Muqaddas Yuhanno Cho‘mdiruvchining shahidligi xotirasi

Tasavvur qiling… Qamoqxona devorlari. Juda qalin, juda sovuq, juda qorong‘u. Tashqarida esa shoh saroyida bayram. Musiqa, sharob, raqs va shohning baland ovozli va’dalari. Bu dunyoning shovqin-suroni va haqiqatning jimjitligi o‘rtasidagi keskin farq. Bugun biz Yuhanno Cho‘mdiruvchining shahidligini xotirlar ekanmiz, biz mana shu ikki dunyo o‘rtasidagi chegarada turibmiz. Yuhanno — haqiqatning ovozi edi. U shohga ham, oddiy odamga ham haqiqatni aytishdan qo‘rqmadi. Uning boshini kesishdi, lekin uning ovozini o‘chira olishmadi. Chunki haqiqat o‘lmaydi. Bugun bu haqiqat bizning qalbimizga, ayniqsa, Benjamin Vo — bizning aziz Benimizning xotirasi orqali kirib kelmoqda.

Azizlarim, bugun biz haqiqatni ochiq aytaylik. 13-iyun… O‘sha kundan beri o‘tgan ikki oy vaqtni o‘lchash uchun emas, balki qalbning chuqurligini o‘lchash uchun o‘tdi. Alan va Thao, men bilaman, sizning uyingizda, Benning xonasida, uning kompyuteri oldidagi bo‘sh o‘rindiqda o‘sha sukunat hali ham hukmron. Bu sukunat shunchaki jimlik emas; bu — sog‘inchning, yo‘qotishning va o‘sha og‘ir savollarning sadosidir. Ertalab uyg‘onganingizda, bir necha soniya davomida hamma narsa joyidadek tuyuladi, lekin keyin o‘sha og‘riqli haqiqat to‘lqini qaytadan bostirib keladi. Bu — qalbning eng qorong‘u tunidir.

Ba’zan mana shu qorong‘u tunlarda, ichingizdan bir shubha, og‘riqli bir savol sizni qiynaydi: «Nega shunday bo‘ldi? Biz nimadir qila olarmidim? Biz yetarlicha e’tiborli bo‘ldikmi?»… Aziz Alan, aziz Thao, bugun men sizning yelkangizdan o‘sha og‘ir toshni butunlay olib tashlamoqchiman. Quloq soling: siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz hech narsada aybdor emassiz. Kasallik — bu Xudoning jazosi emas. Bu sizning kamchiligingiz yoki xatoingiz tufayli sodir bo‘lgani yo‘q. Bir kuni shogirdlar tug‘ma ko‘r odamni ko‘rib Isodan so‘rashgan edi: «Ustoz, kim gunoh qildi: bu odammi yoki uning ota-onasimi?» Iso nima deb javob berganini eslaysizmi? «Na bu odam, na uning ota-onasi gunoh qilgan». Bu dunyodagi ba’zi fojialar inson nazoratidan mutlaqo tashqaridadir. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib ota-ona bo‘ldingiz. Siz uning hayotiga eng toza sevgi nurini sochdingiz. Shunday ekan, o‘zingizni aslo ayblamang. O‘sha og‘riqli toshni Masihning xochi poyiga qo‘ying va erkin nafas oling.

Bugungi Injilning markazida Yuhannoning boshi turgan lagan emas, balki o‘sha lagan ustidagi haqiqat turibdi. Herodiasning g‘azabi va Herodning qo‘rqoqligi o‘rtasida Yuhanno o‘zining haqiqatparvarligi bilan qoldi. U shunchaki «odamlarning nazarida» yashamadi. Pavlus havoriy Korinfliklarga yozganida shunday deydi: «Xudo dunyoning nodonlarini tanladi, kuchlilarini sharmanda qilish uchun». Ben ham xuddi shunday edi. Uning kuchi uning aqlida yoki muvaffaqiyatlarida emas, balki uning beg‘uborligida, uning samimiy qalbida edi. U 15 yoshida, o‘zining butun jamg‘armasini — o‘sha «piggy bank»ini — insultdan aziyat chekayotgan amakisi Uilyamga yordam berish uchun taklif qilgan edi. U qutichani sindirmadi, pulni sanamadi, u shunchaki taklif qildi. Bu — uning qalbining saxovati edi. Bu — uning haqiqati edi.

Eslab ko‘ring, Benning o‘sha «Con Chim Airlines» haqidagi orzusini va u bu haqda gapirganda qanday kutilmaganda jilmayib, kıkırlab kulib yuborishini. Bu shunchaki bolalik orzusi emas edi, bu uning ruhining quvonchi edi. Bugun u endi samolyotlarga muhtoj emas. U endi o‘sha samoviy yuksaklikda, Muqaddas Yuhanno Cho‘mdiruvchi va Muqaddas Karlo Akutis bilan birga haqiqiy parvozni amalga oshirmoqda. U endi azob chekmayapti, u endi erkin nafas olmoqda.

Sizga aytmoqchiman, aziz Alan va Thao: Ben sizni tark etgani yo‘q. U o‘sha samoviy ziyofatda sizning yo‘lingizni yoritib turibdi. U sizning kuchli bo‘lishingizni, yashashda davom etishingizni xohlaydi. U sizning har bir nafas olishingizni, har bir qadamingizni ko‘rib turibdi. Rayan, ukajonim, senga murojaat qilyapman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akangning o‘sha samolyotlarga bo‘lgan ishtiyoqini, uning o‘sha shirin jilmayishini esla. Endi sen ota-onang uchun o‘sha tayanch bo‘lishing kerak. Sen hayotni nafaqat o‘zing uchun, balki akang uchun ham chiroyli, mazmunli yashashing kerak. Har safar qiyinchilikka duch kelganingda, akangning o‘sha jilmayishini esla va olg‘a qadam bos.

Bugun biz bilan birga dunyoning turli chekkalaridan turib ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, shifoxonalarda og‘ir xastalik bilan kurashayotgan aziz bolalar… Siz yolg‘iz emassiz. Xudo sizning har bir ko‘z yoshingizni ko‘rib turibdi. Benjaminning nomi bilan ochilgan o‘sha suv qudug‘i — «Giếng Gioan Baotixita» — uning sevgisi hali ham bu dunyoda hayot berayotganining belgisidir. Bu — uning merosi. Bu — uning haqiqati.

Aziz birodarlarim, bugun uyingizga qaytayotganingizda, o‘zingiz bilan bitta kichik, samimiy narsani olib keting. Bugun kechqurun, osmonga qarang. O‘sha yulduzlar orasida, Benning jilmayishi borligini his qiling. Va qalbingizda bitta kichik niyat qiling: bugun kimdir uchun, xuddi Ben amakisiga taklif qilganidek, kichik bir yaxshilik qiling. Bu — sizning chirog‘ingizdagi moy bo‘ladi. Benjamin Vo, bizning aziz va shirin o‘g‘limiz, sen bizga qanday qilib tayyor turishni, qanday qilib beg‘ubor sevishni o‘rgatding. Sen endi samoviy Otamizning quchog‘idasan. Biz uchun, sening oilang uchun, barcha qiynalayotgan bolalar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining abadiy nuri va tinchligi bilan asrasin. Amin.