Feria Quarta Hebdomadae Vicesimae Primae per Annum

Ad mensam scriptorii, ubi lumen lucernae parvam partem tenebrarum noctis vincit, puer sedebat. Digiti eius super clavicordium computatrale celerrime movebantur. Non erat sonus tumultuosus, sed rhythmus quidam quietus, sicut pulsus cordis intenti. Ibi, in illo mundo codicum et numerorum, in illo 'GitHub' ubi mentes hodiernae architecturam futuram struunt, noster Benjamin Vo laborabat. Non erat labor servilis, sed fructus curiositatis immensae.

In epistula hodierna ad Thessalonicenses, sanctus Paulus apostolus loquitur de labore: 'In labore et fatigatione, nocte et die operantes, ne quem vestrum gravaremus.' Et in Psalmo canimus: 'Labores manuum tuarum quia manducabis; beatus es, et bene tibi erit.' Haec imago — 'Fructus Manuum' — sit nobis hodie sicut filum aureum quod totam hanc meditationem contexit. Quid est enim vita hominis, nisi labor cordis et mentis, cuius fructum Deus in aeternitate colligit?

Sed antequam ad spem veniamus, oportet nos in terra consistere et veritatem fateri. Duo menses exacti sunt. Die tredecimo mensis Iunii, noster Beniamin ab hoc mundo discessit. Sexaginta dies transierunt ex quo vox eius in domo non resonat. Alan et Thao, scio quomodo silentium hoc pondus habeat. Scio quomodo Ryan, frater eius carissimus, in illis spatiis ubi simul ludebant, umbram tantum et memoriam inveniat. Luctus non est res quae cito peragitur; est via longa et ardua. Dicamus veritatem: cor dolet sicut vulnus apertum, et interdum videtur mundum ipsum inordinatum factum esse, contra illam pacem quam Paulus promittit.

In Evangelio, Iesus verbis durissimis utitur: 'Vae vobis, scribae et pharisaei hypocritae, quia similes estis sepulcris dealbatis.' Pharisaei curabant ut externa species esset splendida, sed intus erat vacuum et mors. Monumenta prophetis aedificabant, sed spiritum prophetarum non habebant. Iesus nos monet ne simus 'dealbati' tantum.

Noster autem Benjamin contrarium erat. Si aspiceres eum, videres puerum simplicem, forsan in illo 'sweatshirt' ad basipilae experimenta indutum, vel ridentem cum 'braces' suis argenteis. Sed intus? Intus erat 'Great Ocean', Đại Dương, plenus luce et intellectu. Non erat sepulcrum dealbatum; erat templum vivum. Puer quattuordecim annorum qui non solum mathematica octavi gradus vincebat, sed in arcana 'AI' et 'cloud infrastructure' descendebat, non quaerebat ut videretur ab hominibus. Ipse quaerebat veritatem. Ipse gaudebat in ipsa structura logicae.

Meministisne risum eius cum de 'Con Chim Airlines' loqueretur? Illa societas fictitia, illa somnia de volatibus et avibus... quid erat nisi fructus mentis purae quae ad caelum tendebat? Beniamin non laborabat ut honorem mundi acciperet, sed quia cor eius plenum erat curiositate divina. Hic est labor verus: non ille qui nos gravat, sed ille qui nos liberat.

Et aspicite fructum cordis eius, qui est caritas. Aliquando pueri sibi tantum student, sed Ben, cum esset quindecim annorum, videns avunculum William aegrotantem, matri et patri dixit se paratum esse totum suum 'piggy bank' dare. Non fregit capsulam, non effudit pecuniam, quia non erat opus; sed *obtulit*. Illa voluntas dandi totum, illa nuditas cordis quae nihil sibi retinere vult cum alter patitur, est fructus maturissimus. Pharisaei monumenta mortuis aedificabant; Beniamin vitam vivis offerre volebat.

Alan, Thao, scio in hoc silentio duorum mensium, inimicum forsan susurrare in auribus vestris verba amara. Fortasse quaeritis: 'Cur non servatus est? Numquid aliquid aliud facere potuimus?' Audite me: nihil omisistis. Amor vester fuit perfectus. Infirmitas haec non venit ex peccato, non ex neglectu, non ex iudicio Dei. Sicut Iesus dixit de caeco nato, 'Neque hic peccavit, neque parentes eius.' Quaedam in hoc mundo fracto accidunt quae ultra vires nostras sunt, sed non ultra amorem Dei. Vos non estis rei. Vos estis amati. Beniamin vos non accusat; ipse vos videt cum illo risu quo semper vos aspiciebat.

Ryan, tibi loquor, frater. Tu es fructus eiusdem arboris. Beniamin tecum ambulavit, tecum risit, tecum somniavit. Ipse non est elapsus in nihilum. Ipse est sicut ille Boeing 737 quem tantopere amabat: in altitudinem ascendit ubi nos eum non iam videre possumus, sed ipse nos videt. Tu debes pergere laborare, pergere ridere, pergere esse 'best friend' eius, quia ipse in te vivit.

In Vietnamia, in regione Cà Mau, aqua munda nunc de terra fluit ex puteo qui nomen Beniamin fert. 'Giếng Gioan Baotixita.' Hoc est signum propheticum. Fructus manuum eius et amoris vestri non est lapis frigidus monumenti, sed aqua viva quae sitim aliorum levat. Hoc est quod Iesus vult: non sepulcra dealbata, sed fontes manantes.

Paulus concludit epistulam dicens: 'Ipse autem Dominus pacis det vobis pacem sempiternam in omni loco.' Haec pax non est absentia doloris, sed praesentia Christi in medio doloris.

Quid ergo hodie vobiscum feretis?

Unam parvam rem. Cum videritis avem in caelo volantem, vel cum videritis aliquem laborantem manibus suis, mementote Beniamin. Et facite hoc: hodie, in eius memoriam, facite unum actum caritatis sine clamore. Date aliquid, vel verbum dulce vel auxilium parvum, sicut ille suum 'piggy bank' obtulit.

Non est finis. Labor Beniamin in terris consummatus est, sed vita eius in aeternitate nunc vere floret. Ipse est cum sancto Carlo Acutis, et simul in 'Convivio Caeli' rident.

Dominus pacis sit vobiscum omnibus.

Amen.