Oddiy vaqtning yigirma uchinchi haftasi, shanba

Tasavvur qiling, siz qadimiy bir toshloq yerda, uzoq yillik mehnat bilan poydevor qazayotgan quruvchisiz. Atrofda quruq tuproq, quyosh esa ayovsiz qizdiradi. Ko‘pchilik oson yo‘lni tanlab, sirtda, qum ustida uy qurishga shoshiladi, lekin siz chuqurroq qazishingiz kerak. Siz tosh qatlamiga yetib bormaguningizcha to‘xtamaysiz. Chunki siz bilasizki, daryolar toshganda, shamollar kuchayganda, faqat qoyatosh ustiga qurilgan uygina o‘z o‘rnida qoladi. Bugungi Injilda Iso aynan mana shu poydevor haqida gapiradi: «Mening so‘zlarimni eshitib, ularga amal qilgan kishi... qoyatosh ustiga poydevor qurgan odamga o‘xshaydi». Bu shunchaki masal emas; bu bizning hayotimizning eng chuqur haqiqati.

Biz ko‘pincha hayotimizni tashqi ko‘rinishlar, yutuqlar, rejalar va orzular bilan bezaymiz. Biz Benning hayotiga nazar solganimizda, uning naqadar yorqin, naqadar ajoyib bir quruvchi bo‘lganini ko‘ramiz. U shunchaki bola emas edi; u o‘zining 15 yillik hayotida qoyatosh ustiga poydevor qurgan inson edi. Uning aqli, texnologiyaga bo‘lgan qiziqishi, «Con Chim Airlines» haqidagi o‘sha beg‘ubor orzulari — bularning barchasi uning ichki dunyosidagi o‘sha mustahkam poydevordan oziqlanardi. Uning aqli nafaqat matematik masalalarni yechishga, balki sevishga, hamdard bo‘lishga qodir edi. Esingizdami, u o‘zining amakisiga yordam berish uchun butun jamg‘armasini — o‘sha piggy bankini — berishga tayyor edi? U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, u shunchaki taklif qildi. Bu uning qalbida qanday buyuk bir poydevor borligini ko‘rsatadi: o‘zidan ko‘ra boshqalarni o‘ylaydigan, saxiy va pok bir qalb.

Bugun, Benjamin ketganidan ikki oy o‘tib, biz o‘zimizni o‘sha toshqindan keyin qolgan vayronalar orasida turgandek his qilishimiz mumkin. Alan va Thao, sizning qalbingizdagi bo‘shliq, o‘sha «nima uchun?» degan savollar, ertalab uyg‘onganda ko‘zingizga yosh keltiradigan sog‘inch — bularning barchasi sizning naqadar chuqur sevganingizning belgisidir. Ba’zan o‘zimizni ayblashga moyil bo‘lamiz: «Yana nimadir qila olarmidim? Biror narsani o‘tkazib yubormadimmi?» Azizlarim, bugun men sizga Xudoning haqiqatini o‘sha og‘riqning o‘rtasidan turib aytmoqchiman. Siz hech narsada aybdor emassiz. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo emas. Xudo sizni ayblamaydi; U sizning yoningizda o‘tirib, birga yig‘lamoqda. O‘sha og‘ir, sovuq aybdorlik toshini yelkangizdan tushirib qo‘ying. Uni Masihning xochi poyiga qoldiring.

Injilda Iso aytadi: «Yaxshi odam o‘z qalbining yaxshilik xazinasidan yaxshilik chiqaradi». Benning hayoti — mana shu xazinaning o‘zi edi. Uning har bir tabassumi, har bir samimiy savoli, otasi bilan birga samolyotlarni kuzatishdagi o‘sha hayajoni — bularning barchasi uning qalbida yashiringan ilohiy yorug‘lik edi. Uning qisqa umri — bu shunchaki yakun emas, balki abadiyatga qurilgan poydevordir. U hozir samoda, o‘sha «Banquet of Heaven»da, Carlo Acutis kabi aziz ruhlar bilan birga, sizning har bir nafas olishingizni, har bir yig‘ingizni kuzatib turibdi. U sizning kuchli bo‘lishingizni, hayotni davom ettirishingizni, Ryan bilan birga o‘sha go‘zal xotiralarni yashashda davom etishingizni istaydi.

Senga murojaat qilyapman, Ryan. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan o‘tkazgan o‘sha shirin damlarni, birga yegan ovqatlaringni, sarguzashtlaringni unutma. Endi sen ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishing kerak. Akang sening har bir qadamingni, har bir muvaffaqiyatingni osmondan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Sen akangning davomchisisan, uning sevgisi sening yuragingda yashaydi. Har safar qiyinchilikka duch kelganingda, akangning o‘sha shirin kulgisini esla va jasorat bilan olg‘a qadam bos.

Bugun dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar... Siz yolg‘iz emassiz. Xudo sizning har bir ko‘z yoshingizni sanab turibdi. Benning xotirasiga bag‘ishlab ochilgan o‘sha toza suv qudug‘i — «Giếng Gioan Baotixita» — uning sevgisi hali ham bu dunyoda hayot berayotganining tirik guvohidir. Uning sevgisi to‘xtagani yo‘q, u boshqalarning hayotida oqishda davom etmoqda. Uning o‘sha «con chim» — qushcha — ruhi endi samoda, Xudoning huzurida parvoz qilmoqda.

Aziz birodarlarim, bugun bu yerdan ketayotganingizda o‘zingiz bilan bitta kichik narsani olib keting. Bugun kechqurun uyingizga borganingizda, yaqinlaringizga bir zum ko‘proq qarang, ularni bag‘ringizga bosing. O‘zingizni ayblashni to‘xtating, chunki siz Xudoning cheksiz sevgisi ostidasiz. Vaqt qisqa, lekin sevgi abadiydir. Biz bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda Benning shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun va barcha qiynalayotganlar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining cheksiz rahmi va tinchligi bilan quchoqlasin. Amin.