naomh Carlo Acutis. Tá a spiorad séimh ag watch over libh le grá gan teorainn.
Agus dóibh siúd atá ag éisteacht ó chian… do leanaí atá ag fulaingt ar leaba an tinnis, agus do gach teaghlach atá ag iompar cros throm… go líona guth séimh Chríost bhur gcuid croíthe le síocháin agus le dóchas.
Go raibh ár mBenjamin óg, faoi fhallaing Mhuire Máthair, ag resting go deo i solas na bhFlaitheas. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Ar ordú an Slánaitheora agus múinte ag teagasc diaga, tá de mhisneach againn a rá:
Ár nAthair, atá ar neamh, go naofar d’ainm, go dtagai do ríocht, go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh. Tabhair dúinn inniu ár n-arán laethúil, agus maith dúinn ár bhfiacha, mar a mhaithimidne dár bhféichiúna féin; agus ná lig sinn i gcathú, ach saor sinn ó olc. Amen.
Go mbeannóidh Dia Uilechumhachtach sinn, go gcosnaí Sé sinn ar gach olc, agus go dtuga Sé chun na beatha síoraí sinn. Amen.
✝ Go mbeannaí Dia Uilechumhachtach sibh: an tAthair, agus an Mac, agus an Spiorad Naomh. Amen.