पित्याच्या, पुत्राच्या आणि पवित्र आत्म्याच्या नावाने. आमेन. आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताची कृपा, देवाचे प्रेम आणि पवित्र आत्म्याची सहभागिता तुम्हा सर्वांसोबत राहो.
हे प्रभू, आम्हावर दया कर. हे ख्रिस्ता, आम्हावर दया कर. हे प्रभू, आम्हावर दया कर.
प्रिय बंधू आणि भगिनींनो,
जगातील राजांचे आणि राण्यांचे मुकुट कसे असतात, याचा कधी विचार केला आहे का?
ते सोन्याचे बनलेले असतात. त्यावर हिरे, माणके आणि मोती जडवलेले असतात. ते डोक्यावर खूप जड असतात. आणि ते मुकुट परिधान करणारे लोक सहसा उंच, भव्य सिंहासनावर बसतात, जिथून ते इतरांवर हुकुम चालवतात. जग अशा माणसाला राजा किंवा राणी मानते, ज्याच्याकडे अधिकार आहे, ज्याच्याकडे सत्ता आहे आणि ज्याच्यासमोर लोकांनी झुकले पाहिजे.
पण आज… आज कॅथोलिक मंडळी एका वेगळ्याच राणीचा उत्सव साजरा करत आहे. पवित्र कुमारी मारियेच्या राणीपदाचा हा स्मृतीदिन आहे.
माता मरीयेच्या डोक्यावर जगातील सोन्याचा मुकुट नव्हता. ती कोणत्याही राजवाड्यात जन्मली नाही. तिने कधीही कोणावर सत्ता गाजवली नाही. तिचे सिंहासन कोणते होते? नासरेथमधील ते छोटेसे, मातीचे घर, जिथे तिने प्रभूच्या देवदूतासमोर आपले मस्तक झुकवले आणि म्हणाली, “पाहा, मी प्रभूची दासी आहे.”
आजच्या शुभवर्तमानात येशू आपल्याला खऱ्या मोठेपणाचे रहस्य सांगत आहे. येशू शास्त्री आणि परोश्यांकडे बोट दाखवून म्हणतो: “ते सन्मानाची आसने शोधतात… ते लोकांमध्ये ‘रब्बी’ आणि ‘स्वामी’ म्हणवून घेण्यासाठी धडपडतात… ते जड ओझी लोकांच्या खांद्यावर ठेवतात, पण स्वतः एक बोटही लावत नाहीत.”
आणि मग येशू एक असा शब्द बोलतो, जो संपूर्ण जगाचा उलथापालथ करतो:
“तुमच्यात जो सर्वात मोठा आहे, त्याने तुमचा सेवक झाले पाहिजे. जो कोणी स्वतःला मोठे करतो, त्याला लहान केले जाईल; आणि जो कोणी स्वतःला लहान करतो, त्याला मोठे केले जाईल.”
हेच तर स्वर्गाचे राज्य आहे! जिथे नम्रता हाच मुकुट आहे, आणि सेवा हेच सिंहासन आहे.
आजच्या पहिल्या वाचनात, यहेज्केल संदेष्टा एका भव्य दृष्टांताचे वर्णन करतो. देवदूताने संदेष्ट्याला मंदिराच्या पूर्ववेशीजवळ नेले. आणि तिथे संदेष्ट्याने काय पाहिले? इस्राएलच्या देवाचे गौरव पूर्वेकडून येत होते! त्याचा आवाज महापुराच्या गर्जनासारखा अथांग होता, आणि त्याच्या गौरवाने संपूर्ण पृथ्वी उजळून निघाली. प्रभूचे गौरव मंदिरात प्रवेश करते, आणि संदेष्टा आदराने पाठीवर पालथा पडतो.
त्या गौरवाच्या मैदानातून एक आवाज येतो:
“हे मनुष्याच्या पुत्रा, हे ते स्थान आहे जिथे माझे सिंहासन असेल, जिथे मी माझ्या पायांचे तळवे ठेवीन; येथे मी सदैव वास करीन.”
विचार करा… देवाचे सिंहासन कुठे आहे? जिथे त्याचे पाय टेकतात! देव जिथे नम्रतेने मानवाच्या मातीला स्पर्श करतो, तिथे त्याचे सिंहासन तयार होते. देव स्वर्गाच्या उंच राजासन सोडून मानवी जगात उतरतो, कारण त्याचे गौरव हे अधिकाराचे नाही, तर प्रेमाचे आणि करुणेचे गौरव आहे.
आणि माता मरीयेने हेच केले. तिने देवाच्या या पावलांना आपल्या हृदयात थारा दिला. तिने स्वतःला लहान केले, आणि म्हणूनच देवाने तिला स्वर्गाची आणि पृथ्वीची राणी म्हणून उंच केले.
आज… आपल्या लाडक्या बेंजामिन व्हो—आपल्या बेनला—प्रभूच्या स्वर्गीय घरी जाऊन ठीक दोन महिने पूर्ण झाले आहेत. १३ जून २०२६ ते २२ ऑगस्ट २०२६…
दोन महिने… ६० दिवस.
पहिल्या काही दिवसांचा तो मोठा गोंधळ आणि गर्दी आता शांत झाली आहे. नातेवाईक आपापल्या घरी परतले आहेत. पण अलन, थाओ आणि रायन… तुमच्या घरामध्ये, तुमच्या रोजच्या जगण्यात, ती शांतता आता अधिक जड वाटू लागली आहे.
सकाळी उठल्यावर बेनच्या खोलीत असणारी शांतता… जेवणाच्या टेबलावर त्याची ती रिकामी जागा… त्याने मांडलेली पुस्तके आणि कोडिंगचे प्रोजेक्ट्स… हे सर्व पाहून मन भरून येते. सत्य हेच आहे की, विरहाची ही वेदना अत्यंत खोल आहे. दोन महिने झाले तरी ती जखम ताजीच वाटते. अश्रू वाहिलेले संपत नाहीत. आणि देवाला तुमच्या या प्रत्येक अश्रूची किंमत माहीत आहे.
पण आजच्या या वचनांच्या प्रकाशात, जेव्हा आपण आपल्या प्रिय बेनच्या १५ वर्षांच्या सुंदर आयुष्याकडे पाहतो, तेव्हा आपल्याला येशूच्या या वचनाचे एक जिवंत रूप दिसते.
बेंजामिन व्हो हा अत्यंत कुशाग्र बुद्धिमत्तेचा मुलगा होता. अवघ्या चौथ्या इयत्तेत असताना आठवीच्या गणिताची कोडी लीलया सोडवणारा, वयाच्या १४ व्या वर्षी एआय (AI), देवऑप्स (DevOps) आणि क्लाउड इन्फ्रास्ट्रक्चरसारख्या जटिल तंत्रज्ञानाचा अभ्यास करणारा बेन! त्याच्याकडे अशी बुद्धिमत्ता होती, जी पाहून कोणीही गर्वाने फुगून गेले असते.
पण बेन कसा होता?
तो कधीही आपल्या बुद्धिमत्तेचा पोकळ आव आणत नसे. तो परोश्यांसारखा स्वतःचे ताईत रुंद करून लोकांचे लक्ष वेधून घेणारा मुलगा नव्हता. तो अगदी साधा, अत्यंत नम्र, शांत आणि नेहमी गोड हसणारा मुलगा होता. त्याच्या त्या तल्लख बुद्धीमागे एक अत्यंत कोमल आणि नम्र हृदय धडधडत होते.
मला बेनच्या वडिलांना—अलन यांना—२३ जुलै २०२६ रोजी पडलेले ते छोटेसे, पण अत्यंत सुंदर स्वप्न आठवते.
स्वप्नात अलन आणि बेन दोघेही आईस्क्रीम खरेदी करण्यासाठी एका रांगेत उभे होते. दोघेही एकत्र उभे होते… आणि जेव्हा आईस्क्रीमचे पैसे देण्याची वेळ आली, तेव्हा १५ वर्षांच्या बेनने पुढे होऊन स्वतः पैसे दिले! (Ben paid).
विचार करा… हे स्वप्न किती साधे आहे, पण त्यात किती सखोल अर्थ दडला आहे!
एका १५ वर्षांच्या मुलाने आपल्या वडिलांना आईस्क्रीम विकत घेऊन देणे! ही कोणती मोठी राजकीय किंवा भव्य गोष्ट नाही. पण स्वर्गाच्या राज्यात हीच गोष्ट सर्वात मोठी मानली जाते. हाच तो ‘सेवक’ आहे ज्याच्याबद्दल येशू आज शुभवर्तमानात बोलत आहे. बेनने आपल्या वडिलांची सेवा केली, आपल्या प्रेमाने त्यांना आनंद दिला. त्याने स्वतःला मोठे मानले नाही, तर एका लहान मुलाच्या निरागसतेने आपल्या वडिलांची काळजी घेतली.
येशू म्हणतो, “जो कोणी स्वतःला लहान करतो, त्याला मोठे केले जाईल.”
आज बेन स्वर्गात लहान उरलेला नाही. ज्या मुलाने या जगात नम्रतेने, प्रेमाने आणि परिश्रमाने आपले आयुष्य घालवले, त्याला आज देवाने आपल्या स्वर्गीय मंदिरात उंच केले आहे.
यहेज्केल संदेष्ट्याने पाहिलेल्या त्या मंदिरात, जिथे देवाचे गौरव महापुराच्या गर्जनासारखे वाहते, तिथे आज आपला बेन उभा आहे. तो आज पवित्र कुमारी मारियेच्या—स्वर्गाच्या राणीच्या—कुशीत सुरक्षित आहे. ज्या माता मरीयेने लहान होऊन देवाचा स्वीकार केला, तीच माता आज बेनला आपल्या मायेच्या पंखाखाली धरून आहे.
अलन आणि थाओ… आज अनेकदा विरहाच्या या अंधाऱ्या काळात, पालकांच्या मनात एक अबोल वेदना आणि आत्मदोषाची भावना डोके वर काढते. 'आम्ही आणखी काही करू शकलो असतो का?' 'आमच्याकडून काही चूक झाली का?'
आज प्रभूच्या या पवित्र वेदीवरून मी तुम्हाला पूर्ण खात्रीने सांगू इच्छितो: तुमच्या मनात कोणतीही अपराधीपणाची भावना ठेवू नका. तुम्ही बेनवर अथांग आणि परिपूर्ण प्रेम केले. तुम्ही त्याला जगातील सर्वोत्तम आई-वडील ठरलात. येशूने जन्मांध माणसाच्या प्रसंगी स्पष्ट सांगितले होते, “याने किंवा याच्या आईवडिलांनी पाप केले नाही” (योहान ९:३). आजारपण किंवा मृत्यू ही कोणाचीही चूक नसते. ती देवाने दिलेली शिक्षा नसते. बेन तुमच्यावर अत्यंत मनापासून प्रेम करत होता, आणि आजही करत आहे. आज स्वतःला त्या आत्मदोषी भावनेतून पूर्णपणे मुक्त करा. बेन स्वर्गातून तुमच्याकडे पाहून हसत आहे, आणि तो तुम्हाला सांगत आहे की तो प्रभूच्या अनंत शांतीत आहे.
रायन, माझ्या प्रिय बाळा… तुझा दादा बेन तुझ्यावर खूप प्रेम करतो. स्वप्नात त्याने जसे वडिलांना प्रेमाने आईस्क्रीम दिले, तसेच त्याचे प्रेम आजही तुमच्या संपूर्ण कुटुंबावर पांघरलेले आहे. तो स्वर्गात एक लहान मुलगा म्हणून नाही, तर देवाचा एक महान आणि सुंदर देवदूत म्हणून उभा आहे. तू कधीही घाबरू नकोस. जिथे जिथे तू नम्रतेने, प्रेमाने आणि धैर्याने पाऊल टाकशील, तिथे तुझा दादा तुझ्यासोबत असेल.
आणि आज दूरवरून या प्रार्थनेत सहभागी झालेल्या सर्व कुटुंबांनो… जे आज दुःखाचा जड वधस्तंभ वाहत आहेत, ज्यांची मुले आजारी आहेत, जे एकटेपणात अश्रू ढाळत आहेत—प्रभू आज तुमच्या सर्वांकडे पाहत आहे. तो म्हणतो, “हे माझे सिंहासन आहे, जिथे मी माझे पाय ठेवीन.” प्रभू तुमच्या दुःखाच्या मातीत आपले पाय ठेवत आहे. तो तुम्हाला कधीही अनाथ सोडणार नाही.
बेनच्या नावाने व्हिएतनाममधील कॅ माउ (Cà Mau) येथे बांधलेली ती पिण्याच्या पाण्याची विहीर—‘जॉन् द बॅप्टिस्टची विहीर’—आजही वाहते आहे. बेनच्या त्या नम्र, निष्पाप प्रेमाचे पाणी आजही तहानलेल्यांना जीवन देत आहे. हीच तर ख्रिस्ती जीवनाची खरी श्रीमंती आहे.
माझ्या प्रिय बंधू आणि भगिनींनो, आज जेव्हा आपण या प्रार्थनेतून बाहेर पडू, तेव्हा आपण आपल्यासोबत काय घेऊन जायचे आहे?
जगातील अहंपणा, मोठेपणा आणि हुकुमाची आसने सोडून द्या. नम्रतेचा स्वीकार करा. घरातील आणि समाजातील छोट्या-छोट्या सेवांमध्येच प्रभूचे गौरव प्रकट होते. जसे बेनने साध्या आईस्क्रीमच्या रांगेत उभे राहून प्रेमाने पैसे दिले, तसेच आपणही आज कोणाची तरी छोटीशी सेवा करूया. कोणाचे तरी दुःख हलके करूया.
लक्षात ठेवा: जो स्वतःला लहान करतो, त्याला देव स्वतःच्या हातांनी उंच करतो.
आपला प्रिय बेंजामिन आज स्वर्गाच्या राणीसोबत, संत कार्लो अकुतीससोबत आणि सर्व संतांसोबत त्या अनंत मेजवानीत बसला आहे. तो आता मुक्त आहे, आनंदी आहे, आणि देवाच्या गौरवात चमकत आहे.
एका दिवशी, जेव्हा आपलाही या जगातील प्रवास पूर्ण होईल, तेव्हा प्रभूच्या त्या भव्य मंदिरात, पूर्ववेशीच्या त्या दिव्य प्रकाशात, आपला लाडका बेन एका गोड हास्याने आपले स्वागत करण्यासाठी तिथे उभा असेल.
प्रभू ख्रिस्ताची शांती, स्वर्गाची राणी माता मरीयेची मध्यस्थी आणि पवित्र आत्म्याचे सांत्वन तुम्हा सर्वांसोबत सदैव राहो.
आमेन.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
तारकाच्या आज्ञेप्रमाणे व दैवी शिकवणुकीनुसार आपण धैर्याने म्हणू या:
हे आमच्या स्वर्गस्थ पित्या, तुझे नाव पवित्र मानले जावो; तुझे राज्य येवो; जसे स्वर्गात तसे पृथ्वीवरही तुझ्या इच्छेप्रमाणे होवो. आमची रोजची भाकर आज आम्हांला दे; आणि जसे आम्ही आमच्या अपराध्यांना क्षमा करतो, तसे तू आमच्या अपराधांची आम्हांला क्षमा कर; आणि आम्हांला मोहात पडू देऊ नकोस, तर आम्हांला वाइटापासून सोडव. आमेन.
✝ सर्वसमर्थ देव — पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्मा — तुम्हांला आशीर्वाद देवो. आमेन.