Dina Rebo, Minggu Kaping Selikur ing Wektu Biasa

Para sedulur kinasih ing sajroning Kristus…

Coba bayangna sawijining kaos olahraga kandel—sawijining *sweatshirt*—sing teles dening kringet. Kaos iku abot, mambu kringet, lan mbokmenawa ana sisa-sisa bledug saka lapangan basket sing nempel ing lengene. Yen dideleng saka kadohan, kaos iku ora katon endah. Ora kaya klambi anyar sing dipajang ing toko kanthi lampu sing sumunar. Nanging, ing saben serat benange, ing saben tetese kringet sing nresep ing kono, ana crita. Ana crita babagan ambegan sing ngos-ngosan, babagan sikil sing kesel nanging tetep mlayu, babagan tekad sing ora gelem nyerah sanajan awake wis lungse. Kaos sing teles dening kringet iku minangka tandha nyata saka sawijining perjuangan.

Iku dudu gambar sing sampurna, nanging iku gambar sing urip. Iku gambar sing sejati.

Kosok baline, coba bayangna sawijining kuburan sing dilabur putih resik. Saka njaba, tembok kuburan iku katon sumunar, alus, lan tanpa cacad. Sapa wae sing nyawang bakal kesengsem marang kaendahane. Nanging, ing njerone… kita kabeh padha ngerti apa sing ana ing kono. Ana balung-balung garing lan kabeh rupa regedan sing ora ana uripe. Kuburan iku katon endah ing njaba, nanging ing njerone sepi, adhem, lan mati.

Dina iki, ing waosan Injil, Gusti Yesus ngendika kanthi landhep banget marang para ahli Toret lan wong Farisi: "Bungahna kowe, para ahli Toret lan wong Farisi, kowe wong lamis! Kowe iku kaya kuburan sing dilabur putih, sing katon endah ing njaba, nanging ing njerone kebak balung-balung mati lan kabeh rupa reregedan."

Gusti Yesus mratelakake bebener sing asring kita selaki: Gusti Allah ora nate kesengsem marang samubarang sing mung katon endah ing njaba nanging kothong ing njerone. Gusti ora nggoleki penampilan sing tanpa cacad yen batin kita mati. Gusti ngersakake urip sing sejati, urip sing gelem kangelan, urip sing gelem "nyoba" lan berjuang kanthi tulus, sanajan kudu teles dening kringet lan bledug.

Iki sing dadi benang abang sing nyambungake kabeh waosan kita dina iki, luwih-luwih nalika kita ngrungokake layang Santo Paulus marang umat ing Tesalonika. Santo Paulus nulis: "Ing sajroning kangelan lan rekasa, rina wengi aku padha nyambut gawe, supaya ora dadi beban kanggo sapa wae ing antaramu." Paulus ora milih dadi rasul sing mung lungguh manis lan nampa pakurmatan. Dheweke gelem nyambut gawe nganggo tangane dhewe, gelem kesel, gelem kangelan. Kanggo Paulus, iman iku dudu topeng kesucian, nanging sawijining tumindak nyata sing mbutuhake kurban lan kerja keras.

…

Para sedulur, dina iki wis udakara rong sasi wiwit tanggal telulas Juni rong ewu selawuh, nalika Benjamin Vo tinimbalan mulih menyang ngarsane Rama ing Swarga. Rong sasi…

Kanggo jagad ing njaba, rong sasi mbokmenawa mung wektu sing cendhak. Wong-wong padha nerusake uripe, dalan-dalan tetep rame, lan srengenge tetep njedhul lan surup kaya biasane. Nanging kanggo Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, rong sasi iki krasa kaya perjalanan sing sepi lan abot banget. Rasa kangen marang Benjamin dudu bab sing gampang ilang mung amarga tanggalan ganti.

Kita kudu wani ngomongake bebener iki sadurunge kita nampa panglipuran: kelangan Ben iku lara banget. Ana rasa sesek ing dhadha nalika nyawang kamar sing saiki sepi, nyawang barang-barange sing isih ana ing panggonane, utawa nalika eling marang esemane sing manis. Rasa sedhih iki nyata, lan kita ora perlu ethok-ethok kuwat ing ngarepe Gusti. Gusti pirsa yen atimu remuk. Gusti pirsa yen salib iki abot banget kanggo diembat.

Nanging, kepriye kita bisa nemokake pepadhang ing tengah-tengah pepeteng iki?

Ayo kita nyawang maneh gambar kaos olahraga sing teles dening kringet mau. Benjamin Vo yaiku bocah lanang sing mangerteni tegese perjuangan kasebut. Dheweke duwe prinsip urip sing prasaja nanging jero banget: "nyoba iku kabeh sing paling wigati." Ben dudu bocah sing gampang nyerah utawa mung pengin katon hebat tanpa usaha. Dheweke nggawa semangat iku ing ngendi wae dheweke lunga.

Elinga nalika Ben melu tryout basket. Dheweke nganggo *sweatshirt*-e, mlayu ing lapangan, ngetokake kabeh kekuwatane sanajan kudu kesel lan ngos-ngosan. Dheweke ora isin, dheweke ora wedi gagal. Dheweke mung kepengin nyoba lan menehi sing paling apik. Semono uga nalika dheweke latihan badminton. Panjenengan kabeh mesthi eling kepriye bungahe ati Benjamin—lan uga bungahe kabeh kulawarga—nalika dheweke kasil mlebu tim badminton. Kabungahan iku dudu kabungahan sing digawe-gawe. Iku dudu "kuburan sing dilabur putih" sing mung katon endah saka njaba. Iku kabungahan sejati sing lair saka kerja keras, saka kringet sing netes, lan saka ati sing tulus.

Ing mripat Dalem Gusti, perjuangane Benjamin iki endah banget. Gusti Yesus sing ngukum para wong Farisi amarga lamis, mesthi mirsani Benjamin kanthi esem sing kebak katresnan. Gusti mirsani bocah lanang iki sing nganggo *sweatshirt*-e kanthi tekad sing kuwat, sing ora nggoleki pangalembana donya, nanging mung kepengin nindakake apa sing bener lan nggawe wong tuwane mongkog. Katulusan batin Benjamin iki sing dadi mahkota sejatine ing Swarga.

…

Nanging, ing tengah-tengah rasa kelangan iki, kadhangkala ana pitakon-pitakon peteng sing nyoba mlebu ing atine wong tuwa. Ing sajroning sepi, mbokmenawa Papa Alan utawa Mama Thao nate mikir: "Apa aku wis nindakake kabeh sing bener? Apa ana sing luput saka pangrumatku? Apa aku bisa nindakake luwih akeh kanggo nylametake anakku?"

Sedulur-sedulurku sing daktresnani… Papa Alan lan Mama Thao sing banget daktresnani…

Mirengna iki kanthi tulus ing njeron atimu: Nalika para sakabat nyawang wong sing wuta wiwit lahire lan takon marang Gusti Yesus sapa sing nggawe dosa saengga kahanan iku kedadeyan, Gusti Yesus mangsuli kanthi alus nanging cetha: "Dudu wong iki, lan uga dudu wong tuwane."

Lara lan patine Benjamin dudu paukuman saka Gusti Allah, lan babar blas dudu amarga kleru utawa kekurangane panjenengan minangka wong tuwa. Sempurnaning katresnan panjenengan marang Ben ora diukur saka sepira suwene panjenengan bisa nahan dheweke ing donya iki, nanging saka sepira jerone panjenengan wis ngesokake katresnan, pangrumat, lan pandonga sajroning limalas taun uripe. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing luar biasa. Panjenengan wis ngancani Ben ing saben tryout uripe, ing saben dheweke nganggo *sweatshirt*-e kanggo berjuang. Gusti pirsa kabeh pengurbanan panjenengan, lan Gusti mboten nate nyalahake panjenengan. Mula, uculna watu abot rasa salah iku saka pundhakmu. Benjamin ing Swarga saiki wis bebas saka kabeh panandhang, lan dheweke mung ngrasakake kehangatan katresnan panjenengan sing tanpa wates.

…

Banjur, kepriye kita kudu terus mlaku sawise rong sasi iki?

Santo Paulus ing pungkasan layange marang umat ing Tesalonika nulis: "Muga-muga Gusti sing dadi sumbering tentrem-rahayu piyambak maringi tentrem-rahayu marang kowe ing salawas-lawase lan ing kabeh cara. Gusti nunggil karo kowe kabeh."

Tentrem-rahayu sing diparingake dening Gusti iku dudu tentrem-rahayu sing gampang, dudu tentrem-rahayu sing mung katon ing njaba kaya dene tembok sing dilabur putih. Iku tentrem-rahayu sing teka ing tengah-tengah badai, tentrem-rahayu sing ngrangkul ati sing lagi nangis lan menehi kekuwatan kanggo ngadeg maneh.

Kagem Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kanggo Ben…

Masmu Benjamin saiki wis rampung tryout-e ing donya iki. Dheweke wis lulus, lan dheweke wis nampa piala sing paling endah ing Swarga. Nanging dheweke kepengin kowe, Ryan, tetep kuwat. Saben kowe mlayu ing lapangan, saben kowe sinau, lan saben kowe nindakake kabecikan, elinga yen masmu Ben tansah nyawang kowe saka Swarga kanthi esemane sing manis. Kowe dadi penerus perjuangane. Kowe dadi bukti yen katresnane Ben isih urip lan terus mili ing donya iki.

Semono uga kanggo kabeh kulawarga, para paklik, bulik, lan sapa wae sing ngrungokake ibadah iki saka kadohan. Luwih-luwih kanggo kulawarga-kulawarga sing nembe ngemban salib abot, bocah-bocah sing lagi nandhang lara ing rumah sakit, lan sapa wae sing rumangsa atine garing lan sepi. Panjenengan kabeh disawang lan ditresnani dening Gusti. Kita ora mlaku dhewekan. Kita padha nyengkuyung siji lan sijine ing sajeroning pandonga.

Katresnane Benjamin saiki dadi kaya banyu seger sing mili saka sumur sing resik. Kita eling kepriye katresnan iku diwujudake kanthi nyata lumantar sumur banyu resik "Giếng Gioan Baotixita" sing dibangun ing Cà Mau, Vietnam, kanggo ngurmati memori lan katresnane Ben. Banyu resik sing mili saka sumur kasebut menehi urip lan ngilangake ngelake wong akeh, kaya dene semangat "nyoba" lan katresnan tulus Benjamin sing terus menehi inspirasi lan nguripake pangarep-arep ing ati kita.

…

Para sedulur, apa sing bisa kita gawa mulih saka papan iki dina iki?

Gusti Yesus ngajak kita kanggo mbuwang kabeh rupa lamis lan penampilan palsu. Ayo kita dadi wong sing tulus. Ayo kita wani nganggo "sweatshirt" perjuangan kita ing saben dina—yaiku perjuangan kanggo nresnani kulawarga kita luwih jero, perjuangan kanggo tetep setya sanajan kahanan krasa abot, lan perjuangan kanggo tetep percaya marang Gusti ing tengah-tengah rasa sedhih.

Nalika panjenengan mulih lan mbokmenawa nyawang kaos olahraga sing nggantung ing omah panjenengan, elinga esemane Benjamin Vo. Elinga yen nyoba iku kabeh sing paling wigati. Lan elinga yen Gusti kita Yesus Kristus piyambak lan Gusti Allah Rama kita tansah nunggil karo panjenengan, maringi tentrem-rahayu ing salawas-lawase lan ing kabeh cara.

Benjamin saiki wis ngaso kanthi tentrem ing Pesta Langgeng ing Swarga, bebarengan karo Santo Carlo Acutis lan Ibu Maria. Dheweke wis mlayu tekan garis pungkasan, lan saiki dheweke dadi malaekat sing bakal terus njaga lan ndedongake kita kabeh saka papan sing padhang.

Mugi katentreman Dalem Gusti tansah nunggil ing ati panjenengan sadaya.

Amin.