Cofadail y Seintiau Cornelius, Pab, a Cyprian, Esgob, Merthyron

Pan edrychwn ar y byd o’n cwmpas, mae’n hawdd iawn inni syrthio i ddelweddau o wrthdaro. Mae’r Efengyl heddiw yn ein cyflwyno i ddelwedd o blant yn y farchnad, yn galw ar ei gilydd: 'Chwaraeom y ffliwt i chwi, ac ni ddawnsioch; canasom alarnad, ac ni wylasoch.' Mae Iesu yn defnyddio’r ddelwedd hon i ddisgrifio cenhedlaeth sydd mor galed, mor sownd yn ei disgwyliadau ei hun, fel na allant weld y gwirionedd pan ddaw o’u blaenau. Mae’n ddelwedd o anghydfod. Ond mae’r darlleniad o 1 Corinthiaid yn cynnig rhywbeth hollol wahanol. Mae’n cynnig yr 'hyfrydaf ffordd'—y ffordd o gariad.

Meddyliwch am y ddelwedd hon: 'At bresennol yr ydym yn gweld fel trwy ddrych, yn dywyll.' Dyna’r gwir am ein bywydau ni, onid yw? Rydym yn cerdded trwy’r byd hwn yn ceisio deall ystyr y cyfan, ond mae’r drych yn gymylog. Weithiau, mae’r hiraeth yn ein gwneud ni’n ddall i’r golau sydd eisoes yno. Mae’r boen yn ein gwneud ni’n analluog i ddawnsio pan mae’r ffliwt yn chwarae, neu i grio pan mae’r alarnad yn swnio. Ond mae’r gair 'cariad' yn y testun hwn yn golygu llawer mwy na theimlad. Mae’n golygu penderfyniad. Mae’n golygu sefyll yn y bwlch pan fo’r byd yn ymddangos yn ddryslyd.

Pan feddyliaf am Benjamin Vo, rwy’n meddwl am y chwilfrydedd disglair a oedd yn byw yn ei galon. Roedd Ben yn fachgen a oedd yn caru’r byd gyda’i holl egni. Roedd yn fachgen a oedd yn gwybod sut i edrych ar y byd a gweld potensial, gweld awyrennau’n codi i’r awyr, gweld y posibiliadau digidol a oedd yn agor o’i flaen. Roedd ei fywyd yn fath o gariad. Nid oedd yn eistedd yn y farchnad yn cwyno nad oedd pethau’n mynd fel yr oedd ef eisiau. Roedd yn byw. Roedd yn creu. Roedd yn cysylltu.

Alan a Thao, rwyf am siarad â chi yn y distawrwydd hwn. Mae’r hiraeth yn ddwfn; mae’n ddyfnach na’r hyn y gall geiriau ei ddweud. Ond cofiwch y ffordd y byddai Ben yn gwenu arnoch. Cofiwch y ffordd y byddai’n eistedd gyda chi, yn gwrando ar eich straeon, yn rhannu’r amser hwnnw. Roedd y cariad hwnnw’n real. Roedd y cariad hwnnw’n ddisglair. Pan fydd y drych yn ymddangos yn dywyll, cofiwch fod y cariad hwnnw’n parhau. Nid yw wedi diflannu. Mae wedi cael ei drawsnewid i mewn i’r presenoldeb tragwyddol o Dduw. Nid yw Ben yn bell. Mae ef yn rhan o’r 'cariad sy’n aros' y mae Paul yn sôn amdano.

Ryan, brawd anwyl, rwyt ti’n cario etifeddiaeth o gariad. Mae’r bond rhyngot ti a Ben yn un sy’n mynd y tu hwnt i’r byd hwn. Pan fyddi di’n teimlo’n unig, cofiwch y chwerthin, y teithiau, y ffordd yr oeddech chi’n eistedd gyda’ch gilydd. Mae’r cariad hwnnw’n graig. Mae’n rhywbeth y galli di ei ddefnyddio i adeiladu dy fywyd dy hun. Bydd yn ddewr, bydd yn garedig, a gwybydd fod dy frawd yn dy annog ti bob cam o’r ffordd.

Mae’r Efengyl yn dweud: 'Ond cyfiawnhawyd doethineb gan ei holl blant.' Mae doethineb Ben yn ei blant—y cariad a adawodd ar ôl, y garedigrwydd a barhaodd, y ffordd y mae ei enw’n parhau i roi dŵr i’r rhai sy’n sychedig. Mae’r 'Well of Love' yn Cà Mau yn dystiolaeth o hynny. Mae’r dŵr hwnnw’n dŵr byw. Mae’n symbol o’r ffordd y mae cariad Ben yn parhau i lifo, yn parhau i ddyfrio’r ddaear, yn parhau i roi bywyd i’r rhai sydd ei angen.

Peidiwch â chael eich twyllo gan y drych tywyll. Pan fyddwch yn edrych ar y byd, peidiwch â gweld dim ond y brathiadau a’r boen. Edrychwch am y cariad. Mae’r cariad hwnnw’n fwy na’r dagrau. Mae’n fwy na’r hiraeth. Mae’n y grym sy’n dal y sêr yn eu lle ac sy’n dal eich calonnau chi yn ei law. Mae Duw yn eich caru chi. Mae Ben yn eich caru chi. Ac mae’r cariad hwnnw’n ddigon.

Beth allwn ni ei gario allan drwy’r drws heddiw? Dewiswch un weithred o garedigrwydd. Gall fod yn rhywbeth mor syml â gwenu ar rywun sy’n edrych yn drist, neu wrando’n ddwfn ar rywun sy’n siarad. Gwnewch hynny yn enw Ben. Gadewch i’w gariad lifo trwoch chi. Gadewch i’w chwilfrydedd fod yn oleuni i chi. Ac wrth i chi wneud hynny, byddwch yn dod o hyd i’r tangnefedd sy’n pasio pob dealltwriaeth. Benjamin Đại Dương Vo, gorffwys yn awr yn y golau. Bydded i’th wên barhau i oleuo ein llwybr, nes i ni gyfarfod eto lle mae’r drych yn cael ei ddileu, a lle mae cariad yn teyrnasu am byth.