In Exaltatione Sanctae Crucis

In deserto, sub sole ardente, populus Israel iter faciebat. Erant fatigati, erant siti, et in cordibus eorum oriebatur illa querela quae nos omnes, aliquando, tangit: 'Quare nos eduxisti ut moriamur in deserto?' Haec est vox humana, vox fracta, quae in medio solitudinis Deum accusat. Et tunc, serpentes venerunt. Mors in terram cecidit. Sed videte, fratres et sorores, quid Deus faciat. Non delet populum, sed praebet remedium. 'Fac seraph et pone eum super perticam; et omnis, qui percussus aspexerit eum, vivet.'

Aspicere. Hoc est verbum hodiernum. Aspicere ad id quod est innaltatum. Aspicere ad lignum crucis. Cogitate de Benjamin. Benjamin, qui tam acutus erat in logica, qui in mundo machinarum et codicum, in AWS et in omni structura digitali, ordinem quaerebat. Benjamin, qui sicut avis in caelo, sicut 'con chim airlines' de qua tam libenter ridebat, semper sursum spectabat. Ipse non erat puer qui in terra haerebat; ipse erat puer qui ad maiora, ad alta, ad infinitum anhelabat.

Sed hodie, in hac festivitate crucis, necesse est nos veritatem fateri. Non est facile hodie stare in hoc silentio. Alan et Thao, vos scitis melius quam quisquam alius quid sit pondus absentiae. Post tres menses, cubiculum illud quietum est. Ryan, frater carissime, tu quaeris fratrem tuum in omni angulo domus. Nolite simulare dolorem non esse. Nolite putare vos debere fortis videri ubi cor vestrum vulneratum est. Dolor hic est verus, et Deus non vult ut vos hunc dolorem sola manu feratis. Et si subit vobis illa gravis cogitatio: 'Numquid potui plus facere? Numquid in me culpa est?' Audite hodie vocem Christi. Sicut Iesus docet, infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Vos nihil omisistis. Non est in vobis ulla culpa. Deus non vos accusat, et ego vos in nomine eius absolvo ab omni pondere suspicionis. Vos fuistis parentes qui omnem viam cum eo ambulastis. Non est in vobis ulla culpa.

Hic est ille cardo ubi lux in noctem vestram intrat. In Evangelio, Iesus dicit: 'Sicut Moses exaltavit serpentem in deserto, ita exaltari oportet Filium hominis.' Quid est haec exaltatio? Estne victoria mundi? Non. Est victoria amoris. Christus, qui in forma Dei erat, semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, usque ad mortem crucis. In cruce, Deus non est distantia; Deus est proximitas. In cruce, Deus ipse fit vulnerabilis. Benjamin, ille puer qui volebat totum suum piggy bank offerre avunculo suo, non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, in hac voluntate dandi totum, videmus imaginem Christi. Benjamin non quaerebat gloriam; quaerebat solacium alterius. Ipse, in sua innocentia, noverat quod nos saepe obliviscimur: quod amor non est in possessione, sed in donatione.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius amoris. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli. Benjamin est in Banquet of Heaven, ubi nullus fletus, nullus morbus, nulla separatio est. Ipse vos expectat.

Ad omnes vos qui hanc devotionem auditis: si vos ipsi onus grave fertis, si vos ipsi sentitis in fovea esse, scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum ex hoc ambo? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Domine Iesu, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli. Ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Amen.