Dé hAoine den Chúigiú Seachtain is Fiche sa Tréimhse Choitianta

Smaoinigh ar an gcéad rud a fheiceann tú nuair a osclaíonn tú doras an gharáiste nó an t-aerfort, áit a mbíonn na meaisíní ollmhóra sin ag fanacht le héirí de thalamh. Tá rud éigin draíochtúil faoi eitleán atá díreach tar éis tuirlingt; tá an t-inneall fós ag fuarú, tá an boladh sin de cherosene agus de mhiotal sa spéir, agus tá an gealltanas ann go bhfuil an turas thart agus go bhfuil an teacht abhaile slán. I saol ár mBenjamin, bhí an t-eitleán níos mó ná meaisín; bhí sé ina shiombail de na spéartha a bhí sé ag iarraidh a bhaint amach, agus de na turais a roinn sé lena athair, Alan, agus lena mháthair, Thao. Bhí an 'airport spotting' sin ina dheasghnátha naofa, ina bhealach chun an domhan mór a fheiceáil trí shúile an ghrá. Agus anois, smaoinigh ar an gcéad léacht inniu, áit a n-insíonn Naomh Pól dúinn: 'Ná mealladh duine ar bith é féin... is é eagna an domhain seo an t-aineolas i súile Dé.'

Is é an íomhá seo den 'eitleán' — an rud a thógann sinn os cionn na gnáth-thalamh — an snáithe a threoróidh ár machnamh inniu. Mar go minic, déanaimid iarracht an saol a thomhas le 'h-eagna' an domhain: an loighic, an matamaitic, na línte cóid a bhí chomh nádúrtha sin do Ben. Ach tá eagna eile ann, eagna an 'fhuail' de réir an tsoiscéil, a deir linn go bhfuil gach rud, an saol agus an bás, an lá inniu agus an todhchaí, go léir leis an Tiarna. Agus sa deireadh, is leis an Tiarna an talamh agus gach a bhfuil ann.

Ach caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid compord. Tá sé dhá mhí anois ó d’fhág Benjamin Vo an saol seo. Dhá mhí. Do Alan, do Thao, agus do Ryan, tá an t-am seo cosúil le saol iomlán. Tá an cathaoir folamh ag an mbord, tá na línte cóid ar GitHub nach bhfuil á gcur in eagar a thuilleadh, agus tá an t-uaigneas a thagann nuair a smaoiníonn tú ar an mbuachaill a raibh an oiread sin intleachta agus cineáltais aige. Tá an phian sin fíor. Ná lig d’aon duine a rá leat go bhfuil an t-am caite, nó gur chóir duit a bheith 'thar éis' an bhróin. Tá an brón ina chuid den ghrá, agus tá an grá sin fós beo. Nuair a deir Naomh Pól, 'Is leatsa gach rud,' tá sé ag labhairt faoi rud éigin i bhfad níos doimhne ná an saol seo amháin. Tá sé ag labhairt faoi conas a oibríonn Dia i gcroí an duine, fiú nuair a bhíonn an croí sin briste.

Nuair a thagann an tSoiscéal agus nuair a deir Íosa le Síomón, 'Cuir amach i ndoimhneacht na farraige,' tá sé ag labhairt go díreach le gach duine agaibh atá ag iompar an chros seo inniu. Ní hé an chros an tinneas. Ní hé an chros an bás. Is é an chros an grá a leanann ar aghaidh fiú nuair a bhíonn an teach ciúin. Agus anseo, caithfimid an chloch sin a bhaint de bhur gcroíthe. Tá daoine ag fiafraí, 'An ndearna muid go leor? An raibh aon rud nár thug muid faoi deara?' Éist leis seo: Níor pheacaigh an duine seo ná a thuismitheoirí. Ní raibh aon rud a d’fhéadfadh sibh a dhéanamh a d’athródh an toradh. Ní raibh aon easnamh i bhur ngrá. Thug sibh saol iontach do Ben. Thug sibh an domhan dó. Agus tá an grá sin fós ag sreabhadh, díreach mar an tobar uisce a tiomnaíodh in ainm Ben i Vítneam. Ní stopann an grá nuair a stopann an croí daonna. Ní raibh aon rud a d'fhéadfadh sibh a dhéanamh chun é a chosc; níor theip oraibh in aon chor.

Smaoinigh ar an nóiméad sin nuair a thairg Benjamin, gan spreagadh, a bhanc múc ar fad chun cabhrú lena uncail William. Níor bhris sé an banc, níor tugadh an t-airgead, ach tá an gníomh sin scríofa i leabhar na beatha. Sin é an 'eitleán' a thóg Ben—a chroí a bhí oscailte don ghrá, a bhí réidh le gach rud a thabhairt. Agus anois, tá sé ag 'Béile na bhFlaitheas', ag suí le Naomh Gréagóir Mór agus Naomh Carlo Acutis, ag gáire faoi eitleáin agus ag faire oraibh. Ní raibh aon 'sublimity of words' ag teastáil ó Ben; bhí a ghníomhartha, a chineáltas, agus a gháire féin ina fhianaise ar chumhacht Dé. Nuair a théann sibh amach an doras inniu, tóg an rud beag seo libh: bí cineálta. Nuair a fheiceann tú duine éigin atá ag fulaingt, tairg focal, tairg am, tairg gáire. Is iad sin na gníomhartha beaga a choinníonn an teach ag feidhmiú i ngrá Dé. Tá Ben ag faire oraibh le grá, agus tá sé ag fanacht libh sa solas síoraí, áit nach bhfuil aon phian, ach síocháin amháin. Tá sé ag eitilt níos airde ná aon eitleán a raibh grá aige dó, i spéartha na bhflaitheas, áit nach bhfuil aon deora ann a thuilleadh. Tá sé ina dhúiseacht anois i solas síoraí Dé, agus tá sé ag feitheamh libh le gáire. 'Whoever boasts, should boast in the Lord.' Tá muid bródúil as Benjamin, ní mar gheall ar a chuid intleachta amháin, ach mar gheall ar an ngrá a d’fhág sé ina dhiaidh. Tá a chroí fós ag bualadh i ngach gníomh cineáltais a dhéanann sibh. Ná bíodh eagla oraibh an 'líon' a chaitheamh arís, fiú nuair a bhraitheann sibh go bhfuil an oíche fada. Tá an Tiarna ag fanacht libh sa doimhneacht.