In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo sit semper vobiscum, dum in hac memoria sanctae Monicae ad orationem convenimus.
Kyrie, eleison. Christe, eleison. Kyrie, eleison.
In silentio noctis, cum mundus silescit et astra tantum in caelo vigilant, imago quaedam menti obversatur: puer est, prope fenestram stans, oculos ad caelum tollens. Non stellas tantum numerat, sed lumina illa moventia quae per altitudinem volant. Aeroplana sunt. Magnis illis machinis, praesertim Boeing 737, noster Benjamin Vo delectabatur. Aspiciebat quomodo in altum ascenderent, quomodo spatia vincerent. Haec vigilia eius, haec attentio ad res sublimes, nos hodie in limen Evangelii ducit.
«Vigilate ergo,» dicit Dominus. Vigilare non est tantum oculos apertos tenere; est cor habere intentum, est mentem habere paratam ad occursum Amoris. Hodie, in memoria sanctae Monicae, matris illius quae per decem et novem annos pro filio suo Augustino vigilavit et flevit, nos quoque in vigilia quadam stamus. Stamus in vigilia luctus et spei.
Exacti sunt duo menses. Sexaginta dies transierunt ex quo Benjamin, die tredecimo mensis Iunii, hunc mundum reliquit. Alan et Thao, scio quomodo hi duo menses vobis videntur sicut saeculum et simul sicut momentum. Scio quomodo silentium in domo vestra pondus habeat quod verba non possunt explicare. Ryan, scio quomodo frater tuus, qui erat amicus tuus intimus, in omni angulo domus quaeratur et non inveniatur. Luctus est via deserta, ubi interdum videtur Deum ipsum silere. Dicamus veritatem: dolet. Dolet sicut vulnus quod non vult claudere. Sella vacua, computatrum silentium, risi absentia... haec sunt vulnera realia.
Sed aspicite quid sanctus Paulus ad Corinthios scribat: «Gratias ago Deo meo semper pro vobis... quod in omnibus ditati estis in illo, in omni verbo et in omni scientia.» Haec verba sicut vestis Beniamino facta videntur. Noster Benjamin Vo erat puer mirae intelligentiae, «photocopy» patris sui non solum vultu, sed illa acie mentis et ambitione nobili. Qui in quarta classe mathematica octavi gradus vincebat, qui in arcana mundi technologici, in AI et in cloud infrastructure descendebat sicut navigator peritus, ipse vere erat «ditatus in omni scientia.»
Sed quare Deus dat tantum ingenium puero, si eum tam cito ad se vocat? Haec est interrogatio quae cor lacerat. Sed aspicite Beniaminum: scientia eius non erat superbia, sed curiositas munda. Erat sicut ille «fidelis servus et prudens» de quo Evangelium loquitur. Nonne est prudens qui talentis sibi datis utitur ad pulchritudinem mundi detegendam? Benjamin non perdebat tempus; ipse vigilabat super machinas, super numeros, super logicam, quasi in illis vestigia Creatoris inveniret.
Imago quam hodie per totam hanc meditationem vobiscum ferre volo, est illa «Vigilia ad Aeroportum.» Meministisne quomodo Beniamin cum patre suo stabat, spectans volatus? Illa exspectatio, illa laetitia cum machina de terra tolleretur... haec erat praefiguratio vitae eius. Benjamin semper paratus erat ad volandum. Et in hoc mundo, ubi multi dormiunt in torpore spiritus, ipse vigilabat. Vigilabat in amore erga parentes, vigilabat in studio, vigilabat in risu.
Sancta Monica, quam hodie colimus, scivit quid esset vigilare in lacrimis. Ipsa non cessavit orare donec filius eius ad Deum converteretur. Alan et Thao, vos quoque vigilastis. Amastis Beniaminum omni virtute vestra. Et fortasse, in his duobus mensibus, inimicus animae susurravit vobis: «Numquid plus facere potuistis? Cur hoc accidit?» Audite me: deponite hoc pondus. Christus ipse, cum interrogaretur de dolore, dixit: «Neque hic peccavit, neque parentes eius.» Sickness is not a punishment. Mors praematura non est iudicium. In hoc mundo fracto, quaedam accidunt quae ultra intellectum nostrum sunt, sed non sunt ultra amorem Dei. Vos nihil omisistis. Amor vester fuit perfectus, et Benjamin in illo amore floruit.
Turnus huius homiliae hic est: Christus est ille Dominus qui venit. Evangelium dicit: «Qua nescitis hora, Filius hominis venturus est.» Saepe putamus hoc esse minacem vocem. Sed pro Beniamino, qui iam erat «fidelis et prudens,» adventus Domini non fuit adventus furis, sed adventus Amici. Iesus venit ad eum et dixit: «Ben, satis laborasti in codicibus et numeris. Veni, et vide architecturam caeli. Veni et vola in 'Con Chim Airlines' aeternitatis, ubi non sunt limites, non est dolor, non est AML.»
Benjamin, qui quindecim annos natus erat, iam habebat cor senis sapientis et risum infantis. Meministisne quomodo se totum dare vellet pro avunculo William? Illa oblatio «piggy bank» non erat res parva; erat signum cordis quod non est alligatum terrae. Erat cor paratum ad volandum. Ipse non erat malus servus qui dicit «moram facit dominus meus»; ipse erat puer qui omni die vivebat sicut esset donum.
Ryan, tibi loquor. Scio te sentire sicut pars tui avulsa sit. Sed memento: frater tuus non est mortuus, sed vivit in Christo. Ipse est ille qui te custodit. Sicut ipse in somnio patris dixit: «Non est problema, ego vos custodiam.» Credite puero. Ipse videt ea quae nos non videmus. Ipse est cum sancto Carlo Acutis, et simul rident de pulchritudine Dei.
In Vietnamia, aqua munda fluit ex puteo qui nomen eius fert. «Giếng Gioan Baotixita.» Aqua illa est sicut vita Beniamini: munda, reficiens, et ex profundo veniens. Licet corpus eius in terra requiescat, spiritus eius sicut fons manat in cordibus eorum qui eum amant.
Quid ergo hodie vobiscum feretis ex hac porta?
Unam parvam rem: Vigilate in amore. Ne patiamini diem transire sine verbo dulci, sine risu, sine gratia. Benjamin non habuit annos octoginta, sed in quindecim annis plus amavit et plus didicit quam multi in saeculo. Hodie, cum videritis avem volantem vel aeroplanum in caelo, mementote Ben. Et dicite Deo: «Gratias ago pro gratia quae data est Beniamino, et per eum nobis.»
Alan, Thao, Ryan: pax Christi, quae exsuperat omnem sensum, custodiat corda vestra. Benjamin non est in praeterito; ipse est in futuro vestro. Ipse vos expectat in illo aeroportu caelesti, ubi non sunt valedictiones, sed tantum amplexus aeterni.
Dominus est fidelis. Ipse vos confirmabit usque ad finem. Benjamin iam videt revelationem Domini nostri Iesu Christi. Et nos, ambulantes in fide, videbimus eum iterum in splendore sanctorum.
Requiescat in pace, noster dulcissime Benjamin. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
Pater noster, qui es in cælis: sanctificétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in cælo, et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo. Amen.
Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. In pace Christi eamus, caritatem Dei in cordibus ferentes.
✝ Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.