Sobota XIX Tygodnia Zwykłego — Daily Word · In loving memory of Benjamin Vo

Obrzędy wstępne

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Niech łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, i Chrystusa Zwycięzcy Śmierci będą z wami wszystkimi.

Akt pokuty

Array

♪ “Kyrie (Polish) - Version B” — A song for Ben

Liturgia Słowa

Pierwsze czytanie · Revelation 11:19A; 12:1-6A, 10AB

Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem ukazał się wielki znak na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie korona z dwunastu gwiazd. A była brzemienna. I wołała cierpiąc katusze porodowe i bolejąc nad wydaniem na świat. I ukazał się inny znak na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach swoich siedem diademów. A ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed Niewiastą, która miała rodzić, aby skoro porodzi, pożreć jej Dziecię. I porodziła Syna – Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł laską żelazną. I zostało jej Dziecię porwane do Boga i do Jego tronu. A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca».

Drugie czytanie · 15:20-27

Bracia: Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez Człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, każdy zaś według własnej kolejności: Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu, gdy zatrze wszelką Zwierzchność, władzę i moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. «Wszystko bowiem rzucił pod jego stopy».

Ewangelia · Luke 1:39-56

W tym czasie Maryja wybierała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twojego pozdrowienia brzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane jej od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię, a Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, co się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszony pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył uniżonych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje – jak przyobiecał naszym ojcom – na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki». Maryja przebywała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

Wielbi dusza moja Pana, Boga mojego.

Homilia

Drodzy bracia i siostry!

Maryja wyrusza w drogę z pośpiechem. Niesie w swoim łonie Chrystusa, a wraz z Nim – obietnicę, która odmienia losy świata. Pasterze i prorocy czekali na ten moment, w którym Boża miłość dotknie ludzkiego bólu.

Święty Paweł z głęboką przekonaniem przypomina nam dzisiaj: „Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć”. A w wizji z Księgi Apokalipsy widzimy przejmujący obraz: Dziecię zostaje bezpiecznie uniesione do Boga, bezpośrednio do Jego tronu, gdzie żaden mrok ani strach nie mają już do niego dostępu…

Jakże krzepiące są te słowa dla nas, gdy serce ciąży smutkiem.

Mija dokładnie dziewięć tygodni, odkąd Benjamin Vo przeszedł do domu Ojca.

Kiedy patrzymy na życie Bena przez pryzmat dzisiejszego Słowa, przypominamy sobie jego niezwykłą, łagodną wrażliwość. Benjamin miał wiele talentów, ale w głębi duszy był chłopcem o niezwykle ciepłym sercu. Pamiętamy te piękne, proste chwile, gdy z głębokim zachwytem i uwagą przysłuchiwał się opowieściom swojego taty… Potrafił siedzieć w cichości, chłonąć każde słowo, ciesząc się samą bliskością i ciepłem ojcowskiego głosu. Ta umiejętność słuchania i bycia razem była cichym znakiem wielkiej miłości.

Dziś to sam Bóg opowiada Benjaminowi najpiękniejszą historię — opowieść o życiu wiecznym. Ben nie został zagubiony. Tak jak dziecię z wizji Świętego Jana, Benjamin jest bezpieczny przy Bożym tronie, ogarnięty miłością Matki Najświętszej.

Drodzy Alanie i Thao, drogi Ryanie… Cisza po odejściu ukochanego syna i brata bywa nie do zniesienia. Ale Maryja, która śpiewała swoje „Magnificat”, doskonale wie, jak osłonić cierpiące serce. Benjamin jest żywy w Chrystusie. Czuwa nad Wami i darzy Was tą samą czystą miłością, którą nosił w sobie tu na ziemi.

Ryanie, zachowaj w sercu ten braterski spokój i słuchaj głosu Boga z tą samą ufnością, jaką miał Ben. Niech jego bliskość daje Ci siłę każdego dnia.

Otaczamy dziś miłością i modlitwą wszystkich łączących się z nami z daleka — cierpiące dzieci oraz każdą rodzinę, która dźwiga swój niewidzialny dla świata krzyż. Niech Maryja okryje Was swoim matczynym płaszczem i wleje w Wasze serca żywą, niezłomną nadzieję. Amen.

Meditation

♪ “W Ciszy Serca (Version A)” — A song for Ben

Modlitwa wiernych

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben – tak bardzo za Tobą tęsknię. Proszę, przychodź i witaj się z nami tak często, jak tylko chcesz. Pomóż nam żyć dalej bez tak wielkiego bólu, mój synu. Proszę, módl się za nas.”