E shtunë e javës së njëzet e tretë gjatë vitit

Shpesh herë, ne e shohim jetën si një ndërtim të madh. Ne hedhim themelet e ëndrrave tona, planifikojmë çdo kat, çdo dritare, çdo detaj të së ardhmes. Kjo ishte natyra e Benit, e Benjamin Vo-së. Ai ishte një djalë që e donte rendin, që e donte logjikën, që ndërtonte sisteme në cloud dhe ëndërronte për 'Con Chim Airlines'. Ai e shihte botën si një strukturë që mund të kuptohej, të përmirësohej, të fluturonte. Por sot, Jezusi në Ungjill na flet për diçka më të thellë se inxhinieria e kësaj bote. Ai na flet për themelin e zemrës.

'Ai është si një njeri që ndërtoi një shtëpi, i cili gërmoi thellë dhe vuri themelin mbi shkëmb'. Kjo shprehje, 'gërmoi thellë', është çelësi i gjithçkaje. Beni nuk ishte thjesht një djalë i zgjuar që dinte të kodonte; ai ishte një djalë që kishte gërmuar thellë në zemrën e tij. E mbani mend atë ofertë të tij, kur xhaxhai William ishte sëmurë? Ai nuk u mjaftua me fjalë. Ai donte të jepte gjithë kursimet e tij, gjithë arkën e tij, për të ndihmuar. Ai nuk e theu, nuk e zbrazi, nuk e shkatërroi atë arkë. Ai thjesht e ofroi. Kjo është ajo që do të thotë të gërmosh thellë: të kesh një zemër që është gjithmonë e gatshme të dorëzohet, gjithmonë e gatshme të dojë, edhe kur nuk ka nevojë për veprimin e jashtëm, sepse qëllimi është tashmë aty.

Alan, Thao, Ryan, unë e di se tani, dy muaj pas largimit të Benit, ju ndiheni sikur bota juaj është tronditur nga një përmbytje e madhe. Jezusi thotë: 'kur erdhi përmbytja, lumi u përplas kundër asaj shtëpie, por nuk mundi ta lëkundte'. Ju mund të pyesni: 'Si mund të mos lëkundet kur zemra është copëtuar? Si mund të qëndrojë shtëpia kur një pjesë e saj është larguar?'. Dua t'ju them këtë sot, me gjithë butësinë e Krishtit: shtëpia juaj, dashuria juaj për Benin, nuk është shembur. Ajo është ndërtuar mbi shkëmb. Dhe shkëmbi është vetë Krishti.

Shpesh, në heshtjen e shtëpisë, në netët kur gjumi nuk vjen, ju mund të ndjeni atë peshën e fajit që vjen si një hije. 'A munda të bëja më shumë? A e humba ndonjë shenjë?'. Ju lutem, dëgjoni këtë: asnjë prind nuk mund të ndalojë atë që është përtej kontrollit njerëzor. Sëmundja e Benit nuk ishte faji juaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar askënd. Ju keni qenë prindër të përkryer për Benin. Ai e dinte këtë në çdo buzëqeshje, në çdo histori që babai i tregonte, në çdo moment kur ai ndjente dashurinë tuaj. Lëreni atë gur të fajit të bjerë. Ju jeni të falur, ju jeni të dashur, dhe ju jeni të lirë të qani pa u ndjerë fajtorë.

Shën Pali, në leximin e parë, na flet për 'pjesëmarrjen në Trupin e Krishtit'. Ne jemi një trup i vetëm. Beni, edhe pse tani është në Banketin e Qiellit, mbetet pjesë e këtij trupi. Ai nuk është larg. Ai është në atë hapësirën ku Zoti i mban të gjithë të dashurit tanë. Kur babai i tij ëndërroi se po priste në radhë për akullore me Benin, dhe Beni pagoi – kjo nuk ishte thjesht një ëndërr. Ishte një përkujtim se Beni është ende ai djali bujar, ai që dëshiron të kujdeset, ai që dëshiron të jetë pjesë e jetës suaj. Ai është mirë. Ai është i lirë. Ai është i plotë.

Ryan, vëllai i tij i dashur, ti je ai që mban gjallë atë lidhje që as vdekja nuk mundi ta thyejë. Ti e pe Benin në çdo moment të rritjes suaj, në çdo lojë, në çdo ëndërr për 'Con Chim Airlines'. Kur ndihesh i vetmuar, kujto se ti je pjesa e gjallë e asaj dashurie. Beni është me ty. Ai është në atë dritën që ndriçon jetën tënde. Vazhdo të kesh guxim, vazhdo të ëndërrosh, mbaj gjallë atë buzëqeshje që ai aq shumë e deshi. Ti nuk je vetëm, sepse dashuria e vëllait është një themel që nuk lëkundet kurrë.

Beni na mësoi se çfarë do të thotë të jesh një 'pemë e mirë'. Një pemë e mirë nuk mund të japë fryt të keq. Beni ishte një pemë e mbushur me frytet e mirësisë, të inteligjencës, të empatisë. Dhe tani, ato fryte vazhdojnë të ushqejnë të tjerët. Në atë pus uji në Cà Mau, në çdo gjest të fshehtë që ju bëni në emër të tij, Beni është gjallë. Ai po vazhdon të japë, siç donte të bënte gjithmonë. Ai është një 'Con Chim' – një zog që fluturon lart, duke na treguar se dashuria nuk vdes kurrë, por vetëm ndryshon formë.

Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mbani me vete këtë: nuk jeni ju që duhet ta mbani botën në shpatulla. Zoti është Ai që e mban. Beni është në duart e Tij. Dhe dashuria e tij, ajo dashuri që e bëri atë të ofrojë kursimet e tij për të tjerët, vazhdon të rrjedhë përmes jush. Ajo vazhdon të ujisë tokën përmes çdo gjesti të vogël të fshehtë që ju bëni në emër të tij. Kjo është vera e re që Zoti po derdh në kacekët tuaj: dashuria që nuk shuhet me vdekjen, por që shndërrohet në shërbim, në dhembshuri, në shpresë.

Beni, djaloshi ynë i ndritur, ti që na mësove se 'të provosh është gjithçka që ka rëndësi', na ndihmo sot të provojmë të besojmë. Na ndihmo të mos kemi frikë nga kjo rrugë që na duket e panjohur. Na mbaj për dore, derisa të gjithë të takohemi atje, ku nuk ka më 'teste', as 'faje', por vetëm gëzimi i përjetshëm në praninë e Atit. Amen.