Oddiy vaqtning yigirma ikkinchi haftasi, chorshanba

Tasavvur qiling, qadimgi bir dalada dehqonlar mehnat qilmoqda. Quyosh qizib turibdi, tuproq esa o‘zining qattiq va quruq quchog‘ini ochgan. Bir kishi urug‘ sepadi, boshqasi suv quyadi, lekin ularning hech biri o‘simlikning o‘z-o‘zidan o‘sib chiqishiga kafolat bera olmaydi. Urug‘ning yorilishi, kurtakning yashil bargga aylanishi — bu sirli bir jarayon, bu Xudoning ishi. Pavlus havoriy Korinfliklarga yozganida aynan shu haqiqatni eslatadi: «Men ekdim, Apollos sug‘ordi, lekin o‘stirgan Xudodir». Bu bizning hayotimiz uchun ham, Benning hayoti uchun ham eng muhim darsdir. Biz ekamiz, biz yaxshi ko‘ramiz, biz g‘amxo‘rlik qilamiz, lekin hayotning o‘zi va uning abadiy mevasi — bu Xudoning cheksiz donoligi va sevgisidir.

Bugun, Benjamin Vo oramizdan ketganiga ikki oy to‘lib borar ekan, biz o‘sha dalada turgandekmiz. Biz Benning hayotiga qancha mehr ekdik, qancha g‘amxo‘rlik suvi bilan sug‘ordik. Uning o‘tkir zehni, uning matematikaga bo‘lgan qobiliyati, uning o‘sha Boeing samolyotlariga bo‘lgan qiziqishi — bularning hammasi siz, aziz ota-onasi, Alan va Thao, uning hayotiga ekkan urug‘lar edi. Siz unga dunyoni ko‘rsatdingiz, siz uni sevgi bilan o‘rab oldingiz. Lekin Pavlus aytganidek, biz faqat xizmatkorlarmiz. Xudo esa o‘stiradi. Benning hayoti o‘zining eng go‘zal, eng yorqin mevasini Xudoning abadiyatida berdi.

Keling, bugun haqiqatni boricha, ochiq-oydin aytaylik. Sizning uyingizdagi o‘sha sukunat, Benning kompyuteri oldidagi bo‘sh joy, uning o‘sha samolyot modellari — bularning hammasi sog‘inchning og‘ir yukidir. Ertalab uyg‘onganingizda, bir necha soniya davomida hamma narsa tushdek tuyulishi mumkin, lekin keyin o‘sha og‘ir haqiqat to‘lqini qaytadan ko‘kragingizga uriladi. Bu — qalbning eng qorong‘u yarim tunidir. Biz bu og‘riqni chetlab o‘tolmaymiz, uni tezda yashira olmaymiz. Siz o‘zingizni aybdor his qilishingiz mumkin: «Nega? Nimadir qila olarmidim?» Aziz Alan va Thao, bugun men sizga Xudoning haqiqatini aytmoqchiman. Iltimos, qulog‘ingizni va qalbingizni oching: siz hech narsada aybdor emassiz. Kasallik — bu Xudoning jazosi emas. Bu sizning kamchiligingiz yoki xatongiz tufayli sodir bo‘lgani yo‘q. Shogirdlar tug‘ma ko‘r odamni ko‘rib Isodan so‘rashganda, Isoning javobini eslang: «Na bu odam, na uning ota-onasi gunoh qilgan». Bu dunyodagi ba’zi og‘ir sinovlar, ba’zi kutilmagan bo‘ronlar inson irodasidan va har qanday nazoratidan mutlaqo tashqaridadir. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng mehribon va fidoyi ota-ona bo‘ldingiz. O‘sha og‘ir, sovuq aybdorlik toshini yelkangizdan uloqtiring. Uni Masihning xochi poyiga qo‘ying va erkin nafas oling.

Burilish mana shu yerda sodir bo‘ladi. Injilda Isoning Simonning uyiga kirib, uning qaynonasini isitmadan ozod qilganini ko‘ramiz. U shunchaki buyuradi va isitma ketadi. Biz ham shunday mo‘jizani xohlaymiz, shunday shifoni kutamiz. Lekin Iso shunchaki shifokor emas, U — Hayotning o‘zi. Uning shifosi har doim ham biz xohlagan shaklda bo‘lmaydi, lekin u har doim bizga kerakli bo‘lgan tinchlikni olib keladi. Ben endi isitmadan ham, og‘riqdan ham, vaqtning cheklovlaridan ham ozod. U Masihning uyida, o‘sha samoviy ziyofatda.

Eslab ko‘ring, Benning o‘sha samolyot spottingi paytidagi quvonchini. U osmonga qarardi, chunki u balandlikka intilardi. Uning ruhi ham xuddi o‘sha samolyotlar kabi yuksaklikka, Xudoning huzuriga parvoz qilish uchun yaratilgan edi. Uning o‘sha «Con Chim Airlines» haqidagi orzusi, u bu haqda gapirganda kıkırlab kulishi — bu uning ichidagi o‘sha beg‘ubor bolalik nurining aksi edi. U o‘zining 15 yillik umrida shunchalik ko‘p narsani ko‘rdi, shunchalik ko‘p sevgini berdi. U o‘zining butun jamg‘armasini, o‘sha piggy bankini amakisi uchun berishga tayyor bo‘lganida, u aslida o‘z qalbini bergan edi. Bu — Masihning aqli bilan fikrlashdir: o‘zidan ko‘ra boshqalarni o‘ylash.

Sizga murojaat qilyapman, aziz Alan va Thao. Ben sizni tark etgani yo‘q. Uning hayot sahifasi bizning ko‘zimizga yopilgandek tuyulsa-da, u Xudoning cheksiz abadiyatida davom etmoqda. U sizning har bir nafas olishingizni, har bir qadamingizni ko‘rib turibdi. U sizning yig‘layotganingizni ko‘radi, lekin u sizning yana jilmayishingizni, hayotni davom ettirishingizni xohlaydi. Rayan, ukajonim, senga murojaat qilyapman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan o‘ynagan o‘yinlaringni, birga o‘tkazgan vaqtlaringni esla. Endi sen ota-onang uchun o‘sha tayanch bo‘lishing kerak. Akang sening har bir muvaffaqiyatingni osmondan g‘urur bilan kuzatmoqda. Sen hayotni nafaqat o‘zing uchun, balki akang uchun ham chiroyli, jasorat bilan va mazmunli yashashing kerak. Har safar qiyinchilikka duch kelganingda, akangning o‘sha samoviy jilmayishini esla va olg‘a qadam bos.

Bugun biz bilan birga dunyoning turli chekkalaridan turib ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, shifoxonalarda og‘ir xastalik bilan kurashayotgan aziz bolalar… Siz yolg‘iz emassiz. Xudo sizning har bir ko‘z yoshingizni ko‘rib turibdi. Benjaminning nomi bilan ochilgan o‘sha suv qudug‘i — «Giếng Gioan Baotixita» — uning sevgisi hali ham bu dunyoda hayot berayotganining belgisidir. Uning merosi yashamoqda. Uning sevgisi oqishda davom etmoqda.

Aziz birodarlarim, bugun uyingizga qaytayotganingizda, o‘zingiz bilan bitta kichik, samimiy narsani olib keting. Bugun kechqurun, uyingizga borganda, farzandlaringizga, yaqinlaringizga qarang. Ularni bag‘ringizga bosing va ularga sevgingizni izhor qiling. Vaqt g‘animat, ammo sevgi abadiydir. Biz ham bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda, Benning o‘sha shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik. Benjamin Vo, bizning aziz va shirin o‘g‘limiz, sen bizga qanday qilib butun qalb bilan sevishni o‘rgatding. Sen endi samoviy Otamizning quchog‘idasan. Biz uchun, sening oilang uchun, barcha qiynalayotgan bolalar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining abadiy nuri va tinchligi bilan asrasin. Amin.