Μνήμη των Αγίων Κορνηλίου, Πάπα, και Κυπριανού, Επισκόπου, Μαρτύρων

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός καθρέφτη. Όχι ενός καθρέφτη που χρησιμοποιούμε για να διορθώσουμε τα μαλλιά μας ή να δούμε αν είμαστε έτοιμοι για την ημέρα, αλλά ενός παλιού, θολωμένου καθρέφτη, σαν αυτούς που βρίσκει κανείς σε κάποιο παλιό αρχοντικό. Όταν κοιτάζουμε μέσα του, βλέπουμε το είδωλό μας, αλλά είναι ασαφές. Τα περιγράμματα χάνονται. Τα χρώματα μπερδεύονται. Ο Απόστολος Παύλος, στο σημερινό ανάγνωσμα, μας δίνει αυτή την εικόνα για να περιγράψει την ανθρώπινη κατάσταση: «Άρτι γαρ βλέπομεν δι' εσόπτρου εν αινίγματι». Αυτή είναι η αλήθεια της ζωής μας: βλέπουμε μόνο ένα μέρος της εικόνας. Το υπόλοιπο, το πιο σημαντικό, παραμένει κρυμμένο πίσω από το πέπλο του χρόνου και της αιωνιότητας.

Αγαπημένοι μου Alan, Thao και Ryan, η ζωή του Benjamin Vo ήταν σαν ένα φως που διέτρεξε αυτόν τον θολωμένο καθρέφτη με μια ταχύτητα και μια λαμπρότητα που μας άφησε όλους άφωνους. Τρεις μήνες έχουν περάσει από τότε που ο Ben επέστρεψε στον Πατέρα, και ξέρω ότι για εσάς, αυτές οι μέρες δεν μετριούνται με το ημερολόγιο, αλλά με το βάρος της απουσίας του. Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγορία: ο πόνος σας είναι αληθινός, γιατί η αγάπη σας ήταν αληθινή. Δεν είναι μια ιδέα. Είναι το κενό στο κάθισμα του αυτοκινήτου, είναι η σιωπή στο δωμάτιο όπου κάποτε αντηχούσαν οι συζητήσεις του για τα αεροπλάνα, είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος συνεχίζει να κινείται ενώ η δική σας καρδιά μοιάζει να έχει σταματήσει σε εκείνη την ημέρα του Ιουνίου. Μην προσπαθήσετε να νικήσετε αυτόν τον πόνο με λογικά επιχειρήματα. Ο Θεός δεν σας ζητά να μην πονάτε. Σας ζητά να μην πονάτε μόνοι σας.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς παρατηρεί τους ανθρώπους της εποχής Του και τους παρομοιάζει με παιδιά στην αγορά που φωνάζουν: «ηυλήσαμεν υμίν και ουκ ωρχήσασθε, εθρηνήσαμεν και ουκ εκλαύσατε». Είναι μια εικόνα απογοήτευσης, μια στιγμή όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν να συντονιστούν με τη μουσική της θείας πρόνοιας. Ο κόσμος ζητά απαντήσεις, ζητά να καταλάβει το «γιατί», αλλά ο Θεός μας καλεί σε κάτι βαθύτερο: στην εμπιστοσύνη. Ο Ben, με το λαμπρό του μυαλό, ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε τη λογική, που μπορούσε να κατανοήσει τη δομή των συστημάτων, αλλά στην καρδιά του κουβαλούσε μια απλότητα παιδιού. Σκεφτείτε τον Ben να μιλά για την «Con Chim Airlines» με εκείνο το χαρακτηριστικό του γέλιο, με εκείνο το σπινθηροβόλο χαμόγελο που έδειχνε ότι η χαρά του δεν εξαρτιόταν από τις συνθήκες, αλλά από την καθαρότητα της ψυχής του.

Και εδώ, θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κάποιοι από εσάς κουβαλάτε σιωπηλά μέσα σας. Αν ποτέ η ενοχή έχει ψιθυρίσει στο μυαλό σας, αν αναρωτηθήκατε αν θα μπορούσατε να είχατε κάνει περισσότερα, αν η ασθένεια ήταν κάποιο δικό σας λάθος, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος ήταν κατηγορηματικός: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια και ο θάνατος δεν είναι τιμωρία. Δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας παράλειψης. Είστε εντελώς αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν απόλυτη. Κανείς δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί. Μην κατηγορείτε εσείς τον εαυτό σας για όσα ήταν πέρα από κάθε ανθρώπινο έλεγχο.

Ο Παύλος μας λέει ότι η αγάπη «πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει». Αυτή ήταν η αγάπη που έζησε ο Ben. Θυμηθείτε εκείνη την κίνηση, τόσο αυθόρμητη και τόσο αγνή, όταν σε ηλικία δεκαπέντε ετών είπε στους γονείς του ότι ήθελε να δώσει όλο του το χαρτζιλίκι για να βοηθήσει τον θείο του, τον William, που υπέφερε από τα εγκεφαλικά. Δεν έσπασε τον κουμπαρά, δεν τον άδειασε, δεν τον έδωσε—αλλά η προσφορά του ήταν απόλυτη. Ήταν η κίνηση ενός αγοριού που είχε καταλάβει ότι η ζωή δεν μετριέται με αυτά που κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά με τη γενναιοδωρία της καρδιάς. Αυτή η προσφορά δεν χάθηκε. Είναι η πέτρα πάνω στην οποία ο Θεός συνεχίζει να χτίζει τη μνήμη του Ben.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τόσα όνειρα με τον Ben, εσύ που ξέρεις πόσο του άρεσαν τα αεροπλάνα και η ιδέα της «Con Chim Airlines»: ο αδελφός σου δεν έχει φύγει. Είναι στο φως. Μην φοβάσαι να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι, να συνεχίσεις να χτίζεις, να συνεχίσεις να πετάς. Ο Ben πίστευε ότι «το να προσπαθείς είναι το μόνο που μετράει». Κάθε σου βήμα, κάθε σου επιτυχία, κάθε σου χαμόγελο είναι και δικό του. Ο Ben είναι ζωντανός στην αγάπη που μοιραστήκατε, και αυτή η αγάπη είναι πιο δυνατή από τον θάνατο.

Σκεφτείτε το πηγάδι στο Βιετνάμ, το «Giếng Gioan Baotixita», που φέρει το όνομά του. Καθαρό, ζωντανό νερό τρέχει εκεί για τους διψασμένους. Η αγάπη του Ben δεν σταμάτησε τον Ιούνιο· συνεχίζει να ξεδιψά τους άλλους μέσα από την καλοσύνη που συνεχίζει να ρέει στο όνομά του. Αυτό είναι το μυστήριο της ζωής: όταν δίνουμε τα πάντα, όπως ο Ben, γινόμαστε πηγές ζωής για τους άλλους.

Τώρα, βλέπουμε ακόμα μέσα από τον θολωμένο καθρέφτη. Δεν καταλαβαίνουμε τα πάντα. Αλλά έρχεται η ώρα που θα βλέπουμε «πρόσωπον προς πρόσωπον». Τότε, ο Ben θα είναι εκεί, χαμογελαστός, υγιής, ελεύθερος από κάθε πόνο, περιμένοντάς σας στην αγκαλιά του Πατέρα. Μέχρι τότε, κρατήστε αυτή την υπόσχεση: ο Θεός σας αγαπά, ο Ben σας προσέχει, και εσείς δεν είστε μόνοι. Φεύγοντας σήμερα, κάντε μια μικρή, κρυφή πράξη αγάπης στο όνομά του. Ένα χαμόγελο σε έναν άγνωστο, μια προσευχή για έναν άρρωστο, μια στιγμή ειρήνης στην καρδιά σας. Ο Ben δεν χάθηκε. Είναι ασφαλής. Και εσείς είστε αγαπημένοι του Θεού. Αμήν.