เดชะพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาเมน ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสตเจ้า สถิตอยู่กับท่านทั้งหลาย
ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเมตตาเทอญ เพราะเราได้ทำบาปผิดต่อพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงแสดงพระเมตตาแก่เรา และประทานความรอดพ้นแก่เราเทอญ
พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า วันนี้เราเห็นภาพของนักวิ่งในสนามกีฬาที่นักบุญเปาโลหยิบยกขึ้นมาเปรียบเทียบกับชีวิตคริสตชน ท่านบอกเราว่า 'ทุกคนวิ่ง แต่มีเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัล จงวิ่งเพื่อจะได้รับรางวัลนั้น' ในโลกที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและการแข่งขัน เรามักจะเข้าใจผิดว่าชัยชนะคือการถึงเส้นชัยก่อนใคร หรือการมีถ้วยรางวัลวางประดับไว้บนชั้น แต่ในสายพระเนตรของพระเจ้า ชัยชนะของชีวิตไม่ได้อยู่ที่ความเร็ว แต่อยู่ที่ความสม่ำเสมอในการก้าวเดินไปพร้อมกับพระองค์
พ่อนึกถึงเด็กชายคนหนึ่ง... เบนจามิน วอ... เบนจามินคือเด็กชายที่เข้าใจความหมายของการ 'ฝึกฝน' อย่างแท้จริง พ่อไม่ได้หมายถึงเพียงแค่การที่เขาฝึกหัดเรื่องคลาวด์คอมพิวเตอร์หรือการเขียนโค้ดที่ซับซ้อนใน GitHub ของเขา แต่พ่อหมายถึงความพยายามที่เขาทุ่มเทให้กับทุกสิ่งที่เขารัก... ไม่ว่าจะเป็นการฝึกซ้อมแบดมินตัน หรือการพยายามทำความเข้าใจโลกของเครื่องบินที่เขาหลงใหล... เบนจามินไม่ได้วิ่งเพื่อจะเอาชนะใคร แต่เขา 'วิ่ง' ด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์และกระตือรือร้น สองเดือนแล้วที่เบนจามินได้เข้าสู่เส้นชัยที่แท้จริงในอ้อมกอดของพระบิดา พ่อรู้ว่าสำหรับคุณพ่ออาลัน คุณแม่เถา และไรอัน ความว่างเปล่าในบ้านนั้นช่างเงียบงันและหนักอึ้งเพียงใด... ความคิดถึงนั้นไม่ได้มาเป็นเวลา แต่มาเป็นจังหวะการเต้นของหัวใจที่เตือนให้รู้ว่า มีที่ว่างที่ไม่มีใครมาแทนที่ได้ในใจของท่าน
พ่ออยากพูดกับท่านอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับสิ่งที่หลายคนเก็บไว้ในส่วนลึกของหัวใจ... ปีศาจแห่งความรู้สึกผิดมักจะชอบฉวยโอกาสในยามที่เราอ่อนแอที่สุด มันมักจะกระซิบถามท่านในความเงียบว่า 'เราพลาดอะไรไปไหม?' หรือ 'ถ้าเราตัดสินใจต่างออกไป ผลลัพธ์จะเปลี่ยนไปหรือเปล่า?' พ่อขอประกาศความจริงในนามของพระเจ้าแก่ท่านในวันนี้ว่า 'ไม่ใช่ท่านที่ทำบาป' ... ความเจ็บป่วยที่เบนจามินต้องเผชิญนั้น ไม่ใช่ความผิดของท่าน ไม่ใช่บทลงโทษ และไม่ใช่ความบกพร่องของพ่อแม่... บางครั้งในโลกนี้ ความทุกข์ก็เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผลที่มนุษย์จะควบคุมได้ มันเหมือนพายุที่ซัดเข้ามาโดยไม่มีสัญญาณเตือน ท่านไม่ได้ทำอะไรพลาดไปเลย ท่านเป็นพ่อแม่ที่รักและดูแลลูกอย่างสุดความสามารถเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้... ขอให้ท่านวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดนี้ลงเถิด... พระเจ้าไม่ได้ทรงกล่าวโทษท่านเลย พระองค์ทรงโอบกอดท่านและเบนจามินไว้ด้วยความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด... ท่านไม่ต้องสงสัยในความรักของท่านเลย เพราะเบนจามินเองก็ได้รับความรักนั้นอย่างเต็มเปี่ยมจนถึงวาระสุดท้ายของเขา
ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงเตือนสติเราเรื่อง 'ไม้ซุงในดวงตา' ... พระองค์ตรัสถามว่า 'ท่านมองเห็นเศษเสี้ยนในตาพี่น้องของท่าน แต่กลับไม่มองเห็นไม้ซุงในตาของตนเอง' ... ในยามที่เราโศกเศร้า เรามักจะมองหาเหตุผลและตำหนิตัวเอง หรือมองหาข้อผิดพลาดในอดีตราวกับว่านั่นคือไม้ซุงที่ขวางกั้นความสุขของเรา... แต่พระเยซูเจ้าทรงเชื้อเชิญให้เราถอดไม้ซุงนั้นออก... ถอดความรู้สึกผิดที่ขมขื่นนั้นออก เพื่อที่เราจะสามารถ 'มองเห็น' ได้ชัดเจนขึ้น... มองเห็นว่าเบนจามินไม่ได้จากไปไหนไกล... เขาเป็นเหมือนเด็กชายที่เคยเสนอตัวจะมอบเงินออมทั้งหมดเพื่อช่วยคุณลุงวิลเลียม... เขาคือหัวใจที่รักโดยไม่คำนวณ... ความรักนั้นไม่ได้หายไปกับกาลเวลา แต่มันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของนิรันดร์
ไรอัน... น้องชายที่รัก... พ่อรู้ว่าความเหงาในวันที่ไม่มีพี่เบนอยู่ข้างๆ นั้นมันเจ็บปวดเพียงใด... การนั่งกินข้าวด้วยกัน การเดินทางไปเที่ยว หรือแม้แต่การเล่นเกม... ทุกอย่างดูเหมือนจะมีช่องว่างที่พี่เบนเคยเติมเต็ม... แต่ขอให้หนูรู้ว่า พี่เบนไม่ได้หายไปไหน... เขาเป็นเหมือนเครื่องบินที่บินอยู่ในน่านฟ้าที่สูงเกินกว่าสายตาเราจะเห็น แต่เขายังคงอยู่... ความรักของเขายังคงส่องสว่างอยู่ในทุกครั้งที่หนูมีความกล้าหาญ ในทุกครั้งที่หนูยิ้มให้กับชีวิต... พี่เบนคือ 'ผู้เฝ้ายาม' ที่คอยดูแลหนูจากบนสวรรค์... หนูไม่ได้เดินลำพัง แต่พี่ชายของหนูจะคอยอยู่เคียงข้างหนูเสมอในทุกก้าวของชีวิต... หนูจงดำเนินชีวิตให้ดี ให้เหมือนกับที่พี่เบนเคยทำ... ด้วยความกล้าหาญและความอ่อนโยน
พี่น้องที่รัก... เบนจามินได้สอนเราผ่านชีวิตของเขาว่า 'การลองพยายาม' คือสิ่งที่สำคัญที่สุด... เขาไม่เคยกลัวที่จะล้มเหลวในการเล่นกีฬาหรือการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ... เขาคือเด็กชายที่รู้ว่าชีวิตคือการผจญภัยที่ต้องทุ่มเทให้สุดกำลัง... วันนี้ แม้ความโศกเศร้าจะดูเหมือนม่านหมอกที่บดบังทัศนวิสัย แต่ขอให้ท่านเชื่อมั่นว่า 'Con Chim Airlines' ของเบนจามินได้นำเขาสู่จุดหมายปลายทางที่งดงามที่สุดแล้ว... นั่นคืออ้อมกอดของพระบิดาเจ้าสวรรค์...
สิ่งหนึ่งที่พ่ออยากให้ท่านนำกลับไปในวันนี้คือ... อย่าแบกรับความเศร้าไว้เพียงลำพัง... เมื่อท่านรู้สึกหนักอึ้ง ให้ลองมองขึ้นไปบนท้องฟ้า... ไม่ใช่แค่เพื่อมองหาเครื่องบินที่เบนจามินรัก... แต่เพื่อมองหาพระเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้าของท้องฟ้านั้น... และจงจำไว้ว่าความรักของเบนจามินยังคงไหลเวียนอยู่ในโลกนี้ เหมือนกับน้ำสะอาดจากบ่อน้ำที่สร้างขึ้นในนามของเขา... น้ำที่ดับกระหายให้ผู้อื่น คือภาพสะท้อนของชีวิตที่แม้จะสั้น แต่ก็เป็นพรอย่างมหาศาล... ทุกครั้งที่เราทำดีต่อผู้อื่น เรากำลังต่อลมหายใจให้ความรักของเบนจามิน...
ขอให้ท่านวางใจในพระเจ้า... ปล่อยวางความรู้สึกผิดที่ท่านไม่จำเป็นต้องแบกไว้... และใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยความหวังที่ว่า วันหนึ่งเราทุกคนจะได้พบกันอีกครั้งในงานเลี้ยงนิรันดร์ที่ไม่มีวันสิ้นสุด... เบนจามินกำลังรอท่านอยู่ที่นั่น... เขาคือเด็กชายผู้ยิ้มแย้ม ผู้ที่รักการบิน และผู้ที่มีหัวใจกว้างขวางเกินกว่าตัว... ขอให้ท่านจดจำเบนจามินไว้ในใจเสมอ ในฐานะของขวัญที่พระเจ้าประทานมาให้ท่านได้รัก... และความรักนั้นไม่มีวันตาย... ขอพระเจ้าประทานสันติสุขแก่ทุกท่าน... อาเมน.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
เราวอนขอตามพระบัญชาของพระผู้กอบกู้ และตามคำสั่งสอนจากพระญาณของพระองค์ เราจึงบังอาจกล่าวว่า
ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์ พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์ โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้ โปรดประทานอภัยบาปแก่ข้าพเจ้า เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้แพ้การประจญ แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้าย อาแมน
ขอพระเจ้าผู้ทรงรักเราทุกคน ทรงประทานสันติสุขและความหวังแก่ท่านทั้งหลายตลอดไป อาเมน
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.