Ota, O‘g‘il va Muqaddas Ruh nomidan. Omin. Rabbimiz Iso Masihning lutfi, Xudoning muhabbati va Muqaddas Ruhning hamkorligi barchangiz bilan bo‘lsin.
Rabbimiz, Senga tavba qilamiz: Yo Rab, bizga rahm qil. Ey Masih, zaifliklarimizni ko‘tarib olgan Zot: Masih, bizga rahm qil. Yo Rab, bizni abadiy yo‘lingda boshla: Yo Rab, bizga rahm qil.
Tasavvur qiling, siz ustaxonada turibsiz. Oldingizda bir parcha yog‘och yoki bir necha mato bo‘laklari yotibdi. Kimdir uni shunchaki kesib, tashlab yuborishi mumkin, chunki u qo‘pol yoki ko‘zga tashlanmaydi. Lekin mohir ustaning qo‘lida o‘sha oddiy narsa asta-sekin shakl olib, o‘ziga xos go‘zallikka ega bo‘ladi. U shoshilmaydi, har bir qatlamni o‘ylab, mehr bilan ishlaydi. Havoriy Pavlus bugun Korinfliklarga yozgan maktubida aynan mana shu nozik haqiqatdan boshlaydi: «Bilim mag‘rur qiladi, muhabbat esa bunyod etadi». U buni shunchaki qoidadek emas, balki tirik bir haqiqat sifatida o‘rtaga tashlaydi. Chunki inson o‘zining bilimi, aqli yoki qobiliyati bilan kekay boshlasa, ichki olami qattiqlashadi. Lekin sevuvchi qalb — bu boshqalarni tiklaydigan, ularga nafas beradigan yumshoq bir makondir.
Bugungi o‘qishlarda Pavlus yana bir chuqur haqiqatni ochadi: «Biz uchun yagona Xudo — Ota bor, undan barcha narsa va biz U uchun mavjudmiz; va yagona Rabbimiz — Iso Masih bor, U orqali barcha narsa va U orqali biz mavjudmiz». Bu so‘zlar qog‘ozga yozilgan quruq aqida emas; ular bizning har bir nafasimizni ushlab turgan osmon ustunlaridir. Biz qaerga bormaylik, qaysi yo‘lni bosib o‘tmaylik, har birimiz Otaning qo‘lida yaratilganmiz. Xuddi Zabur 139-da aytilganidek: «Sen mening ichki borlig‘imni shakllantirding, onamning qornida meni to‘qiding». Bu dunyoda hech bir hayot tasodifiy emas. Har bir insonning hayot bitigi — xoh qisqa bo‘lsin, xoh uzoq — Otaning ko‘z o‘ngida tayyorlangan.
Keling, bugun haqiqatni boricha, hech narsani yashirmasdan aytaylik. Benjamin Vo hayotimizdan ketganiga ikki oy bo‘ldi. Alan va Thao, siz uchun bu ikki oy — go‘yo vaqt to‘xtab qolgandek, yurakning eng chuqur joyida so‘nmas bir bo‘shliq qolgan kunlardir. Uydagi har bir burchak, Benning xonasidagi o‘sha tartib bilan qo‘yilgan buyumlar, kompyuter ekranida qolgan o‘sha kodlar va samolyot modellari — bularning barchasi sog‘inchning og‘ir yuki sifatida yelkangizga tushib turibdi. Ertalab ko‘zingizni ochganingizda, bir zumgina hammasi joyidagidek tuyulishi mumkin, lekin keyin o‘sha haqiqat to‘lqini qaytadan ko‘kragingizga uriladi. Bu — qalbning eng qorong‘u yarim tunidir. Biz bu og‘riqni tezda unutib bo‘lmaydi deb bilamiz. Biz bugun mana shu zaiflik, mana shu titroq va ochiq yaralarimiz bilan birgamiz.
Ba’zan mana shu yig‘i va sukunat ichida, insonga eng ko‘p azob beradigan narsa — bu «nima uchun?» degan savol va uning orqasidan kelib chiqadigan o‘rinsiz aybdorlik hisobidir. Qalbingizning tubida: «Biz nimadirni o‘tkazib yubormadikmikan? Yana biror narsa qila olmasmidik?» degan so‘roqlar pichirlashi mumkin. Aziz Alan, aziz Thao, bugun men sizga Xudoning haqiqatini o‘sha og‘riqning o‘rtasidan turib aytmoqchiman. Iltimos, qulog‘ingizni va qalbingizni oching: siz hech narsada aybdor emassiz. Kasallik — bu hech qachon Xudoning jazosi emas va u sizning biror xatoyingiz natijasi ham emas. Xudo sizni ayblamaydi; aksincha, U sizning yoningizda o‘tirib, birga yig‘lamoqda. O‘sha og‘ir, sovuq aybdorlik toshini endi yelkangizdan tushirib qo‘ying. Uni Masihning xochi poyiga qoldiring va ozod nafas oling. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng mehribon va fidoiy ota-ona bo‘ldingiz.
Mana shu yerda, Injildagi o‘sha hayratlanarli chaqiriq — Isoning so‘zlari yorug‘likdek kirib keladi: «Dushmanlaringizni seving, yaxshilik qiling, hech narsa umid qilmasdan qarz bering... Rahmdil bo‘linglar, xuddi Otangiz rahmdil bo‘lganidek». Iso bu yerda bizdan shunchaki quruq axloqni talab qilmayapti. U bizga Otaning yuragini ko‘rsatmoqda. Ota shukr qilmaydiganlarga ham, yomonlik qilganlarga ham quyoshini achitmaydi, mehribonlik qiladi. Va Iso davom etadi: «Hukm qilmang, shunda hukm qilinmaysizlar; kechiring, shunda kechirilasizlar». Bu so‘zlar bizning yarador qalbimiz uchun malhamdir.
Benjaminning hayotiga nazar soling. U shunchaki o‘tkir zehnli, matematikani va samolyotlarni yoqtiradigan, eng murakkab texnologiyalarni tushunadigan bola emas edi. Uning qalbida cheksiz bir go‘zallik bor edi. Esingizdami, u o‘zining amakisiga yordam berish uchun o‘sha butun jamg‘armasini — o‘zining piggy bankini — berishga tayyor edi? U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, u shunchaki taklif qildi. Bu — o‘n besh yashar bolaning o‘zini o‘ylamay, butun borlig‘ini boshqalarga bag‘ishlashga tayyor turgan buyuk sahovatidir. Ben o‘zining o‘sha beg‘uborligi bilan bizga sevishning nima ekanini ko‘rsatib ketdi. U o‘zining «Con Chim Airlines» orzulari haqida gapirganda kulib qo‘yganidek, uning hayoti osmonga intilgan yorug‘ bir parvoz edi.
Sizga murojaat qilyapman, aziz Alan va Thao. Ben sizni tark etgani yo‘q. U o‘sha tushingizda aytganidek: «Xavotir olmang, men osmondan sizni kuzatib turaman». U sizning har bir nafas olishingizni, har bir harakatingizni ko‘rib turibdi. U sizning yig‘layotganingizni ko‘radi, lekin u yana jilmayishingizni, hayotni davom ettirishingizni istaydi. Uning o‘sha samoviy jilmayishi sizga kuch bag‘ishlasin.
Senga murojaat qilyapman, Ryan, ukajonim. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan o‘tkazgan o‘sha shirin damlarni, birga yegan ovqatlaringni, sarguzashtlaringni unutma. Endi sen ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishing kerak. Akang sening har bir qadamingni, har bir muvaffaqiyatingni osmondan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Hayotni jasorat bilan, akang uchun ham munosib yashagin.
Bugun dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, kasalxonalarda og‘ir xastalik bilan kurashayotgan aziz bolalar... Siz yolg‘iz emassiz. Xudo sizning har bir ko‘z yoshingizni sanab turibdi. Benning xotirasiga bag‘ishlab ochilgan o‘sha toza suv qudug‘i — «Giếng Gioan Baotixita» — uning sevgisi hali ham bu dunyoda hayot berayotganining tirik guvohidir. Uning sevgisi to‘xtagani yo‘q, u boshqalarning hayotida oqishda davom etmoqda.
Aziz birodarlarim, bugun bu yerdan ketayotganingizda o‘zingiz bilan bitta kichik narsani olib keting. Bugun kechqurun uyingizga borganingizda, yaqinlaringizga bir zum ko‘proq qarang, ularni bag‘ringizga bosing. Vaqt qisqa, lekin sevgi abadiydir. Biz bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda Benning shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun va barcha qiynalayotganlar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining cheksiz rahmi va tinchligi bilan quchoqlasin. Omin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Najotkorning amri bilan va ilohiy ta’limotdan shakllanib, aytishga jur’at etamiz:
Ey Otamiz, Sen osmondasan, Sening noming muqaddas bo‘lsin; Sening Shohliging kelsin, Sening irodang osmonda bo‘lgani kabi, yerda ham bajo bo‘lsin. Kundalik nonimizni bugun bizga bergin va bizga qarshi gunoh qilganlarni kechirganimiz kabi, bizning gunohlarimizni ham kechirgin; va bizni vasvasaga solmagin, balki yovuzlikdan xalos qilgin. Omin.
Rabbimizning marhamati va Onamiz Maryamning shafoati har biringiz bilan bo‘lsin. Tinchlikda boringlar. Omin.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.