Feria Secunda Hebdomadae XVIII per Annum

In principio regni Sedeciae regis Iuda, in anno quarto, in mense quinto, dixit ad me Hananias filius Azur propheta de Gabaon in domo Domini coram sacerdotibus et omni populo, dicens: «Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Contrivi iugum regis Babylonis. Adhuc duo anni dierum, et ego referam ad locum istum omnia vasa domus Domini, quae tulit Nebuchodonosor rex Babylonis de loco hoc et transtulit ea in Babylonem; et Iechoniam filium Ioakim regem Iuda et omnem transmigrationem Iuda, qui ingressi sunt in Babylonem, ego reducam ad locum istum, ait Dominus; conteram enim iugum regis Babylonis». Et dixit Ieremias propheta ad Hananiam prophetam in oculis sacerdotum et in oculis omnis populi, qui stabant in domo Domini; et ait Ieremias propheta: «Amen! Sic faciat Dominus; melet Dominus verba tua, quae prophetasti, ut referantur vasa in domum Domini et omnis transmigratio de Babylone ad locum istum! Verumtamen audi verbum hoc, quod ego loquor in auribus tuis et in auribus omnis populi: Prophetae, qui fuerunt ante me et te ab initio, et prophetaverunt super terras multas et super regna magna de bello et de afflictione et de pestilentia. Propheta, qui prophetavit pacem, cum venerit verbum eius, scietur propheta quem misit Dominus in veritate». Et tulit Hananias propheta catenam de collo Ieremiae prophetae et confregit eam; et ait Hananias in conspectu omnis populi dicens: «Haec dicit Dominus: Sic confringam iugum Nebuchodonosor regis Babylonis post duos annos dierum de collo omnium gentium». Et abiit Ieremias propheta in viam suam. Et factum est verbum Domini ad Ieremiam, postquam confregit Hananias propheta catenam de collo Ieremiae prophetae, dicens: «Vade et dices Hananiae: Haec dicit Dominus: Iuga lignea contrivisti et facies pro eis iuga ferrea. Quia haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Iugum ferreum posui super collum omnium gentium istarum, ut serviant Nebuchodonosor regi Babylonis, et servient ei; insuper et bestias terrae dedi ei». Et dixit Ieremias propheta ad Hananiam prophetam: «Audi, Hanania! Non misit te Dominus, et tu confidere fecisti populum istum in mendacio. Idcirco haec dicit Dominus: Ecce ego emittam te a facie terrae; hoc anno morieris, quia praevaricationem contra Dominum locutus es». Et mortuus est Hananias propheta in anno illo, mense septimo.

Iesus coegit discipulos ascendere in naviculam et praecedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas. Et dimissa turba, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto, erat solus ibi. Navicula autem in medio mari iactabatur fluctibus: erat enim contrarius ventus. Quarta autem vigilia noctis, venit ad eos ambulans supra mare. Et videntes eum supra mare ambulantem, turbati sunt, dicentes: «Phantasma est», et prae timore clamaverunt. Statimque Iesus locutus est eis, dicens: «Habete fiduciam: ego sum, nolite timere». Respondens autem Petrus dixit: «Domine, si tu es, iube me venire ad te super aquas». At ipse ait: «Veni». Et descendens Petrus de navicula, ambulabat super aquam ut veniret ad Iesum. Videns vero ventum validum, timuit; et cum coepisset mergi, clamavit dicens: «Domine, salvum me fac!» Et continuo Iesus extendens manum, apprehendit eum, et ait illi: «Modicae fidei, quare dubitasti?» Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus. Qui autem in navicula erant, venerunt et adoraverunt eum, dicentes: «Vere Filius Dei es». Et cum transfretassent, venerunt in terram Gennesaret. Et cum cognovissent eum viri loci illius, miserunt in omnem regionem illam et obtulerunt ei omnes male habentes; et rogabant eum ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent: et quicumque tetigerunt, salvi facti sunt.