Sabbatum infra Hebdomadam XXII in Tempore Ordinario

Fratres et sorores, Pax Christi vobiscum. Hodie, dum ambulamus per agrum Scripturae, audivimus verba Sancti Pauli ad Corinthios, qui nos hortatur ne ultra id quod scriptum est sapere velimus, ne inflati simus pro uno adversus alium. Et in Evangelio, Iesus cum discipulis suis per agrum tritici ambulat, et discipuli, fame pressi, spicas carpentes, fricantes in manibus, comedunt. Quaedam pharisaeorum videntes dicunt: 'Cur facitis quod non licet in sabbato?'

Istae sunt imagines humiles, imagines cotidianae. Agnus tritici, spicae in manu frictae, sicut fortasse multos ex vobis meministis in vita vestra, vel sicut Beniaminus ipse, puer sagax et curiosus, qui multas res huius mundi explorare amabat. Beniaminus, puer quindecim annorum, qui iam quattuor annos natus mathematica octavi gradus solvebat, qui in mundo AI et DevOps et AWS operabatur sicut artifex peritus, ipse erat explorator. Sed explorator non solum technologiae, sed etiam vitae. Meministis, ut parentes eius, Alan et Thao, narraverunt, quomodo iam duodecim annos natus, ad quadragesimum natalem patris sui, lacrimatus sit ex timore amittendi illum? Illa lacrima, illa sollicitudo, non erat signum infirmitatis, sed signum profundissimi amoris. Est signum cordis qui iam videt quod mundus est fragilis, et quod amor est pretiosissimus thesaurus.

Et hodie, dum audimus de discipulis Iesu qui spicas in sabbato carpunt, et de pharisaeis qui de regula quaerunt, Cogitemus de illis temporibus in quibus nos quoque quaesivimus: 'Cur hoc ita est? Cur hoc mihi accidit?'

Sanctus Paulus ad Corinthios scribit: 'Quis enim te distinguit? Quid autem habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis?'

Haec sunt verba quae nos ad humilitatem vocant. Omnia quae habemus, omnia quae sumus, dona sunt Dei. Beniaminus ipse, cum ea sapientia sua mirabili, cum illa curiositate sua inexhaustibilibus, cum illa indole sua dulci et oboeditore—omnia haec dona erant. Et ipse, sicut puer, intellexit hoc. Intellexit se non esse dominum omnium, sed servum Dei et hominum.

'Quid autem habes quod non accepisti?' Haec quaestio, si diligenter considerata, omnem superbiam nostram dissolvit. Omnes qui hanc devotionem sequimini, qui in hoc loco hodie estis, qui foris estis, omnes accepimus. Accepimus vitam, accepimus amorem, accepimus fidem. Et Beniaminus, in sua brevi vita, hoc donum accepit, et illud usque ad extremum custodivit.

Sed Paulus non solum de acceptione loquitur. Loquitur etiam de persecutione, de infirmitate, de opprobrio. 'Nos stulti propter Christum, vos autem prudentes in Christo; nos infirmi, vos autem fortes; vos honorati, nos autem contumeliosi.' Et addit: 'Usque ad hanc horam et esurimus et sitiimus, et nudi sumus, et colaphis caedimur, et vagamur, et laboramus, operantes manibus nostris. Maledicti benedicimus; persecutionem passi, sustinemus; blasphemati, obsecramus.'

Istae sunt imagines vitae apostolicae, sed etiam imagines vitae cuiuslibet qui vere sequitur Christum. Vita non est semper facilis. Vita non est semper plena honoris et laudis. Interdum est labor, interdum est infirmitas, interdum est opprobrium. Et his diebus, cum dolor vester, Alan et Thao, est tam profundus, cum cubiculum Beniamini silentio plenum est, cum sella ad mensam vacua manet, cum Ryan, frater eius carissimus, solus ludit ubi antea duo erant, tunc sentimus hanc infirmitatem, hanc contumeliam, quam Paulus describit.

Sed Paulus non desinit in infirmitate. Addit: 'Facti sumus sicut purgamenta mundi, omnium peripsema usque adhuc.' Et tamen, in hoc omnium purgamentorum loco, Paulus nos scribit 'sicut filiis carissimis'.

Et hic est quod hodie maxime nos tangit. In medio omnium difficultatum, in medio omnium opprobriorum, in medio omnium lacrimarum, Deus nos amat sicut filios carissimos. Paulus non scribit ut nos confundat, sed ut nos 'admoneret'.

In Evangelio, Iesus dicit: 'Filius hominis est Dominus sabbati.' Quid significat hoc? Significat quod Iesus est supra legem. Iesus est ille qui dat sensum legi. Pharisaei vident regulam, vident litteram. Iesus videt cor hominis, videt necessitatem, videt misericordiam.

Et hic est quod hodie, cumulus doloris vestri, Alan et Thao, cum pondere quod sentitis, cum quaestionibus quae vos torquent, 'Cur hoc mihi accidit? Quid peccavi?'—hic est locus ubi Iesus dicit vobis: 'Filius hominis est Dominus sabbati.' Vos non estis servi legis, sed filii Dei. Et Deus, qui est Dominus sabbati, est etiam Dominus doloris vestri. Ipse non vult vos in lege doloris captos esse, sed in libertate filiorum Dei.

Non peccastis. Non omisistis aliquid. Sicut Iesus dixit de caeco nato: 'Neque hic peccavit, neque parentes eius.' Mors et infirmitas non sunt poenae. Deus non vult vos accusare. Vos fuistis parentes optimi. Amavistis Beniaminum omni amore vestro. Ipse hoc scit. Et hodie, in hoc loco, vos absolvo ab omni culpa, ab omni errore, ab omni pondere quod vobis imponitis.

Beniaminus, puer curiosus et sapiens, amabat aeroplana. Amabat 'Con Chim Airlines'. Amabat videre illas machinas ingentes, quae terram relinquentes in caelum ascendebant. Et ipse nunc ascendit. Non sicut purgamenta mundi, sed sicut filius carissimus in sinum Patris. Paulus dicit: 'Etsi enim mille magistros habueritis in Christo, sed non multos patres; in Christo enim Iesu per Evangelium ego vos genui.'

Beniaminus vobis erat filius. Et vos, Alan et Thao, ei fuistis patres et matres in amore puro. Et nunc, ipse, sicut filius Dei, videt vos de caelo. Ille risus quem de 'Con Chim Airlines' habebat, ille risus nunc est risus in caelo, quia ipse nunc volare potest sine machinis, sine alis, solum spiritu.

Ryan, frater carissime, scio quam difficile sit sine fratre tuo. Sed Beniaminus non est mortuus. Ipse est adstans iuxta te, sicut semper fuit. Illa imago ubi sedetis iuxta mensam, cum Ryan caput in manu tenet et Beniaminus tranquille sedet, illa imago est imago vestrae fraternitas aeternae. Beniaminus te custodit. Ipse est ille qui dixit in somnio ad patrem tuum: 'Nihil est, ego vos custodiam.'

Et vobis omnibus, qui hanc devotionem auditis, qui fortasse ipsi sub pondere doloris laboratis, qui sentitis vos sicut purgamenta mundi: audite verbum Dei. Deus vos amat sicut filios carissimos. Deus non vos accusat. Deus vobis dat pacem. Ille risus de 'Con Chim Airlines' est risus Dei super vos, risus qui dicit: 'Noli timere. Ego tecum sum.'

Hodie, cum domum redieritis, facite unum: respire. Respirate alte. Sentite aerem intrantem et exeuntem. Et cum spiratis, cogitate de Beniamino, qui nunc spirat vitam aeternam. Cogitate de Deo, qui vobis dat hanc respirationem, hanc vitam. Et dicite in corde vestro: 'Domine, in manus tuas commendo spiritum meum.'

Beniaminus noster, puer sapiens et mitis, nunc est in sinu Dei. Ipse est ille qui, sicut Paulus dicit, nos amat sicut filios carissimos. Et ipse nos custodit. Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto. Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in saecula saeculorum. Amen.