Muqaddas Bibi Maryamning Qirolligi xotirasi

Azizlar, bugun biz Muqaddas Bibi Maryamning Qirolligi xotirasini nishonlayapmiz. Bu bayram bizni samoviy qirolichamizning o‘z o‘g‘li Masihning taxtida turib, bizni himoya qilishi va boshqarishi haqidagi chuqur haqiqatga chorlaydi. Bugungi birinchi o‘qishda, Yezechiyel payg‘ambar orqali Xudo O‘zining shon-shuhrati bilan muqaddas ibodatxonaga kirib kelayotganini ko‘ramiz. U yerda Uning taxti va oyoqlari qo‘yiladigan joy tayyorlanadi. Bu — Xudoning biz bilan abadiy yashash istagining belgisi. «Mana mening taxtim, mana mening oyoqlarim qo‘yiladigan joyim; Men Isroil farzandlari orasida abadiy yashayman», deydi Xudo. Bu ko‘rinish bizga Xudoning samoviy va yer yuzidagi shon-shuhratining birlashishini, Uning bizning hayotimizga kirib kelishini ko‘rsatadi.

Bu ko‘rinish bizga nima deydi? Bu — bizning dunyomiz, bizning hayotimiz ham Xudoning shon-shuhrati bilan to‘lishi mumkinligidir. Lekin bu shon-shuhrat qanday keladi? Uning taxti qayerda quriladi? Bugungi Injil bizga bu haqida aniq tushuncha beradi. Iso payg‘ambarlar va farziylarning o‘rnini egallagan Musoning Kursisiga ishora qilib aytadi: «Ular Musoning Kursisiga o‘tirganlar. Bas, ular sizga nima desa, shuni qiling va bajaring, lekin ularning ishlariga ergashmanglar. Chunki ular aytadilaru, ammo qilmaydilar…»

Iso bizni tashqi ko‘rinishga emas, balki ichki haqiqatga, Xudoning amrlariga itoat qilishga chaqiradi. Ular «o‘z ishlarini odamlar ko‘rishi uchun qiladilar», «yer yuzida «Rabbi» deb atalmanglar, chunki sizning Ustozingiz bittadir, va siz hammangiz birodarsiz… eng kattangiz sizlarga xizmatkor bo‘lsin». Bu — Masihning qirolligidagi haqiqiy buyuklikning mohiyatidir. Buyuklik — bu boshqarishda emas, balki xizmat qilishda, boshqalarni ko‘tarishda, ularga yordam berishda.

Bugun biz o‘n besh yoshli Benjamin Vo hayotini ham eslaymiz. Ben — bu shon-shuhrat va xizmatning, buyuklik va kamtarlikning timsoli edi. Uning aqli juda o‘tkir edi, texnologiya dunyosida o‘zini yo‘qotib qo‘ymasdi. Uning otasi bilan birga «airport spotting» qilishni, samolyotlar haqida gaplashishni yaxshi ko‘rishi, hatto o‘zining «Con Chim Airlines» nomli aviakompaniyasini orzu qilishi — bular hammasi uning dunyoga bo‘lgan qiziqishini, uning o‘ziga xos «shon-shuhratini» ko‘rsatadi. Lekin Benning eng buyuk xislati — uning yuragidagi mehr va kamtarlik edi. Uning tog‘asi Uilyam og‘ir kasal bo‘lib qolganida, Ben ikkilanmasdan o‘zining butun jamg‘armasini unga yordam berish uchun taklif qilgan edi. U «Men hammasini berishga tayyorman», degan edi. Bu — chinakam qirollik ruhidir. Bu — o‘zini emas, boshqalarni o‘ylashdir. Bu — Xudoning shon-shuhrati uning yuragida aks etganidir.

Benjaminning hayoti bizga shuni o‘rgatadiki, haqiqiy buyuklik — bu lavozimda, boylikda yoki shuhratda emas, balki yurakdagi mehrda, boshqalarga xizmat qilishda va Xudoning irodasiga bo‘ysunishda. Iso aytadi: «Kimki o‘zini ulug‘lasa, haqirlanadi; kimki o‘zini haqirlasa, ulug‘lanadi». Ben o‘zini ulug‘lamadi, lekin uning yuragidagi poklik va mehr uni Xudoning huzurida ulug‘ladi.

Biz Benjaminning ota-onasi Alan va Thao uchun hamisha duo qilamiz. Ularning yuragidagi og‘riqni tasavvur qilish qiyin. To‘qqiz hafta — bu atigi oltmish uch kun bo‘lishi mumkin, lekin bu vaqt davomida ular Benning o‘sha shirin jilmayishini, uning beg‘uborligini, uning hayotga bo‘lgan qiziqishini eslab, har bir lahzani minglab marta yashagan bo‘lishlari aniq. Ularning ko‘z yoshlari, ularning cheksiz muhabbati — bular hammasi Xudoning huzurida qabul qilinadi. Benning «Ota, men o‘zim erkin nafas ola olyapman-ku… Xavotir olmang, men sizlarni osmondan kuzatib turaman» degan so‘zlari, otasining tushida aytgan gaplari — bu shunchaki tush emas, bu Xudoning tasallisi, bu Benning o‘ziga xos «qirollik»dan yuborgan xabari. U endi nafaqat erkin nafas olmoqda, balki o‘sha samoviy qirolichamiz Bibi Maryam yonida, o‘zining buyuk qiroli Masihning huzurida abadiy shon-shuhratda yashamoqda.

Bugun biz ham o‘z hayotimizda bu haqiqatni yashashga chaqirilganmiz. Biz ham Masihning qirolligiga mansubmiz. Biz ham Xudoning shon-shuhrati bilan to‘lgan ibodatxonamiz. Biz ham bir-birimizga xizmat qilishga, bir-birimizni ko‘tarishga chaqirilganmiz. Benjaminning o‘sha «Con Chim Airlines» haqidagi orzusi, uning samolyotlar va qushlar bilan bo‘lgan muhabbati — bu uning erkinlikka, yuqoriga intilishining belgisi edi. Keling, biz ham o‘zimizni bu dunyoning tashvishlariga bog‘lab qo‘ymasdan, Xudoning shon-shuhratiga, Samoviy Qirolichamiz Bibi Maryamning himoyasiga intilaylik. Benjaminning o‘sha saxovatli yuragi bizga har doim yo‘l ko‘rsatsin. Uning «Men hammasini berishga tayyorman» degan so‘zlari bizni ham o‘zimizni Xudoga va yaqinlarimizga bag‘ishlashga undasin.

Biz Benjaminning o‘sha kichik jamg‘arma qutichasidan boshlangan saxovatini ham eslaylik. Uning nomi bilan qilingan yaxshiliklar, qilingan quduqlar, berilgan yordamlar — bularning hammasi Benjaminnning bu dunyoda qoldirgan abadiy izidir. Uning sevgisi o‘lmagan, balki yangi hayot bag‘ishlamoqda. Bu — chinakam qirollikning alomati. Bu — Xudoning shon-shuhratining bizning hayotimizda aks etishidir.

Keling, bugun ibodatxonadan chiqib ketayotganimizda, o‘zimiz bilan bir narsani olib ketaylik: Benjaminning o‘sha beg‘ubor jilmayishini, uning «Men hammasini berishga tayyorman» degan so‘zlarini va Bibi Maryamning bizga bo‘lgan himoyasini. Keling, bir-birimizga xizmat qilib, Xudoning shon-shuhratini yashaylik. Eng kattamiz — eng kichik xizmatkor bo‘lsin. Chunki Masihning qirolligida buyuklik — xizmatda.