Feria quinta hebdomadae XV temporis per annum

Fratres carissimi in Christo,

Hodie Verbum Dei nos invitat ad Iesum, qui dicit: «Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos.» Haec verba sunt sicut fons aquae vivae pro animabus nostris fatigatis, pro cordibus nostris gravatis.

Propheta Isaias hodie nobis loquitur de via iustorum, quam Dominus aequam facit. Et de desiderio animae nostrae ad Nomen Domini. «Anima mea desideravit te in nocte, sed et spiritus meus in praecordiis meis vigilavit ad te.» Quam pulchra est haec imago! Anima nostra, etiam in tenebris, vigilat ad Deum, Eum quaerens, Eum desiderans.

Et tunc Isaias nobis spem dat, spem resurrectionis: «Vivi erunt mortui tui, cadavera mea surgent. Expergiscimini et laudate, qui habitatis in pulvere.» Haec verba resonare debent in cordibus nostris hodie, quattuor iam hebdomadibus elapsis ex quo noster carissimus Benjamin ad Domum Patris vocatus est. Ben nunc vivit in Christo, in luce resurrectionis, quam Isaias praenuntiavit.

Benjamin, in vita sua brevi, sed plena, multos docuit. Eius curiositas, eius studium discendi, eius gaudium quod cum familia communicavit, omnia haec nobis monstrant quomodo vitam amplecti possumus. Recordamur Benjaminis, qui in sua iuventute iam mundum percurrerat, cum familia sua, et gaudium inveniebat in parvis rebus, sicut aeroportus observando cum patre suo. Hoc parvum gaudium, haec curiositas mundi, est donum quod Ben nobis reliquit. Quomodo nos ipsi magis curiosi esse possumus de donis Dei in vita nostra?

Iesus nos invitat: «Tollite iugum meum super vos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde; et invenietis requiem animabus vestris. Iugum enim meum suave est, et onus meum leve.» Quodnam est hoc iugum? Non est onus grave, sed est via amoris, via fidei, via spei. Est via sequendi Christum, qui ipse est via, veritas, et vita.

Parentes carissimi, Thao et Alan, et frater dilecte, Ryan, scimus dolorem vestrum esse immensum. Scimus vestra corda gravia esse. Sed Iesus vos invitat ut ad Eum veniatis. Iugum Eius est suave. Onus Eius est leve. Non vos solum portatis. Ipse vobiscum portat. Maria, Mater Domini, quae stabat iuxta crucem Filii sui, vos quoque tenet in brachiis suis maternis. Ad eam confugite. Ad Iesum venite.

Omnes vos, qui hanc orationem ex longinquo sequimini, praesertim alii liberi qui difficultates patiuntur, et omnis familia quae crucem gravem portat: scitote vos videri, vos amari, vos a Deo teneri. Benjamin Vo, nunc in gloria caelesti, pro vobis orat. Eius vita, quamvis brevis, est testimonium amoris Dei, et nunc ille est noster intercessor.

Requiescat in pace Benjamin. Et nos, qui hic manemus, ad Iesum veniamus, ut requiem inveniamus in Eius corde miti et humili. Amen.