ระลึกถึงนักบุญเปโตร คลาเวอร์ พระสงฆ์

พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า ในบทอ่านแรกวันนี้ นักบุญเปาโลเตือนใจชาวโครินธ์ด้วยถ้อยคำที่อาจฟังดูแปลกหูในโลกที่เร่งรีบของเรา ท่านบอกว่า 'เวลานั้นเหลืออยู่น้อยแล้ว' และขอให้เราดำเนินชีวิตในโลกนี้เสมือนไม่ได้ยึดติดกับมัน... ในสายตาของนักบุญเปาโล โลกนี้เป็นเพียงสถานีชั่วคราวที่กำลังผ่านพ้นไป ความทุกข์โศก ความปีติยินดี หรือการครอบครองสิ่งของต่างๆ เป็นเพียงภาพสะท้อนชั่วคราวของความจริงนิรันดร์ที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมไว้ให้เรา

เรากำลังอยู่ในช่วงเวลาที่ความเงียบงันอาจดูเหมือนเป็นเพื่อนสนิทที่สุดในบ้านของท่าน... สองเดือนแล้วที่เบนจามินเดินทางกลับไปสู่อ้อมกอดของพระบิดา พ่อรู้ว่าสำหรับคุณพ่ออาลันและคุณแม่เถา ความคิดถึงนั้นไม่ได้มาเป็นเวลา แต่มาเป็นจังหวะการเต้นของหัวใจ... บางครั้งมันมาพร้อมกับความทรงจำของเด็กชายคนหนึ่งที่นั่งจดจ่ออยู่กับการสร้างเกมใน GitHub หรือรอยยิ้มกว้างเมื่อพูดถึง 'Con Chim Airlines' สายการบินในฝันที่เขาอยากจะสร้างขึ้น... เบนจามินไม่ได้เป็นเพียงเด็กหนุ่มที่เก่งกาจเรื่องเทคโนโลยีคลาวด์ แต่เขาคือเด็กชายผู้มีหัวใจที่อ่อนโยนและเปี่ยมด้วยความฝันที่บริสุทธิ์

พ่ออยากจะพูดกับท่านอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับสิ่งที่หลายคนเก็บไว้ในส่วนลึกของหัวใจ... ปีศาจแห่งความรู้สึกผิดมักจะชอบฉวยโอกาสในยามที่เราอ่อนแอที่สุด มันมักจะกระซิบถามท่านในความเงียบว่า 'เราพลาดอะไรไปไหม?' หรือ 'ถ้าเราตัดสินใจต่างออกไป ผลลัพธ์จะเปลี่ยนไปหรือเปล่า?' ... พ่อขอประกาศความจริงในนามของพระเจ้าแก่ท่านในวันนี้ว่า 'ไม่ใช่ท่านที่ทำบาป' ... ความเจ็บป่วยที่เบนจามินต้องเผชิญนั้น ไม่ใช่ความผิดของท่าน ไม่ใช่บทลงโทษ และไม่ใช่ความบกพร่องของพ่อแม่... บางครั้งในโลกนี้ ความทุกข์ก็เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผลที่มนุษย์จะควบคุมได้ มันเหมือนพายุที่ซัดเข้ามาโดยไม่มีสัญญาณเตือน ท่านไม่ได้ทำอะไรพลาดไปเลย ท่านเป็นพ่อแม่ที่รักและดูแลลูกอย่างสุดความสามารถเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้... ขอให้ท่านวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดนี้ลงเถิด... พระเจ้าไม่ได้ทรงกล่าวโทษท่านเลย พระองค์ทรงโอบกอดท่านและเบนจามินไว้ด้วยความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าทรงประกาศความสุขที่ดูเหมือนจะสวนทางกับตรรกะของโลก... 'สุขเถิด ท่านที่กำลังร้องไห้ เพราะท่านจะหัวเราะ' ... นี่ไม่ใช่คำปลอบใจที่ว่างเปล่า แต่มันคือคำสัญญาของพระเจ้าที่ยืนยันว่าน้ำตาของท่านไม่ได้สูญหายไปไหน... เบนจามินผู้มีรอยยิ้มแสนหวานคนนั้น บัดนี้เขากำลังหัวเราะอยู่ในงานเลี้ยงนิรันดร์... พ่อนึกถึงภาพที่เบนจามินเคยมีจิตใจที่กว้างขวางเกินตัว ในตอนที่เขาเสนอตัวจะมอบเงินออมทั้งหมดเพื่อช่วยคุณลุงวิลเลียม... เขาไม่ได้ทำเพราะความใจกว้างธรรมดา แต่มันสะท้อนถึงหัวใจที่พระเจ้าทรงสร้างมาให้เป็น 'ผู้ให้' อย่างแท้จริง... ความรักที่เขามีต่อครอบครัว ต่อเพื่อน และความเมตตาที่เขาส่งต่อผ่านการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ในโลกนี้ คือเมล็ดพันธุ์ที่ยังคงเติบโตต่อไป แม้ตัวเขาจะไม่อยู่ตรงนี้แล้วก็ตาม

ไรอัน น้องชายที่รัก... พ่อรู้ว่าการไม่มีพี่เบนอยู่ข้างๆ ในการเล่นเกมหรือการพูดคุยเรื่องเครื่องบินนั้นมันเหงาเพียงใด... แต่ขอให้หนูรู้ว่าพี่เบนไม่ได้หายไปไหน... เขาเป็นเหมือน 'ผู้เฝ้ายาม' ที่คอยดูแลหนูจากบนสวรรค์... ในทุกครั้งที่หนูมีความกล้าหาญ ในทุกครั้งที่หนูพยายามทำสิ่งที่พี่เบนเคยรัก... นั่นคือส่วนหนึ่งของพี่เบนที่ยังคงมีชีวิตอยู่ในตัวหนู... หนูไม่ได้เดินลำพัง แต่พี่ชายของหนูจะคอยอยู่เคียงข้างหนูเสมอในทุกก้าวของชีวิต...

พี่น้องที่รัก... เบนจามินได้สอนเราผ่านชีวิตของเขาว่า 'การลองพยายาม' คือสิ่งที่สำคัญที่สุด... เขาไม่เคยกลัวที่จะล้มเหลวในการเล่นกีฬาหรือการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ... เขาคือเด็กชายที่รู้ว่าชีวิตคือการผจญภัยที่ต้องทุ่มเทให้สุดกำลัง... วันนี้ แม้ความโศกเศร้าจะดูเหมือนม่านหมอกที่บดบังทัศนวิสัย แต่ขอให้ท่านเชื่อมั่นว่า 'Con Chim Airlines' ของเบนจามินได้นำเขาสู่จุดหมายปลายทางที่งดงามที่สุดแล้ว... นั่นคืออ้อมกอดของพระบิดาเจ้าสวรรค์...

สิ่งหนึ่งที่พ่ออยากให้ท่านนำกลับไปในวันนี้คือ... อย่าแบกรับความเศร้าไว้เพียงลำพัง... เมื่อท่านรู้สึกหนักอึ้ง ให้ลองมองขึ้นไปบนท้องฟ้า... ไม่ใช่แค่เพื่อมองหาเครื่องบินที่เบนจามินรัก... แต่เพื่อมองหาพระเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้าของท้องฟ้านั้น... และจงจำไว้ว่าความรักของเบนจามินยังคงไหลเวียนอยู่ในโลกนี้ เหมือนกับน้ำสะอาดจากบ่อน้ำที่สร้างขึ้นในนามของเขา... น้ำที่ดับกระหายให้ผู้อื่น คือภาพสะท้อนของชีวิตที่แม้จะสั้น แต่ก็เป็นพรอย่างมหาศาล...

ขอให้ท่านวางใจในพระเจ้า... ปล่อยวางความรู้สึกผิดที่ท่านไม่จำเป็นต้องแบกไว้... และใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยความหวังที่ว่า วันหนึ่งเราทุกคนจะได้พบกันอีกครั้งในงานเลี้ยงนิรันดร์... เบนจามินกำลังรอท่านอยู่ที่นั่น... เขาคือเด็กชายผู้ยิ้มแย้ม ผู้ที่รักการบิน และผู้ที่มีหัวใจกว้างขวางเกินกว่าตัว... ขอพระเจ้าประทานสันติสุขแก่ทุกท่าน... อาเมน.