In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Gratia Domini nostri Iesu Christi sit vobiscum, dum hanc memoriam Sancti Bartholomaei celebramus.
Kyrie, eleison. Christe, eleison. Kyrie, eleison.
Vidi civitatem sanctam Ierusalem descendentem de caelo a Deo.
Aspicite paulisper, fratres et sorores, hanc imaginem quam Ioannes apostolus nobis hodie depingit. Non est imago vaga aut nebulosa. Est imago structurae, firmitatis, et splendoris. Ioannes loquitur de muris altis, de portis margariticis, et praesertim de duodecim fundamentis. Cogitate de artifice qui primum lapidem ponit. Cogitate de puero qui, antequam machinam aedificet, fundamenta eius in mente sua disponit.
Beniamin Vo talis artifex erat. In mundo numerorum, in mundis computationis et codicum, ipse non tantum superficiem aspiciebat, sed fundamenta. Puer quattuordecim annorum qui in arcana 'AI' et 'cloud infrastructure' descendebat, scivit quid esset aedificare. Scivit quid esset structura. Et hodie, dum Scripturam legimus, unam imaginem per totam hanc meditationem nobiscum ferre volumus: Lapis Fundamenti. Lapis firmus, pretiosus, in quo tota civitas Dei requiescit.
Sed antequam ad splendorem caeli veniamus, oportet nos in terra consistere.
Veritatem dicamus. Exacti sunt duo menses ex quo die tredecimo mensis Iunii, cum Beniamin a nobis abscessit. Duo menses silentii in domo. Duo menses ex quo illa sella ad mensam vacua facta est. Alan et Thao, scio pondus horum dierum. Scio quomodo mane, cum lux prima per fenestram intrat, cor vestrum primum illam absentiam sentiat. Maeror non est res quae cito transit; est sicut mons quem quotidie ascendere debetis.
Aliquis qui Beniamin amabat scripsit de somnio quodam: de curru fracto, de periculo, sed de familia quae salva erat. Hoc est sensus luctus: mundus videtur fractus, omnia videntur conquassata, et tamen, in fide, scimus nos in manu Dei esse. Sed fractura dolet. Dolor est realis. Non possumus eum verbis piis celare. Beniamin, filius vester, frater tuus Ryan, non est hic ut eum tangatis, et hoc est vulnus apertum.
In Evangelio hodierno, Philippus Nathanaelem invenit et dicit: 'Invenimus eum.' Nathanael, quem nos ut Bartholomaeum veneramur, dubitat. 'A Nazareth potest aliquid boni esse?' Incredulus est. Sed Iesus, videns eum venientem, dicit: 'Ecce vere Israelita, in quo dolus non est.'
'In quo dolus non est.' Sine duplicitate. Sine simulatione.
Haec est clavis ad cor Beniamin. Hic erat puer in quo dolus non erat. Erat 'photocopy' patris sui, non tantum vultu, sed illa sinceritate mentis. In illo risu cum braces argenteis, in illa curiositate quae nunquam fatigabatur, erat puritas. Cogitate de illo momento, de quo familia narrat: Beniamin, duodecim annos natus, flens in natali patris sui, quia timebat ne eum amitteret. Quis puer sic flet? Puer cuius cor fundamentum habet in amore puro. Puer in quo dolus non est.
Et meministisne illud 'piggy bank'? Beniamin, cum audisset avunculum William aegrotantem, non dubitavit. Obtulit omnia. Non fregit capsulam, non effudit pecuniam, quia non opus erat, sed *obtulit*. Illa voluntas dandi totum quod habebat, sine interrogatione, sine computatione lucri, est signum lapidis pretiosi in fundamento animae eius. 'Ecce vere Israelita, in quo dolus non est.'
Nunc autem, aspicite 'Versum' vel 'Turnum' huius diei.
Iesus dicit Nathanaeli: 'Quia dixi tibi: Vidi te sub ficu, credis? Maiora his videbis.' Et tunc promissio stupenda: 'Videbitis caelum apertum, et angelos Dei ascendentes et descendentes supra Filium hominis.'
Beniamin semper ad altitudinem aspiciebat. Amabat aves. Amabat aeroplana, praesertim illum Boeing 737. Ridens loquebatur de 'con chim airlines.' Quid est aeroplanum nisi machina quae nos docet caelum non esse clausum? Beniamin, qui cum patre suo ad aeroportum stabat ut volatus videret, nunc ipse est in illo volatu aeterno. Non iam sub ficu sedet, non iam sub pondere corporis infirmi laborat. Ipse videt caelum apertum.
Alan, Thao, vobis loquor. Fortasse in silentio noctis, cor vestrum interrogat: 'Cur nos? Quid peccavimus? Numquid aliquid aliud facere potuimus?'
Audite me, et audite Spiritum Sanctum: Nihil peccastis. Nihil omisistis. Sicut Iesus de caeco nato dixit, 'Neque hic peccavit, neque parentes eius.' Aegritudo non est iudicium. Mors non est punitio. Deus non mittit dolorem ut nos cruciet. In hoc mundo fracto, quaedam tristia accidunt sine ratione humana, sed non sine praesentia Dei. Vos fuistis parentes optimi. Amor vestri fuit fundamentum in quo Beniamin aedificavit vitam suam brevem sed plenam. Deponite hoc pondus culpae; Beniamin vos non accusat, sed vobiscum ridet ex altitudine.
Ryan, frater carissime, tu es pars huius fundamenti. Beniamin tecum ludebat, tecum somniabat. Ipse non abiit in oblivionem. Ipse est sicut unus ex illis angelis de quibus Iesus loquitur, ascendens et descendens, te custodiens. Cum tu crescis, cum tu discis, cum tu vivis, Beniamin in te vivit.
In Vietnamia, in regione Cà Mau, puteus aquae vivae effossus est in nomine Beniamin. 'Giếng Gioan Baotixita.' Aqua munda profluit ubi erat sitis. Hoc est fundamentum caritatis. Beniamin, cuius nomen 'Đại Dương' Oceanum significat, nunc est fons aquae salientis in vitam aeternam.
Quid ergo hodie vobiscum feretis, cum ex hac porta exibitis?
In visione Ioannis, muri civitatis habent fundamenta ex lapidibus pretiosis. Unusquisque nostrum vocatus est ut sit lapis in aedificio Dei. Beniamin suum lapidem posuit: lapidem sinceritatis, lapidem curiositatis, lapidem amoris erga familiam.
Hodie, cum domum redibitis, invenite parvum lapidem in via. Tenete eum in manu. Sentite firmitatem eius. Et mementote: amor Dei est firmior omni dolore. Vita Beniamin non est perdita, sed est inserta in muros illius Hierusalem caelestis, ubi nox non est, ubi 'con chim airlines' in aeternum volat, et ubi Iesus Christus omnem lacrimam ab oculis vestris absterget.
Beniamin, in somnio tuo dixisti: 'Non est problema, ego vos custodiam.' Credamus puero in quo dolus non est. Ipse videt caelum apertum. Et nos, ambulantes in terra, videbimus eum iterum in splendore civitatis Dei.
Lapis quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli. Beniamin, in humilitate sua, est lapis pretiosus in corona Christi.
Ite in pace, et sit spes vestra firma sicut fundamentum apostolorum.
Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
Pater noster, qui es in cælis: sanctificétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in cælo, et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo. Amen.
Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. In pace maneatis, memores amoris qui nunquam deficit.
✝ Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.