वर्ष्यातील तेविसाव्या आठवड्यातील शुक्रवार

कधीकधी आपण एखाद्या धावपटूकडे पाहतो जो ट्रॅकवर उभा आहे. त्याच्या शरीराची ठेवण, त्याचे डोळे समोरच्या ध्येयावर खिळलेले, आणि त्याच्या श्वासाची लय—हे सर्व एकाच गोष्टीसाठी असते: तो क्षण, तो शर्यतीचा शेवट, तो विजय. आजच्या पहिल्या वाचनात संत पौल आपल्याला अशाच एका धावपटूच्या शिस्तीबद्दल सांगतो. तो म्हणतो, 'जे धावपटू शर्यतीत धावतात, ते सर्वजण धावतात, पण बक्षीस एकच मिळवतो. तुम्ही असे धावा की तुम्हाला ते बक्षीस मिळावे.' पौलाची ही भाषा आपल्याला बेनच्या आयुष्याची आठवण करून देते. बेन, आपला लाडका बेंजामिन व्हो, तो केवळ एक १५ वर्षांचा मुलगा नव्हता; तो एक धावपटू होता. बॅडमिंटनच्या कोर्टवर असो किंवा आयुष्यातील आव्हानांमध्ये, तो कधीही 'अस्पष्टपणे' किंवा 'हवेत हात मारल्यासारखा' (shadowboxing) वागला नाही. त्याने प्रत्येक गोष्टीला एका ध्येयाने सामोरे जाण्याचे कौशल्य आत्मसात केले होते.

आज बेनला जाऊन दोन महिने झाले आहेत. अलन, थाओ, आणि रायन, मला माहित आहे की तुमच्या घराच्या कोपऱ्यात, त्याच्या त्या विमानांच्या मॉडेल्समध्ये, आणि त्याने कोड केलेल्या त्या फाइल्समध्ये आजही बेनचे अस्तित्व इतके जिवंत आहे की, तो फक्त दुसऱ्या खोलीत आहे असे वाटते. पौल म्हणतो, 'मी माझ्या शरीराला ताण देतो आणि त्याला शिस्त लावतो.' बेनचे आयुष्य हे शिस्तीचे आणि ध्येयाचे एक सुंदर उदाहरण होते. त्याला विमानांचे वेड होते. त्याने केवळ विमाने पाहिली नाहीत, तर त्याने ती समजून घेतली. त्याच्या त्या 'कॉन चिम एअरलाइन्स'च्या स्वप्नाबद्दल जेव्हा तो बोलायचा, तेव्हा त्याच्या डोळ्यांत एक वेगळीच चमक असायची. तो त्याच्या वडिलांसोबत एअरपोर्टवर जाऊन विमानांचे निरीक्षण करायचा—ती त्याची शिस्त होती, त्याचा छंद होता, आणि त्याचे देवाकडे जाण्याचे एक माध्यम होते. तो धावत होता, पण तो aimlessly—उद्देशहीन—धावत नव्हता.

येशू आजच्या शुभवर्तमानात आपल्याला एक गंभीर इशारा देतो: 'अंध आंधळ्याला मार्ग दाखवू शकेल काय? दोघेही खड्ड्यात पडणार नाहीत काय?' येशू इथे आपल्याला 'दृष्टी'बद्दल विचार करायला लावतो. आपण अनेकदा इतरांच्या डोळ्यातील 'कण' शोधण्यात इतके मग्न असतो की, आपल्या स्वतःच्या डोळ्यातील 'वासा' (beam) आपल्याला दिसत नाही. आपण दुःखाच्या काळात अनेकदा स्वतःलाच प्रश्न विचारतो—'का?', 'मी काय चूक केली?', 'मी आणखी काय करू शकलो असतो?' अलन आणि थाओ, अनेक रात्री तुम्हाला झोप लागत नाही. मनात तोच एक छळणारा विचार येतो की, 'आम्ही काही चुकलो का? आम्ही काही केले असते तर बेन आज इथे असता का?' हा विचार म्हणजे तुमच्या डोळ्यातील तो 'वासा' आहे, जो तुम्हाला देवाच्या प्रेमाची स्पष्टता पाहण्यापासून रोखत आहे. मी तुम्हाला आज हे ठामपणे सांगतो: देव तुम्हाला दोष देत नाही. तो तुम्हाला अपराधी मानत नाही. आजारपण आणि मृत्यू ही कोणाचीही चूक किंवा पाप नसते. तुम्ही जगातील सर्वोत्तम आई-वडील आहात. तुम्ही बेनला जे प्रेम दिले, ज्या पद्धतीने तुम्ही त्याला लूर्ड्सच्या पवित्र गुहेत नेले, ज्या पद्धतीने तुम्ही त्याला जगाचे सौंदर्य दाखवले—हे सर्व तुमच्या प्रेमाची साक्ष आहे. स्वतःला त्या अपराधीपणातून मुक्त करा. काही दु:खे ही मानवी नियंत्रणाच्या पलीकडे असतात. ती कोणाचेही पाप नसतात. देव तुम्हाला दोष देत नाही, तो तुम्हाला सावरत आहे. तुम्ही बेनच्या आयुष्याचे राखणदार होता, आणि तुम्ही ते कर्तव्य अत्यंत निष्ठेने पार पाडले आहे.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तुझा दादा बेन तुझ्यावर आजही तितकेच प्रेम करतो. तो तुझ्या स्वप्नात येतो, तो तुला धीर देतो. तू तुझा हा लढाऊ बाणा कायम ठेव. तू तुझ्या आई-वडिलांसाठी एक आधारस्तंभ आहेस. जेव्हा तू अभ्यास करतोस किंवा खेळतोस, तेव्हा बेन तुझ्या खांद्यावर हात ठेवून तुला सांगतो, 'प्रयत्न करणे हेच महत्त्वाचे आहे.' तू तुझा हा लढाऊ बाणा कायम ठेव. बेनने एकदा काका विल्यम यांच्या आजारपणी आपली संपूर्ण पिगी बँक देण्याची तयारी दर्शवली होती. त्याने ती बँक फोडली नाही, कारण गरज पडली नाही, पण त्या १५ वर्षांच्या मुलाच्या मनात जो 'देण्याचा अग्नी' होता, तोच त्याला देवाच्या जवळ घेऊन गेला. आज त्याचे हे प्रेम व्हिएतनाममधील त्या 'जॉन् द बॅप्टिस्ट' विहिरीतून वाहणाऱ्या पाण्यासारखे जिवंत आहे. तो आजही तहानलेल्यांची तहान भागवत आहे. त्याचे आयुष्य संपलेले नाही, तर ते एका नवीन, दैवी स्वरूपात वाहते आहे.

येशू म्हणतो, 'जेव्हा पूर्णपणे प्रशिक्षित होतो, तेव्हा प्रत्येक शिष्य आपल्या गुरूंसारखा होतो.' बेन आता खऱ्या अर्थाने त्याच्या गुरूच्या—येशूच्या—जवळ पोहोचला आहे. तो आता त्या बोईंग ७३७ पेक्षाही उंच, देवाच्या अनंत प्रकाशात विहार करत आहे. तिथे त्याला कोणताही ताप नाही, कोणतीही वेदना नाही. तो तिथे बसून तुमच्या अश्रूंची मोजणी करत नाही, तर तो तुमच्या जखमांवर देवाचे प्रेम शिंपडत आहे. तो तुम्हाला पाहत आहे, तो तुम्हाला प्रेमाने साद घालत आहे. तुम्ही एकटे नाही, प्रभू तुमच्यासोबत आहे.

माझ्या प्रिय बंधू आणि भगिनींनो, आज आपण येथून बाहेर पडताना काय घेऊन जायचे? संत पौलाचे शब्द लक्षात ठेवा: 'अशा प्रकारे धावा की तुम्हाला ते बक्षीस मिळावे.' आपण आपल्या दुःखाला देवाच्या हाती सोपवूया. आपण त्याला सांगूया, 'प्रभू, मला समजत नाही, पण मी तुझ्यावर विश्वास ठेवतो.' बेन आज स्वर्गाच्या त्या मेजवानीत संत कार्लो अकुतीससोबत बसला आहे. हे दोन तरुण आत्मे आज आपल्यासाठी प्रार्थना करत आहेत. त्यांची मैत्री, त्यांची जिज्ञासा आणि त्यांचे देवावरचे प्रेम आज आपल्यासाठी मार्गदर्शक आहे. बेन आपल्यापासून दूर गेलेला नाही, तो फक्त एका अशा उंचीवर आहे जिथून तो तुम्हाला अधिक स्पष्टपणे पाहू शकतो. तो तुमच्या प्रत्येक अश्रूची दखल घेत आहे. आणि एका दिवशी, जेव्हा आपल्या प्रवासाचा शेवट होईल, तेव्हा तोच आपला बेन, आपल्या चेहऱ्यावरचे ते निरागस हास्य घेऊन स्वर्गाच्या दारावर तुमचे स्वागत करण्यासाठी उभा असेल. तोपर्यंत, प्रभूच्या शांततेत विसावा आणि एकमेकांवर प्रेम करा. आज आपण आपल्या मनाला 'स्वच्छ' करूया, आपल्या डोळ्यातील तो अपराधीपणाचा वासा काढून टाकूया आणि देवाच्या प्रेमाचा प्रकाश स्वीकारूया. बेनच्या आठवणीने आपल्या आयुष्यात नवीन चैतन्य येऊ दे. तो आजही तुमच्या कुटुंबाचा एक अविभाज्य भाग आहे. त्याच्या प्रेमाचा ओलावा तुमच्या आयुष्यात नेहमी वाहत राहो. आमेन.