Minningarhátíð heilags Péturs Claver, prests

Það er til einhver kyrrð í því að horfa á fugl á flugi, þar sem hann svífur á vindinum án þess að þurfa að berja vængjunum stöðugt. Hann virðist treysta loftinu, treysta því að það beri hann. Ég hugsa um Benjamín, þennan dreng sem elskaði flugvélar svo heitt, sem teiknaði í huganum „Con Chim Airlines“ og gat talað um flugvélar með slíkri ástríðu að maður sá fyrir sér himininn opnast. Hann var eins og flugmaður sem vissi að það er ekki krafturinn í vélunum einum saman sem skiptir máli, heldur hvert maður stefnir.

Í dag lesum við orð Páls postula til Korintumanna: „Tíminn er stuttur.“ Þetta eru orð sem geta virst köld, en þau eru í raun boð um frelsi. Páll segir okkur að við eigum að lifa í þessum heimi eins og við værum ekki háð honum, því heimurinn í núverandi mynd er að líða undir lok. Það er erfitt að heyra þetta þegar maður hefur misst það dýrmætasta sem maður á. Þegar maður hefur misst Benjamín, þá finnst manni heimurinn ekki vera að líða undir lok – hann finnst vera hruninn.

Alan og Thao, ég veit að þessi orð Páls: „þeir sem gráta, eins og þeir grétu ekki,“ geta virst fjarlæg. Þið grátið, og það er rétt og eðlilegt. Það er engin skömm í því að sorgin sé stór. En Páll er ekki að biðja ykkur um að hætta að finna til. Hann er að biðja ykkur um að láta ekki sorgina verða það eina sem skilgreinir ykkur. Hann er að biðja ykkur um að horfa á þessa miklu sorg í ljósi eilífðarinnar.

Ég veit að stundum, þegar þögnin verður of mikil, læðist að ykkur sú hugsun sem nagar: „Hefði ég getað gert eitthvað öðruvísi? Er þetta mér að kenna?“ Í nafni Jesú, sem í dag í guðspjallinu boðar blessun yfir þá sem gráta, vil ég segja ykkur: Þið eruð ekki sek. Veikindi eru ekki refsing, þau eru ekki afleiðing af einhverju sem þið gerðuð eða vanræktuð. Þið elskuðuð Benjamín með slíkri trúmennsku að enginn getur krafist meira. Þessi steinn, þessi þunga sektarkennd, hún á ekki heima hjá ykkur. Jesús vill lyfta honum af ykkur núna. Þið eruð hrein fyrir Guði.

Benjamín var drengur sem skildi þetta á einkennilega þroskaðan hátt. Hann var svo ótrúlega gjafmildur. Þið munið eftir því þegar hann bauðst til að gefa sparibaukinn sinn til að hjálpa William frænda sínum? Hann þurfti ekki að brjóta hann, hann þurfti ekki að tæma hann – viljinn til að gefa var nóg. Það var hjartað sem var svo stórt að það vildi gefa allt sem það átti. Þetta er sá Benjamín sem er hjá Guði núna. Hann þarf ekki að berjast lengur. Hann er í „veislu himinsins“, þar sem engin tár eru, engin veikindi, enginn sársauki.

Ryan, bróðir minn, þú ert ekki einn. Þú og Ben deilduð svo mörgu – þessum stundum þar sem þið voruð saman í flugvallarferðum, í ferðalögum um heiminn, í öllum þeim leikjum sem þið sköpuðuð saman. Þú ert ekki einn í þessari sorg. Ben vildi að þú værir óhræddur. Hann vildi að þú héldir áfram að dreyma, að þú héldir áfram að vera forvitinn, að þú héldir áfram að skoða heiminn með sömu gleði og þið deilduð. Þegar þú horfir upp í himininn, mundu þá að hann er þar, ekki sem fjarvera, heldur sem ljós.

Í guðspjallinu segir Jesús: „Sælir eruð þér sem grátið nú, því þér munuð hlæja.“ Þetta er loforð. Það þýðir ekki að sorgin hverfi í dag, en það þýðir að hún hefur ekki síðasta orðið. Guð hefur síðasta orðið. Og það orð er líf. Það orð er gleði. Það orð er Benjamín, heill og frjáls.

Þegar þið gangið út í dag, langar mig að þið gerið eitthvað lítið, eitthvað hljóðlátt, í nafni Bens. Kannski er það að brosa til einhvers sem virðist þurfa á því að halda. Kannski er það að gefa örlítið af tíma ykkar til einhvers sem er einmana. Gerið það í leynd, eins og Ben hefði gert, án þess að láta á ykkur bera. Leyfið kærleika hans að halda áfram að vaxa í gegnum ykkur.

Alan, Thao, Ryan – þið eruð ekki ein. Þið eruð hluti af þessari kirkju, þið eruð hluti af þessum kærleika sem flæðir frá Guði. Þegar þið finnið fyrir sorginni, munduð þá eftir því að Jesús stendur í miðju ykkar. Hann er sá sem segir: „Óttast ekki.“ Hann er sá sem heldur á ykkur þegar þið getið ekki haldið á sjálfum ykkur. Benjamín Đại Dương Vo, hvíl í friði. Við munum halda áfram að horfa til himins, vitandi að þú ert kominn á áfangastað, þar sem allt er ljóst, allt er heilt. Og þangað til, munum við brosa í hvert sinn sem við hugsum um „Con Chim Airlines“, vitandi að þú flýgur nú í frelsi Guðs kærleika. Amen.