Τετάρτη της Εικοστής Εβδομάδας του Έτους — Καθημερινὸς Λόγος

Έναρξη

Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, η αγάπη του Θεού Πατέρα και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος να είναι μαζί με όλους σας, καθώς συγκεντρωνόμαστε για να τιμήσουμε τη μνήμη του αγαπημένου μας Benjamin.

Μετάνοια

Κύριε, ελέησον. Χριστέ, ελέησον. Κύριε, ελέησον.

♪ “Greek Kyrie (Version B)” — A song for Ben

Λόγος του Θεού

Πρώτο Ανάγνωσμα · Ezekiel 34:1-11

Ο λόγος του Κυρίου ήλθε σε μένα λέγοντας: Υιέ ανθρώπου, προφήτευσε εναντίον των ποιμένων του Ισραήλ, προφήτευσε και πες τους: Τάδε λέει ο Κύριος ο Θεός: Αλίμονο στους ποιμένες του Ισραήλ που έβοσκαν τον εαυτό τους! Δεν πρέπει οι ποιμένες να βόσκουν τα πρόβατα; Φάγατε το λίπος, ντυθήκατε το μαλλί, σφάξατε τα παχιά ζώα, αλλά τα πρόβατα δεν τα βοσκήσατε. Το ασθενικό δεν το ενισχύσατε, το άρρωστο δεν το θεραπεύσατε, το πληγωμένο δεν το δέσατε, το πλανημένο δεν το επαναφέρατε, το χαμένο δεν το αναζητήσατε, αλλά με βία και σκληρότητα τα κυβερνήσατε. Έτσι διασκορπίστηκαν, επειδή δεν υπήρχε ποιμένας, και έγιναν τροφή για όλα τα θηρία του αγρού. Τα πρόβατά μου πλανήθηκαν σε όλα τα βουνά και σε κάθε υψηλό λόφο· σε όλο το πρόσωπο της γης διασκορπίστηκαν τα πρόβατά μου, και δεν υπήρχε κανείς που να τα αναζητήσει ή να τα ψάξει. Γι' αυτό, ποιμένες, ακούστε τον λόγο του Κυρίου: Ζω εγώ, λέει ο Κύριος ο Θεός, επειδή τα πρόβατά μου έγιναν λεία και τροφή για όλα τα θηρία του αγρού ελλείψει ποιμένα, και επειδή οι ποιμένες μου δεν αναζήτησαν τα πρόβατά μου, αλλά έβοσκαν οι ποιμένες τον εαυτό τους και δεν έβοσκαν τα πρόβατά μου· γι' αυτό, ποιμένες, ακούστε τον λόγο του Κυρίου: Τάδε λέει ο Κύριος ο Θεός: Ιδού, εγώ είμαι εναντίον των ποιμένων· θα ζητήσω τα πρόβατά μου από το χέρι τους και θα τους παύσω από το να βόσκουν πρόβατα, ώστε να μη βόσκουν πλέον οι ποιμένες τον εαυτό τους. Θα ελευθερώσω τα πρόβατά μου από το στόμα τους, ώστε να μην είναι πλέον τροφή γι' αυτούς. Διότι τάδε λέει ο Κύριος ο Θεός: Ιδού, εγώ, εγώ ο ίδιος θα αναζητήσω τα πρόβατά μου και θα τα επισκεφθώ.

Ψαλμός · Psalm 23:1-3a, 3b-4, 5, 6

Ρ. Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου, τίποτα δεν θα μου λείψει. Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου· τίποτα δεν θα μου λείψει. Σε βοσκές χλοερές με αναπαύει, σε υδάτων αναπαύσεως με οδηγεί· αναζωογονεί την ψυχή μου. Ρ. Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου, τίποτα δεν θα μου λείψει. Με οδηγεί σε μονοπάτια δικαιοσύνης χάριν του ονόματός Του. Ακόμη και αν βαδίσω σε κοιλάδα σκιάς θανάτου, δεν θα φοβηθώ κακό, διότι Εσύ είσαι μαζί μου· η ράβδος Σου και η βακτηρία Σου, αυτές με παρηγορούν. Ρ. Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου, τίποτα δεν θα μου λείψει. Ετοιμάζεις μπροστά μου τράπεζα ενώπιον των εχθρών μου· άλειψες με λάδι το κεφάλι μου, το ποτήρι μου ξεχειλίζει. Ρ. Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου, τίποτα δεν θα μου λείψει. Μόνο αγαθότητα και έλεος θα με ακολουθούν όλες τις ημέρες της ζωής μου, και θα κατοικώ στον οίκο του Κυρίου για πάντα.

Ευαγγέλιο · Matthew 20:1-16

Είπε ο Ιησούς στους μαθητές Του αυτή την παραβολή: Η Βασιλεία των Ουρανών μοιάζει με έναν οικοδεσπότη, ο οποίος βγήκε νωρίς το πρωί για να μισθώσει εργάτες για τον αμπελώνα του. Αφού συμφώνησε με τους εργάτες για ένα δηνάριο την ημέρα, τους έστειλε στον αμπελώνα του. Βγήκε πάλι γύρω στις εννέα το πρωί, είδε άλλους να στέκονται στην αγορά άνεργοι και τους είπε: Πηγαίνετε και εσείς στον αμπελώνα, και ό,τι είναι δίκαιο θα σας δώσω. Εκείνοι πήγαν. Βγήκε πάλι γύρω στο μεσημέρι και γύρω στις τρεις το απόγευμα και έκανε το ίδιο. Γύρω στις πέντε το απόγευμα βγήκε και βρήκε άλλους να στέκονται και τους λέει: Γιατί στέκεστε εδώ όλη την ημέρα άνεργοι; Του λένε: Επειδή κανείς δεν μας μίσθωσε. Τους λέει: Πηγαίνετε και εσείς στον αμπελώνα. Όταν έγινε βράδυ, ο κύριος του αμπελώνα λέει στον επιστάτη του: Κάλεσε τους εργάτες και δώσε τους τον μισθό, αρχίζοντας από τους τελευταίους έως τους πρώτους. Ήλθαν λοιπόν εκείνοι που μισθώθηκαν γύρω στις πέντε το απόγευμα και έλαβαν από ένα δηνάριο. Όταν ήλθαν οι πρώτοι, νόμισαν ότι θα λάβουν περισσότερα, αλλά έλαβαν και αυτοί από ένα δηνάριο. Παίρνοντάς το, γόγγυζαν κατά του οικοδεσπότη λέγοντας: Αυτοί οι τελευταίοι εργάστηκαν μία ώρα, και τους έκανες ίσους με εμάς που σηκώσαμε το βάρος της ημέρας και τον καύσωνα. Εκείνος απάντησε σε έναν από αυτούς: Φίλε, δεν σε αδικώ· δεν συμφώνησες μαζί μου για ένα δηνάριο; Πάρε το δικό σου και πήγαινε. Θέλω να δώσω σε αυτόν τον τελευταίο το ίδιο που έδωσα και σε σένα. Ή μήπως δεν μου επιτρέπεται να κάνω ό,τι θέλω με τα δικά μου χρήματα; Ή μήπως το μάτι σου είναι πονηρό επειδή εγώ είμαι αγαθός; Έτσι οι έσχατοι θα είναι πρώτοι και οι πρώτοι έσχατοι.

Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου, τίποτα δεν θα μου λείψει.

Ομιλία

Φανταστείτε για μια στιγμή την ησυχία μιας αγοράς την αυγή. Το πρώτο φως του ήλιου αρχίζει να πέφτει πάνω στις πέτρες, και εκεί, στην άκρη της πλατείας, στέκονται άνθρωποι και περιμένουν. Περιμένουν να κληθούν. Περιμένουν να βρουν έναν σκοπό για τη μέρα τους. Αυτή είναι η εικόνα που μας δίνει σήμερα ο Ιησούς στο Ευαγγέλιο: ο ιδιοκτήτης ενός αμπελώνα που βγαίνει ξανά και ξανά για να καλέσει εργάτες. Δεν τους καλεί όλους μαζί. Κάποιους τους βρίσκει το πρωί, άλλους το μεσημέρι, και κάποιους άλλους μόλις μία ώρα πριν δύσει ο ήλιος.

Σήμερα, συμπληρώνονται εννέα εβδομάδες από τότε που ο Benjamin Vo κλήθηκε από τον δικό μας Ουράνιο Ιδιοκτήτη στον δικό Του αιώνιο αμπελώνα. Εννέα εβδομάδες σιωπής στο σπίτι. Εννέα εβδομάδες όπου το κενό στο τραπέζι φαίνεται να μεγαλώνει αντί να μικραίνει. Και ίσως, μέσα σε αυτό το σκοτάδι της απώλειας, να αναρωτιόμαστε για το «γιατί» της ώρας. Γιατί κάποιοι εργάζονται μέχρι τα βαθιά γεράματα και γιατί ένας νέος, τόσο λαμπρός και γεμάτος ζωή όπως ο Ben, κλήθηκε τόσο νωρίς, στην «ενδεκάτη ώρα» της δικής του επίγειας ζωής, αλλά στην αυγή της αιώνιας;

Ας σταθούμε σε μια εικόνα που διατρέχει τις σημερινές γραφές: το χέρι του Θεού που αναζητά. Στον Ιεζεκιήλ, ο Θεός λέει: «Εγώ ο ίδιος θα αναζητήσω τα πρόβατά μου και θα τα φροντίσω». Στο Ευαγγέλιο, ο ιδιοκτήτης βγαίνει ο ίδιος στην αγορά. Δεν στέλνει απλώς έναν αγγελιοφόρο· πηγαίνει ο ίδιος εκεί που βρίσκονται οι άνθρωποι, στην αναμονή τους, στην αδράνειά τους, στην ελπίδα τους. Ο Θεός δεν είναι ένας απόμακρος παρατηρητής. Είναι ο Ποιμένας που περπατά στα βουνά για να βρει το χαμένο, είναι ο Πατέρας που ψάχνει τον γιο Του.

Ο Benjamin ήταν ένας εργάτης του πνεύματος που δεν έχανε χρόνο. Αν κοιτάξει κανείς το «αποθετήριο» της ζωής του —όπως εκείνα τα GitHub repos που ο ίδιος ο κωδικοποιούσε με τόση δεξιοτεχνία— θα δει μια απίστευτη πυκνότητα νοήματος. Στα δεκαπέντε του χρόνια, ο Ben είχε ήδη «γράψει» περισσότερες γραμμές αγάπης, ευφυΐας και καλοσύνης από όσες πολλοί καταφέρνουν σε ολόκληρες δεκαετίες. Δεν μετράται η ζωή από τον αριθμό των ωρών κάτω από τον ήλιο, αλλά από την ένταση της αγάπης με την οποία εργαζόμαστε στον αμπελώνα του Κυρίου.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν αναζητήσουμε την παρηγοριά. Η αλήθεια είναι ότι η καρδιά πονάει. Alan, Thao, ο πόνος σας είναι μια ιερή μαρτυρία της αγάπης σας. Ryan, το να χάνεις τον αδελφό σου και καλύτερο φίλο σου είναι ένας σταυρός που καμία λέξη δεν μπορεί να ελαφρύνει πλήρως. Υπάρχουν στιγμές που η θλίψη μοιάζει με εκείνους τους εργάτες που γκρινιάζουν: «Γιατί; Γιατί σε εμάς; Γιατί τόσο βάρος;». Είναι ανθρώπινο να νιώθουμε ότι η δικαιοσύνη του κόσμου έχει καταρρεύσει.

Αλλά εδώ έρχεται η «ανατροπή» του Ευαγγελίου. Ο Θεός δεν λειτουργεί με τη μαθηματική λογική των ανθρώπων, παρόλο που ο Ben ήταν τόσο χαρισματικός στα μαθηματικά. Η λογική του Θεού είναι η λογική της γενναιοδωρίας. «Θέλω να δώσω σε αυτόν τον τελευταίο το ίδιο που έδωσα και σε σένα», λέει ο Κύριος. Η αμοιβή δεν είναι ένας μισθός· η αμοιβή είναι η ίδια η Παρουσία Του. Ο Benjamin δεν έλαβε «λιγότερη» ζωή επειδή έφυγε νωρίς. Έλαβε την πλήρη, αιώνια αμοιβή της αγκαλιάς του Πατέρα, την ίδια που υποσχέθηκε σε όλους μας.

Θέλω να μιλήσω για μια στιγμή σε εσάς, τους γονείς, που ίσως μέσα στη σιωπή της νύχτας κουβαλάτε εκείνο το αβάσταχτο βάρος της αμφιβολίας. «Μήπως δεν είδαμε κάτι; Μήπως μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερα;». Ακούστε τα λόγια του Ιησού: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, και ο θάνατος ενός παιδιού δεν είναι ποτέ αποτέλεσμα κάποιου ανθρώπινου λάθους ή παράλειψης. Είστε οι shepherds, οι ποιμένες που φροντίσατε το πρόβατό σας με κάθε ίνα της ύπαρξής σας. Ο Ben δεν χάθηκε εξαιτίας κάποιου κενού στη δική σας φροντίδα· ο Ben βρέθηκε από τον Μεγάλο Ποιμένα που αποφάσισε ότι το έργο του στον επίγειο αμπελώνα είχε ολοκληρωθεί με τελειότητα.

Σκεφτείτε τον Benjamin μπροστά στην οθόνη του, να δημιουργεί κόσμους με κώδικα, να ονειρεύεται την «Con Chim Airlines». Αυτή η παιδική χαρά, αυτό το χαμόγελο όταν μιλούσε για τα πουλιά και τα αεροπλάνα, ήταν μια προεικόνιση της δικής του πτήσης. Ο Ben δεν χρειαζόταν πια φτερά από μέταλλο. Η ψυχή του, ελαφριά και καθαρή, πέταξε ψηλά, εκεί που δεν υπάρχουν «bugs» στον κώδικα της ζωής, εκεί που όλα είναι φως και αρμονία.

Ο Benjamin Vo ήταν ένας «φωτοτυπία» του πατέρα του στη φιλοδοξία, αλλά ήταν και μια πρωτότυπη δημιουργία του Θεού στην ευγένεια. Θυμάστε πώς γελούσε; Αυτό το γέλιο είναι η απάντηση του Θεού στο σκοτάδι. Κάθε φορά που ο Ben γελούσε, ο αμπελώνας του κόσμου γινόταν λίγο πιο φωτεινός. Και παρόλο που τώρα δεν ακούμε τη φωνή του, το έργο του συνεχίζεται. Η αγάπη του ρέει σαν το καθαρό νερό από το πηγάδι που φέρει το όνομά του στο Cà Mau. Αυτό το «Πηγάδι της Αγάπης» είναι η απόδειξη ότι ο Benjamin συνεχίζει να ξεδιψά τον κόσμο, συνεχίζει να εργάζεται στον αμπελώνα μέσα από τις δικές σας πράξεις ελέους.

Ryan, εσύ που ήσουν ο πρώτος που επικοινώνησε στο όνειρο του πατέρα σου, να ξέρεις ότι ο αδελφός σου είναι πάντα «safe and sound». Δεν είναι στο «ατύχημα» της φθοράς, είναι στην ασφάλεια της αιωνιότητας. Συνέχισε να ζεις με το θάρρος που είχε εκείνος στο γήπεδο του μπάντμιντον. Συνέχισε να προσπαθείς, γιατί όπως έλεγε ο Ben, «το να προσπαθείς είναι το παν».

Σήμερα, ας πάρουμε μαζί μας φεύγοντας μια μικρή, συγκεκριμένη πράξη: Ας κοιτάξουμε κάποιον που νιώθει «αχρησιμοποίητος» ή «ξεχασμένος» στην αγορά της ζωής και ας του προσφέρουμε έναν λόγο ελπίδας. Ας γίνουμε εμείς οι βοηθοί του Ιδιοκτήτη που καλούν τους άλλους στην αγάπη.

Benjamin, αγαπημένε μας Ben, τώρα που αναπαύεσαι στο «Συμπόσιο του Ουρανού» μαζί με τον Άγιο Carlo Acutis, συνέχισε να χαμογελάς για εμάς. Συνέχισε να πετάς με την «Con Chim Airlines» στους ουρανούς της δόξας του Θεού. Εμείς θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε, όχι με φόβο, αλλά με την πίστη ότι ο Κύριος είναι ο ποιμήν μας και ότι μια μέρα, στην εσπέρα της δικής μας ζωής, θα λάβουμε και εμείς το ίδιο δώρο της αγάπης Του, όπου οι τελευταίοι θα είναι πρώτοι και η αγάπη θα είναι το παν.

Ας αναπαύεται εν ειρήνη η ψυχή του Benjamin Vo, υπό το βλέμμα της Παναγίας Μητέρας μας. Αμήν.

Διαλογισμός

♪ “Το Έλεός Σου (Pipe Organ & Cello)” — A song for Ben

Δεήσεις

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben - Μου λείπεις τόσο πολύ. Σε παρακαλώ, έλα να μας χαιρετάς όσο συχνά θέλεις. Βοήθησέ μας να συνεχίσουμε χωρίς τόσο πόνο, γιε μου. Σε παρακαλώ, προσευχήσου για εμάς.”