Avliyo Avgustin, Yepiskop va Cherkov Doktori xotirasi

Tasavvur qiling… Tungi osmon. Qorong‘ulik qo‘ynida faqat bitta narsa harakatlanmoqda — uzoqdagi samolyotning miltillovchi chiroqlari. Ular go‘yo yulduzlar orasida suzib yurgandek, qorong‘ulikni yorib o‘tadi. Pastda, aeroport chetida bir bola turibdi. Uning ko‘zlari hayajon bilan o‘sha chiroqlarga tikilgan. U har bir modelni, har bir dvigatel tovushini taniydi. Uning uchun bu shunchaki temir bo‘lagi emas, bu — parvoz mo‘jizasi, mantiq va muhandislikning cho‘qqisidir. Bu bola — bizning aziz Benjaminimiz edi. U samolyotlarni, ayniqsa Boeing 737 modellarini naqadar yaxshi ko‘rardi! U o‘sha chiroqlarni ko‘rganda, uning qalbi ham o‘sha samoviy yuksaklikka intilardi.

Bugun biz mana shu **«tungi chiroq»** va **«parvozga tayyorlik»** tasvirini qalbimizda saqlagan holda, Muqaddas Avgustin xotirasini nishonlaymiz. Avgustin ham Ben kabi o‘tkir zehnli, haqiqatni izlovchi inson edi. U yillar davomida insoniy bilimlar, falsafa va mantiq olamida «parvoz qildi», lekin oxir-oqibat u eng buyuk haqiqatni topdi: bizning qalbimiz faqat Xudoda tinchlik topmaguncha bedordir. Bugun biz tanlagan va butun va’zimiz davomida bizga hamroh bo‘ladigan yagona tasvir — bu **«moy bilan to‘ldirilgan chiroq»**dir. Bu chiroq nafaqat yorug‘lik beradi, balki u kutishning, tayyor bo‘lishning va sevgining ramzidir.

Bugungi Injil qiroatida Rabbimiz Iso Masih o‘nta qiz haqidagi masalni aytib beradi. Ularning hammasida chiroq bor edi, lekin faqat beshtasida o‘sha chiroqni yonib turishi uchun zarur bo‘lgan «moy» bor edi. Bu moy nima? Bu moy — bu shunchaki bilim emas, bu — qalbning sadoqati va sevgisidir. Pavlus havoriy ham Korinfliklarga yozgan maktubida aynan shu haqida gapiradi: «Xoch haqidagi xabar halok bo‘layotganlar uchun nodonlikdir, biz — qutqarilayotganlar uchun esa bu Xudoning qudratidir». Dunyo aqlli bo‘lishni, hamma narsani mantiq bilan tushuntirishni xohlaydi. Lekin Xudoning hikmati ko‘pincha bizning insoniy aqlimizga «nodonlik» bo‘lib ko‘rinadi. Nega o‘n besh yoshli, shunchalik aqlli va mehribon bola bu dunyoni tark etishi kerak? Dunyo bunga javob topolmaydi. Ammo imon chirog‘i bizga boshqa narsani ko‘rsatadi.

Lekin keling, bugun tasalli berishdan oldin, haqiqatni boricha, ochiq-oydin aytaylik. Bugun 2026-yilning avgust oyi oxirlab bormoqda. Benjamin Vo — bizning aziz Benimiz oramizdan ketganiga roppa-rosa ikki oydan oshdi. 13-iyun… O‘sha kundan beri vaqt to‘xtab qolgandek go‘yo. Alan va Thao, men bilaman, bu ikki oy siz uchun ikki asrdek tuyuldi. Uydagi sukunat, Benning xonasidagi o‘sha samolyot modellari, uning kompyuteri oldidagi bo‘sh kursi… Bularning hammasi yurakni ezuvchi haqiqatdir. Sog‘inch kamaymaydi, u shunchaki kundalik hayotning bir qismiga aylanadi. Ertalab uyg‘onganingizda, bir necha soniya davomida hamma narsa joyidadek tuyuladi, lekin keyin o‘sha og‘ir haqiqat to‘lqini qaytadan bostirib keladi. Bu — qalbning eng qorong‘u yarim tunidir.

Ba’zan mana shu qorong‘u tunlarda, o‘sha bedor tutilgan chiroq oldida o‘tirganingizda, ichingizdan bir shubha, og‘riqli bir savol sizni qiynaydi: «Nega shunday bo‘ldi? Biz nimadir qila olarmidim? Biz yetarlicha e’tiborli bo‘ldikmi?»… Aziz Alan, aziz Thao, bugun men sizning yelkangizdan o‘sha og‘ir toshni butunlay olib tashlamoqchiman. Quloq soling: siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz hech narsada aybdor emassiz. Kasallik — bu Xudoning jazosi emas. Bu sizning kamchiligingiz yoki xatoingiz tufayli sodir bo‘lgani yo‘q. Bir kuni shogirdlar tug‘ma ko‘r odamni ko‘rib Isodan so‘rashgan edi: «Ustoz, kim gunoh qildi: bu odammi yoki uning ota-onasimi?» Iso nima deb javob berganini eslaysizmi? «Na bu odam, na uning ota-onasi gunoh qilgan». Bu dunyodagi ba’zi fojialar inson nazoratidan mutlaqo tashqaridadir. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib ota-ona bo‘ldingiz. Siz uning chirog‘iga eng toza moyni — cheksiz sevgingizni quydingiz. Shunday ekan, o‘zingizni aslo ayblamang. O‘sha og‘riqli toshni Masihning xochi poyiga qo‘ying va erkin nafas oling.

Endi esa, o‘sha Injildagi «moy» haqida o‘ylaylik. Benning hayotida bu moy nima edi? U nihoyatda o‘tkir zehnli edi, GitHub’da kod yozardi, AI va bulutli tizimlarni o‘rganardi. Lekin uning eng buyuk «moyi» — uning beg‘ubor va saxovatli qalbi edi. Bugun men Benning hayotidan bir kichik, ammo unutilmas jihatni yodingizga solmoqchiman. U o‘zining «Con Chim Airlines» (Qushlar aviakompaniyasi) haqidagi orzusini aytib berganida, qanday qilib kutilmaganda jilmayib, kıkırlab kulib yuborishini eslang. Bu shunchaki bolalik orzusi emas edi, bu uning ruhining quvonchi edi. Va yana bir lahza: u 15 yoshida, tog‘asi Uilyam insult bo‘lganida, o‘zining butun jamg‘armasini — o‘sha «piggy bank»ini (pul qutichasini) berishni taklif qilgan edi. U qutichani sindirmadi, pulni sanamadi — u shunchaki taklif qildi. «Hammasini berishga tayyorman» degan o‘sha oddiy so‘z — bu o‘sha Injildagi donishmand qizlarning chirog‘idagi moy edi. Ben o‘z chirog‘ini tayyorlab qo‘ygan edi. Uning sevgisi, uning saxovati uni har qanday soatda Kuyovni kutib olishga tayyor qilib qo‘ygan edi.

Injilda aytilishicha, Kuyov kechikkanida hamma uxlab qoldi. Biz ham ba’zan qayg‘udan, charchoqdan ruhiy uyquga ketamiz. Lekin yarim tunda hayqiriq yangradi: «Mana, Kuyov kelyapti! Uni kutib olishga chiqinglar!» Benjamin uchun o‘sha yarim tun 13-iyun kuni keldi. U o‘z chirog‘ini ko‘tardi va u o‘chmadi. Chunki uning chirog‘ida sadoqat, hurmat va sevgi moyi bor edi. U endi o‘sha samoviy ziyofatda, Muqaddas Avgustin va Muqaddas Karlo Akutis bilan birga o‘tiribdi. U endi azob chekmayapti. U endi o‘sha o‘zi orzu qilgan «Con Chim Airlines» kabi samoviy yuksaklikda erkin parvoz qilmoqda.

Sizga aytmoqchiman, aziz Alan va Thao: Ben sizni tark etgani yo‘q. U o‘sha samoviy chirog‘ini ko‘tarib, sizning yo‘lingizni yoritib turibdi. U sizning kuchli bo‘lishingizni, yashashda davom etishingizni xohlaydi. U sizning har bir nafas olishingizni, har bir qadamingizni ko‘rib turibdi.

Rayan, ukajonim, senga murojaat qilyapman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akangning o‘sha samolyotlarga bo‘lgan ishtiyoqini, uning o‘sha shirin jilmayishini esla. Endi sen ota-onang uchun o‘sha tayanch bo‘lishing kerak. Akang sening muvaffaqiyatlaringni osmondan g‘urur bilan kuzatmoqda. Sen hayotni nafaqat o‘zing uchun, balki akang uchun ham chiroyli, mazmunli yashashing kerak. Har safar qiyinchilikka duch kelganingda, akangning o‘sha «Con Chim Airlines» haqidagi jilmayishini esla va olg‘a qadam bos.

Bugun biz bilan birga dunyoning turli chekkalaridan turib ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, shifoxonalarda og‘ir xastalik bilan kurashayotgan aziz bolalar… Siz yolg‘iz emassiz. Xudo sizning har bir ko‘z yoshingizni ko‘rib turibdi. Xudo sizning chirog‘ingizdagi moy tugab borayotganini ko‘rganda, O‘zining inoyati bilan uni to‘ldiradi. U sizni tashlab qo‘ymaydi. Benjaminning nomi bilan ochilgan o‘sha suv qudug‘i — «Giếng Gioan Baotixita» — uning sevgisi hali ham bu dunyoda hayot berayotganining belgisidir.

Aziz birodarlarim, bugun uyingizga qaytayotganingizda, o‘zingiz bilan bitta kichik, samimiy narsani olib keting. Bugun kechqurun, osmonga, yulduzlar orasida uchib o‘tayotgan samolyot chiroqlariga qarang. O‘sha chiroqni Benning jilmayishi deb tasavvur qiling. Va qalbingizda bitta kichik niyat qiling: bugun kimdir uchun, xuddi Ben amakisiga taklif qilganidek, kichik bir yaxshilik qiling. Pul bilan emas, balki mehr bilan, vaqt bilan, shirin so‘z bilan. Bu — sizning chirog‘ingizdagi moy bo‘ladi.

Benjamin Vo, bizning aziz va shirin o‘g‘limiz, sen bizga qanday qilib tayyor turishni, qanday qilib beg‘ubor sevishni o‘rgatding. Sen endi samoviy Otamizning quchog‘idasan. Biz uchun, sening oilang uchun, barcha qiynalayotgan bolalar uchun ibodat qil. Biz ham bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda, sening o‘sha shirin kulgingni qayta eshitishimizga yordam ber.

Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining abadiy nuri va tinchligi bilan asrasin. Amin.