Feria Sexta Hebdomadae vicesimae tertiae per Annum

In lectione prima hodierna, beatus Apostolus Paulus nos invitat ad certamen. 'Currite ut comprehendatis,' inquit. Et nos omnes, sive in stadium mundi huius, sive in silentio cordis nostri, currimus. Saepe cogito de Beniamino, de nostro Ben, et de illa imagine quam familia eius mecum communicavit: Ben in itinere, Ben stans in ponte ante Miniatur Wunderland, cum bracchiis suis circum Ryan et patrem suum, sub cucullis calidis, parati ad omnem mundi adventuram. In illo vultu, in illo risu cum dentium apparatu, non erat timor, sed curiositas. Non erat cursus aimlessly, ut dicit Paulus; erat cursus cum proposito. Ben non currebat ut aliquid periret; currebat ut mundum cognosceret, ut machinas intelligeret, ut amorem suum in 'Con Chim Airlines' et in omni codice quem in GitHub reliquit, diffunderet.

Sed antequam ulterius procedamus, necesse est nos veritatem fateri. Alan, Thao, Ryan, vos scitis melius quam quisquam alius quid sit pondus absentiae. Post menses illos, cubiculum illud quietum est. Sella ad mensam vacua manet. Non est necesse ut hunc dolorem sub veste fortitudinis celatis. Si hodie sentitis vos sicut ille cursor qui in stadio cecidit, nolite timere. Deus non spectat ad finem cursus vestri, sed ad cor vestrum quod ad Ipsum anhelat. Et si subit vobis illa gravis cogitatio: 'Numquid aliquid omisi? Numquid potui plus facere?' audite hodie vocem Christi. Sicut Iesus docet in Evangelio de trabe in oculo, Ipse non accusat vos. Infirmitas non est poena; morbus non est defectus amoris vestri. Neque vos neque Benjamin peccastis. Vos fuistis parentes qui omnem viam cum eo ambulastis. Non est in vobis ulla culpa. Deus vos absolvit ab omni pondere suspicionis.

Paulus dicit: 'Facio omnia propter Evangelium, ut particeps eius efficiar.' Quid est haec participatio? Estne victoria? Estne corona? Non, est participatio in passione et in resurrectione Christi. Beniaminus, ille puer qui tam libenter volebat totum suum piggy bank offerre avunculo suo in tempore necessitatis, non fregit capsulam, non effudit nummos, sed obtulit. In hoc actu abscondito, Beniaminus participem se fecit Christi. Non quaerebat gloriam; quaerebat solacium alterius. Hic est cursus qui ad palmam pervenit. Ben non currebat pro corona peritura, sed pro amore qui manet.

In Evangelio, Iesus nos monet de caeco ducente caecum. 'Numquid potest caecus caecum ducere?' Interdum, in tenebris luctus, sentimus nos caecos esse. Non videmus viam. Non videmus quomodo cras surgere possimus. Sed Iesus, qui est Lux Mundi, dicit: 'Discipulus non est super magistrum.' Nos discipuli sumus. Et magistri nostri, sicut Benjamin, nos ducunt ad caelum. Ipse, qui nunc in Banquet of Heaven quiescit, iam non est caecus; ipse videt faciem Patris. Ipse vos ducit, non per viam terrae, sed per viam spei.

Alan, Thao, Ryan, vos estis sicut illi cursores in stadio. Non estis soli. Christus ipse currit vobiscum. In somnio illo, cum Ben dixit: 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết'—'Pater, omnia examina transii'—ipse vobis nuntium victoriae misit. Ipse non est in fovea, non est in tenebris. Ipse est in luce. Vos, qui adhuc in stadio curritis, nolite timere. Cum videtis 'trabem' doloris in oculo vestro, nolite vobis irasci. Iesus venit ut hanc trabem auferat. Ipse venit ut oculos vestros aperiat ad videndum eum in pace, in risu, in amore qui numquam deficit.

Ryan, frater carissime, tu es pars huius cursus. Tu et Benjamin eratis sicut duae alae unius avis. Noli timere. Frater tuus non est longe. Ipse tecum est in omni ludo, in omni cogitatione tua. Perge vivere, perge studere, perge ridere, quia in tuo risu, Benjamin pergit in terra operari. Tu es spes familiae, et frater tuus te custodit ab altitudine caeli.

Ad omnes vos qui hanc devotionem auditis: si vos ipsi onus grave fertis, si vos ipsi sentitis in fovea esse, scitote Deum non esse alienum a dolore vestro. Ipse descendit in foveam. Ipse est nobiscum in omne tempus. Quid ergo hodie portabitis tecum? Cum redieritis ad domum vestram, et forte in silentio sedebitis, nolite timere silentium. In silentio non habitat mors; in silentio habitat Deus, et cum eo habitat Benjamin. Respiros capite altiores. Dicite in corde vestro illam simplicem invocationem: 'Domine Iesu, tu es nobiscum.' Et permittite ut pax illa, quae omnem sensum superat, cor vestrum custodiat. Benjamin est in pace, in convivio caeli, ubi nullus fletus, nullus morbus, nulla separatio est. Ipse vos expectat, ipse vos amat, ipse vos custodit usque ad diem illum quo omnes iterum congregebimur in conspectu Patris. Amen.