Përkujtimi i Shën Pjetër Klaverit, Meshtar

Shpesh herë, ne e shohim jetën tonë si një orar fluturimi që duhet respektuar me përpikëri. Ne planifikojmë, llogarisim, dhe kërkojmë që çdo gjë të ecë sipas një logjike të qartë, ashtu siç Beni ynë, Benjamin Vo, e njihte saktësinë e kodit dhe të infrastrukturës cloud. Ai ishte një djalë që e donte rendin, që ëndërronte për avionë dhe për 'Con Chim Airlines', duke parë botën me sytë e një inxhinieri të vogël që kërkonte të kuptonte si funksionon gjithësia. Por sot, leximi i parë nga Shën Pali na thotë diçka që duket se përmbys çdo llogari: 'Koha është e shkurtër... bota, siç është tani, po kalon'.

Ndaluni pak këtu me mua. Shën Pali flet për një 'shkurtësi' të kohës, jo si një kërcënim, por si një ftesë për të mos u kapur fort pas gjërave që janë kalimtare. Ai na thotë: 'ata që qajnë, le të jenë si të mos qanin; ata që gëzohen, si të mos gëzoheshin'. Kjo nuk do të thotë të jemi të ftohtë. Do të thotë të mos e lëmë dhimbjen apo gëzimin e kësaj bote të na përcaktojë plotësisht, sepse zemra jonë është krijuar për diçka më të madhe. Beni e kuptonte këtë instinktivisht. A e mbani mend atë foto ku ai, me rroba të thjeshta dhe me atë buzëqeshjen e tij të ëmbël, qëndronte pranë familjes së tij në Romë, përballë shatërvanit të Trevit? Uji rridhte, koha kalonte, por momenti i dashurisë që ndante me Alanin, Thaon dhe Ryan-in ishte diçka që e tejkalonte atë çast. Ishte përjetësia e kapur në një të qeshur.

Alan dhe Thao, unë e di se në këto dy muaj, pas largimit të Benit, ju ndiheni shpesh sikur koha ka ndaluar ose, përkundrazi, sikur po vrapon shumë shpejt drejt një boshllëku. Dua t'ju them diçka që ka peshë të madhe: mos e akuzoni veten për asnjë moment. Ajo pyetja që shpesh ju mundon – 'A munda të bëja më shumë? A mos humba ndonjë shenjë?' – është një peshë që nuk ju takon. Sëmundja e Benit nuk ishte faji juaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar askënd. Ka gjëra në këtë botë që ndodhin përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence, përtej çdo shkence. Ju keni qenë prindër të përkryer. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo përqafim, në çdo histori që babai i tregonte, në çdo ëndërr që ndanit. Lëreni atë gur të fajit të bjerë, sepse ai nuk i përket shpatullave tuaja të lodhura. Ju jeni të falur, ju jeni të dashur, dhe ju jeni të lirë.

Ungjilli i sotëm na sjell Lumturitë. 'Lum ju që tani qani, sepse do të qeshni'. Kjo nuk është një premtim i zbrazët. Është një realitet që Jezusi e jetoi vetë. Ai e di se çfarë do të thotë të humbësh, të ndjehesh i braktisur, të ndjehesh i kufizuar. Beni, në 15 vitet e tij, na mësoi se çfarë do të thotë të japësh gjithçka. Ju kujtohet kur ai donte të ofronte kursimet e tij për xhaxhain William? Ai nuk e theu, nuk e zbrazi, nuk e shkatërroi atë arkë. Ai thjesht e ofroi. Kjo është thelbi i jetës së tij: një zemër që ishte gjithmonë gati të jepte, gjithmonë gati të kujdesej, gjithmonë gati të donte. Dhe kjo ofertë është ajo që mbetet. Ajo nuk është humbur. Ajo është mbjellë në tokën e dashurisë së Zotit, njësoj si pusi në Cà Mau që tani ujit jetën në emër të tij.

Ryan, vëllai i tij, ti je ai që mban gjallë atë lidhje që as vdekja nuk mundi ta thyejë. Ti e pe Benin në çdo moment, në çdo lojë, në çdo udhëtim. Kur ndihesh i vetmuar, kujto se ti je pjesa e gjallë e asaj dashurie. Beni është me ty, në çdo hap. Ai është në atë ëndrrën ku ju jeni duke shijuar një udhëtim së bashku. Ai është në atë dritën që ndriçon jetën tënde. Ti je i fortë, dhe ti je i dashur përtej asaj që mund të shprehësh. Ti je ai që mban gjallë ëndrrën e 'Con Chim Airlines', duke mbajtur gjithmonë me vete një pjesë të atij gëzimi që Beni të dha.

Beni tani është në atë 'Banquet të Qiellit' ku nuk ka më sëmundje, ku nuk ka më 'teste' për të kaluar. Në ëndrrën e babait, kur Beni tha: 'Ba, testet i kalova të gjitha, unë jam mirë', ai po ju jepte sigurinë e përjetshme. Ai është i plotë. Ai është i lirë. Ai po ju shikon nga lart, me atë buzëqeshjen e tij që ndriçonte çdo foto. Ai është me ju, në çdo hap që hidhni. Ai nuk është larg; ai është në atë hapësirën e qetë ku Zoti e ka vendosur. Mos kini frikë të jetoni përsëri. Mos kini frikë të buzëqeshni. Beni do që ju të jeni të lumtur, sepse ai e di se dashuria që ju keni për të nuk ka mbaruar kurrë; ajo vetëm sa ka ndryshuar formë.

Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mbani me vete këtë: nuk jeni ju që duhet ta mbani botën në shpatulla. Zoti është Ai që e mban. Beni është në duart e Tij. Dhe dashuria e tij, ajo dashuri që e bëri atë të ofrojë kursimet e tij për të tjerët, vazhdon të rrjedhë përmes jush. Ajo vazhdon të ujisë tokën përmes çdo gjesti të vogël të fshehtë që ju bëni në emër të tij. Kjo është vera e re që Zoti po derdh në kacekët tuaj: dashuria që nuk shuhet me vdekjen, por që shndërrohet në shërbim, në dhembshuri, në shpresë. Beni, djaloshi ynë i ndritur, ti që na mësove se 'të provosh është gjithçka që ka rëndësi', na ndihmo sot të provojmë të besojmë. Na ndihmo të mos kemi frikë nga kjo rrugë që na duket e panjohur. Na mbaj për dore, derisa të gjithë të takohemi atje, ku nuk ka më 'teste', as 'faje', por vetëm gëzimi i përjetshëm në praninë e Atit. Amen.