புனித கொர்னேலியுஸ் திருத்தந்தை, புனித சிப்ரியான் ஆயர் - மறைசாட்சிகளின் நினைவு நாள்

நாம் இன்று ஒரு சிறிய, ஆனால் மிக ஆழமான காட்சியை மனக்கண்ணில் கொண்டு தொடங்குவோம். ஒரு பழைய கண்ணாடியின் முன்னால் நின்று, அதில் தெரியும் பிம்பத்தைப் பார்க்க முயல்கிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அந்த பிம்பம் மங்கலாக இருக்கிறது, அலைபாய்கிறது, முழுமையாகத் தெரியவில்லை. புனித பவுல் இன்று கொரிந்தியருக்கு எழுதிய கடிதத்தில், 'இப்போது நாம் கண்ணாடியின் வழியாக மங்கலாகக் காண்கிறோம், அப்போதோ நேருக்கு நேராகக் காண்போம்' என்று கூறுகிறார். இந்த மங்கலான பிம்பம்தான் நம்முடைய தற்போதைய வாழ்வு. நாம் எதையும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதில்லை. பெஞ்சமின் வோ, நம் அன்புச் சிறுவன் நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து மூன்று மாதங்கள் ஆகின்றன. ஆலன், தாவோ, ரியான்... உங்கள் வீட்டின் அந்த அமைதி, பெஞ்சமினின் சிரிப்பொலியைத் தேடுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். உங்கள் இதயத்தில் எழும் அந்த 'ஏன்?' என்ற கேள்வி, ஒரு மங்கலான கண்ணாடியைப் போல, உண்மையை மறைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், இன்று நாம் அந்த மங்கலான பிம்பத்தைத் தாண்டி, அன்பின் ஒளியைப் பார்க்க அழைக்கப்படுகிறோம்.

புனித பவுல் அன்பைப் பற்றிச் சொல்லும்போது, அது ஒரு உணர்ச்சியல்ல, அது ஒரு வாழ்க்கை முறை என்கிறார். 'அன்பு பொறுமையுள்ளது, அன்பு கனிவானது... அது தன்னலத்தைத் தேடுவதில்லை.' பெஞ்சமின், தன் பதினைந்து ஆண்டுகால வாழ்வில் இந்த அன்பின் இலக்கணத்தை மிக அழகாக வாழ்ந்து காட்டினான். அவனது உலகம் விமானங்களின் சிறகுகளாலும், தொழில்நுட்பத்தின் நுணுக்கங்களாலும் பின்னப்பட்டிருந்தது. அவன் தன் தந்தையுடன் சேர்ந்து விமானங்களைப் பார்த்த அந்தத் தருணங்கள், அவன் ஒரு 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்ற கம்பெனியைத் தொடங்க வேண்டும் என்று கனவு கண்டு சிரித்த அந்தப் பொழுதும், அவனது தூய இதயத்தின் வெளிப்பாடுகள். ஒருமுறை அவன் தன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, தன் உண்டியலில் இருந்த முழுப் பணத்தையும் அவருக்காகக் கொடுக்க முன்வந்தானே... அவன் அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை, ஆனால் அவன் முன்வந்த அந்தத் தருணம், அவனது இதயத்தில் எவ்வளவு அன்பு ஊற்றெடுத்திருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. அது ஒரு தியாகம். அது ஒரு தூய உள்ளத்தின் அடையாளம். அன்பின் மிகச்சிறந்த வடிவம், நாம் வைத்திருப்பதைக் கொடுப்பது மட்டுமல்ல, நம்மையே முழுமையாகக் கொடுக்கும் மனப்பக்குவம் தான்.

இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு, 'நாம் குழல் ஊதினோம், நீங்கள் நடனம் ஆடவில்லை; ஒப்பாரி வைத்தோம், நீங்கள் அழவில்லை' என்று ஒரு தலைமுறையைச் சாடுகிறார். மனிதர்கள் எப்போதும் எதையாவது எதிர்பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறாதபோது, அவர்கள் சினம் கொள்கிறார்கள். ஆனால் பெஞ்சமின், அவன் எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவன் தன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்பதில் காட்டிய ஆர்வம், அவன் பிறருக்கு உதவத் துடித்த அந்த உள்ளம்—இவை அனைத்தும் அவன் இயேசுவின் பாதையில் நடந்ததற்கான அடையாளங்கள். அவன் ஒரு விமானியைப் போல, இந்த உலகத்தின் எல்லையைத் தாண்டி, விண்ணகத்தை நோக்கிப் பறக்கத் தயாராக இருந்தான். அந்தப் பறத்தலில், அவன் எவ்விதக் கசப்பையும் சுமந்து செல்லவில்லை.

ஆலன் மற்றும் தாவோ, உங்கள் இதயத்தில் இருக்கும் அந்தப் பெரும் பாரத்தை நான் அறிவேன். பெஞ்சமின் பிரிந்து மூன்று மாதங்கள் ஆகின்றன. அந்த மூன்று மாதங்கள், ஒரு நீண்ட காலப் பயணத்தைப் போல உங்களுக்குத் தோன்றலாம். 'ஏன்?' என்ற கேள்வி, உங்கள் தூக்கமில்லாத இரவுகளில் உங்களை வாட்டுகிறது. ஒருவேளை, 'நான் இன்னும் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ? நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ?' என்று நீங்கள் உங்களை நீங்களே வருத்திக்கொள்ளலாம். இன்று, ஆண்டவர் இயேசுவின் பெயரால் நான் உங்கள் நெஞ்சில் கைவைத்து மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: அந்தப் பாரத்தை முற்றிலுமாகத் தூக்கி எறியுங்கள். பெஞ்சமினின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். ஆண்டவர் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். நீங்கள் அவனுக்கு வழங்கிய அந்த அன்பு, விண்ணகத்தில் அழியாத பொக்கிஷமாக இருக்கிறது. நீங்கள் அவனுக்குக் கொடுத்த அந்தப் பாதுகாப்பான, அன்பான வீடுதான், அவன் விண்ணகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கத் தேவையான வலிமையைத் தந்தது.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்தப் புன்னகையை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், வானத்தைப் பார். பெஞ்சமின் அங்கே உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். உன் பெற்றோருக்காக நீ ஒரு பெரும் பலமாக இரு. உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். வியட்நாமில் பெஞ்சமினின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட அந்த நீரூற்று (Giếng Gioan Baotixita) எப்படி வறண்ட நிலத்திற்கு உயிர் ஊட்டுதோ, அதுபோல உங்கள் அன்பும் பலருக்கு வாழ்வைத் தரட்டும். அவன் பெயர் 'பெஞ்சமின் Đại Dương' - 'பெரிய கடல்'. அவனது அன்பு ஒரு கடலைப் போல உங்கள் இதயங்களை நிரப்பட்டும். அவன் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, இந்த உலகத்தின் நோயுற்ற குழந்தைகளுக்காகவும், அவர்களைக் காக்கும் மருத்துவர்களுக்காகவும் பரிந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறான்.

இறுதியாக, புனித பவுல் சொல்கிறார்: 'இப்போது நாம் கண்ணாடியின் வழியாக மங்கலாகக் காண்கிறோம், அப்போதோ நேருக்கு நேராகக் காண்போம்.' பெஞ்சமின் இப்போது அந்த நேருக்கு நேரான ஒளியில் இருக்கிறான். அவன் இப்போது அந்தப் பாறையின் மேல் அமர்ந்திருக்கிறான். நீங்கள் இந்த இடத்தை விட்டு வெளியே செல்லும்போது, ஒரு சிறிய காரியம் செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டில் இருக்கும் ஒரு புகைப்படத்தையோ அல்லது அவன் பயன்படுத்திய ஒரு பொருளையோ பார்க்கும்போது, 'பெஞ்சமின், நீ கடவுளின் அன்பில் இருக்கிறாய், நானும் அந்த அன்பில் இருக்கிறேன்' என்று ஒருமுறை சொல்லுங்கள். அந்தச் சிறிய வாக்கியம், உங்கள் இதயத்தில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்கும். பெஞ்சமின் எங்கும் போகவில்லை; அவன் உங்கள் இதயத்தில் ஒரு விமானியாக, உங்களைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒரு மூத்த அண்ணனாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான். கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.