E hëna e javës së njëzet e tretë gjatë vitit

Shpesh herë, ne e shohim jetën si një strukturë që duhet ndërtuar me saktësi, si një kod që duhet shkruar pa gabime, ose si një avion që duhet të fluturojë me përpikëri. Beni ynë, Benjamin Vo, e njihte mirë këtë gjuhë të saktësisë. Ai ishte një djalë që lundronte në botën e AI dhe infrastrukturës cloud me një lehtësi që na linte pa fjalë. Ai e donte logjikën, rendin, dhe atë gëzim të pastër kur një sistem funksiononte ashtu siç duhej. Por sot, Ungjilli na çon në një skenë që duket se thyen çdo logjikë të botës sonë: një njeri me dorë të tharë në sinagogë, dhe Jezusi që zgjedh pikërisht ditën e shtunë për ta shëruar.

Ndaluni pak këtu me mua. Mendoni për atë dorë të tharë. Është një imazh i dobësisë, i diçkaje që nuk funksionon, i një pjese të trupit që ka humbur forcën. Beni, me mendjen e tij brilante, e dinte se sa e rëndësishme është që gjërat të jenë të plota, të gjalla, në lëvizje. Ai donte që gjithçka të fluturonte, si avionët që ai i vëzhgonte me aq pasion. Por në jetën tonë, ne të gjithë kemi momente kur ndihemi si ai njeriu në sinagogë: me diçka të tharë brenda nesh, me një pjesë të shpirtit që nuk mund të lëvizë, që nuk mund të prekë, që është ngrirë nga dhimbja.

Alan dhe Thao, unë e di se në këto dy muaj, pas largimit të Benit, ju ndiheni shpesh sikur keni një dorë të tharë në zemrën tuaj. Një pjesë e jetës suaj që është ndalur, që nuk mund të kapë më atë që donte më shumë. Dua t'ju them diçka që ka peshë të madhe: mos e akuzoni veten për asnjë moment. Ajo pyetja që shpesh ju mundon – 'A munda të bëja më shumë? A mos humba ndonjë shenjë?' – është një peshë që nuk ju takon. Sëmundja e Benit nuk ishte faji juaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar askënd. Ka gjëra në këtë botë që ndodhin përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence, përtej çdo shkence. Ju keni qenë prindër të përkryer. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo përqafim, në çdo histori që babai i tregonte, në çdo ëndërr që ndanit. Lëreni atë gur të fajit të bjerë, sepse ai nuk i përket shpatullave tuaja të lodhura. Ju jeni të falur, ju jeni të dashur, dhe ju jeni të lirë.

Shën Pali na fton sot të pastrojmë 'tharmën e vjetër' të ligësisë dhe të bëhemi një brumë i ri. Kjo nuk do të thotë se e kaluara juaj me Benin ishte e gabuar – përkundrazi, ajo ishte e shenjtë. Por do të thotë se Zoti po ju fton në një mënyrë të re për të jetuar, një mënyrë që nuk bazohet në atë që kemi humbur, por në atë që kemi marrë si dhuratë. Beni ishte një dhuratë e tillë. Ai ishte një djalë që, në një impuls të pastër dashurie, ofroi të gjithë kursimet e tij për xhaxhain William. Ai nuk e theu, nuk e zbrazi, nuk e shkatërroi atë arkë. Ai thjesht e ofroi. Dhe kjo ofertë është ajo që mbetet. Ajo është mbjellë në tokën e dashurisë së Zotit.

Jezusi i thotë njeriut me dorë të tharë: 'Shtrije dorën'. Imagjinoni atë moment. Njeriu mund të kishte thënë: 'Por është e tharë, nuk mundem'. Por ai e shtriu. Dhe në atë shtrirje, ndodhi mrekullia. Sot, Jezusi po ju thotë juve: 'Shtrije dorën'. Shtrini atë dorë të lodhur, atë dorë që ndjen boshllëkun e Benit, dhe lejoni që Ai ta shërojë. Ai nuk ju kërkon të jeni të fortë me forcën tuaj. Ai ju kërkon vetëm të besoni se Ai është Zot i së shtunës, Zot i çdo dite, Zot i çdo dhimbjeje.

Ryan, vëllai i tij, ti je ai që mban gjallë atë lidhje që as vdekja nuk mundi ta thyejë. Ti e pe Benin në çdo moment, në çdo lojë, në çdo udhëtim. Kur ndihesh i vetmuar, kujto se ti je pjesa e gjallë e asaj dashurie. Beni është me ty, në çdo hap. Ai është në atë ëndrrën ku ju jeni duke shijuar një udhëtim së bashku. Ai është në atë dritën që ndriçon jetën tënde. Ti je i fortë, dhe ti je i dashur përtej asaj që mund të shprehësh.

Beni tani është në atë 'Banquet të Qiellit' ku nuk ka më sëmundje, ku nuk ka më 'teste' për të kaluar. Në ëndrrën e babait, kur Beni tha: 'Ba, testet i kalova të gjitha, unë jam mirë', ai po ju jepte sigurinë e përjetshme. Ai është i plotë. Ai është i lirë. Ai po ju shikon nga lart, me atë buzëqeshjen e tij që ndriçonte çdo foto, nga udhëtimet nëpër botë deri tek momentet e thjeshta në shtëpi. Ai është me ju, në çdo hap që hidhni.

Mos harroni, Beni nuk ishte thjesht një djalë i zgjuar; ai ishte një djalë që donte të ndërtonte, që donte të krijonte 'Con Chim Airlines', që donte të fluturonte. Ai ishte një djalë që e dinte se jeta është një udhëtim i bukur. Dhe tani, ai po fluturon në qiellin e Zotit, duke ju pritur. Mos kini frikë të jetoni përsëri. Mos kini frikë të buzëqeshni. Beni do që ju të jeni të lumtur, sepse ai e di se dashuria që ju keni për të nuk ka mbaruar kurrë; ajo vetëm sa ka ndryshuar formë.

Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mbani me vete këtë: nuk jeni ju që duhet ta mbani botën në shpatulla. Zoti është Ai që e mban. Beni është në duart e Tij. Dhe dashuria e tij, ajo dashuri që e bëri atë të ofrojë kursimet e tij për të tjerët, vazhdon të rrjedhë përmes jush. Ajo vazhdon të ujisë tokën përmes atij pusi në Cà Mau, përmes çdo gjesti të vogël të fshehtë që ju bëni në emër të tij. Kjo është vera e re që Zoti po derdh në kacekët tuaj: dashuria që nuk shuhet me vdekjen, por që shndërrohet në shërbim, në dhembshuri, në shpresë. Beni, djaloshi ynë i ndritur, ti që na mësove se 'të provosh është gjithçka që ka rëndësi', na ndihmo sot të provojmë të besojmë. Na ndihmo të mos kemi frikë nga kjo rrugë që na duket e panjohur. Na mbaj për dore, derisa të gjithë të takohemi atje, ku nuk ka më 'teste', as 'faje', por vetëm gëzimi i përjetshëm në praninë e Atit. Amen.