Μνήμη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Βασιλίσσης

«Υἱέ τοῦ ἀνθρώπου, αὐτός ὁ τόπος τοῦ θρόνου μου, αὐτός ὁ τόπος τῶν πελμάτων τῶν ποδῶν μου, ὅπου θά κατοικήσω ἀνάμεσα στούς Ἰσραηλίτες γιά πάντοτε.»

Αὐτά τά λόγια, ἀδελφοί μου, ἀπό τόν προφήτη Ἰεζεκιήλ, μᾶς ταξιδεύουν σέ ἕνα ὅραμα ἱερῆς μεγαλοπρέπειας. Ὁ Θεός, ἡ δόξα Του, ἡ παρουσία Του, ἐπιστρέφει στόν ναό Του. Ὁ Ἰεζεκιήλ βλέπει τό φῶς, ἀκούει τόν ἦχο τῶν ὑδάτων, καί ἡ γῆ λάμπει ἀπό τή δόξα Του. «Καί εἶδα ὅτι ὁ ναός ἐπληρώθη ἀπό τή δόξα τοῦ Κυρίου.» Ὁ Θεός, ὁ Ὕψιστος, ὁ Δημιουργός τῶν πάντων, ἐπιλέγει νά κατοικήσει ἀνάμεσά μας, νά στήσει τόν θρόνο Του, νά βάλει τά θεμέλια τῆς κατοικίας Του ἐδῶ, στή γῆ Του, ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους Του. Αὐτή ἡ ἐπιστροφή τῆς δόξας, αὐτή ἡ ἐγκατάσταση τοῦ Θεοῦ στόν λαό Του, εἶναι ἡ ὑπόσχεση τῆς σωτηρίας, εἶναι ἡ ἐλπίδα πού ἐκπληρώνεται. «Ἡ δόξα τοῦ Κυρίου θά κατοικήσει στή γῆ μας.»

Σήμερα, ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νά τιμήσουμε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὡς Βασίλισσα. Ἡ Παναγία, ἡ Μητέρα τοῦ Ἰησοῦ, εἶναι ἡ πρώτη καί ἡ τελειότερη ἀνθρώπινη κατοικία τοῦ Θεοῦ. Ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ, πού φώτισε τόν ναό τοῦ Ἰεζεκιήλ, κατοίκησε στήν ἁγνή καρδιά καί σῶμα τῆς Παναγίας. Ἐκείνη, μέ τήν ὑπακοή της, ἔγινε ὁ ζωντανός ναός, τό ἱερότερο ἀπό τά ἱερά, ὅπου ὁ Θεός ἄνθρωπος ἔγινε σάρκα. Ἡ δόξα Του, πού ἔλαμψε στόν ναό, ἔλαμψε ἀκόμη περισσότερο μέσα στήν ἁγνή Της μορφή. Ἡ δική Της «ναι» στόν Ἀρχάγγελο εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἐκπλήρωσης τοῦ ὁράματος τοῦ Ἰεζεκιήλ. Ἡ δόξα τοῦ Κυρίου δέν εἶναι πιά ἕνα μακρινό, ἐπιβλητικό θέαμα, ἀλλά μία παρουσία πού φέρει τήν ἀνθρώπινη μορφή, πού ἀναπνέει, πού ἀγαπᾶ. Ἡ Παναγία, ὡς Βασίλισσα, εἶναι ἡ ὑπόσχεση ὅτι ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ εἶναι κοντά μας, ὅτι ἡ παρουσία Του εἶναι δυνατή ἀνάμεσά μας, ὅτι ἡ εὐλογία Του θά κατοικήσει στή γῆ μας.

Αὐτή ἡ ὑπόσχεση, ὅμως, ἔρχεται πάντα μαζί μέ μιά ἀπαίτηση. Ὁ Ἰησοῦς, στό σημερινό Εὐαγγέλιο, μιλᾶει στήν ἀγορά, στήν καρδιά τῆς καθημερινῆς ζωῆς, καί θέτει ἕνα κρίσιμο ἐρώτημα γιά τήν ἀληθινή πίστη καί τήν ἀληθινή ὑπακοή. «Οἱ γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι ἔκατσαν στήν καθέδρα τοῦ Μωϋσῆ. Ὅ,τι λοιπόν σᾶς λένε, αὐτό νά κάνετε καί νά τηρῆτε, ἀλλά κατά τά ἔργα τους νά μήν ἀκολουθεῖτε.»

Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ, ἡ παρουσία Του, δέν θά βρεῖ ποτέ στέγη σέ ἐκείνους πού κηρύττουν τόν λόγο Του ἀλλά δέν τόν πράττουν. Σέ ἐκείνους πού «δέν πράττουν», πού «δέν σηκώνουν οὔτε τό δάχτυλό τους» γιά νά βοηθήσουν, πού κάνουν τά πάντα «γιά νά τούς βλέπουν οἱ ἄνθρωποι». Ὁ Ἰησοῦς ἀποκαλύπτει μία θεμελιώδη ἀλήθεια: ἡ ἀληθινή λατρεία, ἡ ἀληθινή ὑπακοή, δέν εἶναι θέμα θέσεων τιμῆς, οὔτε ἐμφανισιακῶν ἔργων, οὔτε ἐπισημων τίτλων. Εἶναι θέμα καρδιᾶς. Εἶναι θέμα διακονίας. «Ὁ μεγαλύτερος ἀνάμεσά σας νά εἶναι ὑπηρέτης σας.»

Σκέφτομαι ἐδῶ, ἀγαπητοί μου, τόν Benjamin Vo. Τόν Ben. Ἔχουν περάσει μόλις δύο μῆνες ἀπό τότε πού ἐπέστρεψε στήν ἀγκαλιά τοῦ Δημιουργοῦ του, τοῦ Ἀρχιτέκτονα τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς. Ὁ Ben, ἕνα ἀγόρι μέ ἕνα μυαλό τόσο λαμπρό, πού ἔκανε τόν πατέρα του νά τόν βλέπει ὡς «φωτοτυπία» του στήν ἀμίσια φιλοδοξία, ἀλλά ἦταν ταυτόχρονα ἕνα πλάσμα μέ τόσο βαθιά καί τρυφερή καρδιά. Θυμᾶμαι πῶς τόν περιέγραψε ἡ οἰκογένειά του: ἕνα ἀγόρι «γλυκό, ἀθώο, πάντα χαμογελαστό, καί βαθιά εὐσεβές πρός τούς γονεῖς του.»

Μέσα στήν ἀπέραντη θλίψη πού ἔφερε ἡ ἀναχώρησή του, ὑπάρχει ἕνα φῶς, ἕνα σημάδι τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ πού κατοίκησε μέσα του. Ὁ Ben, μέ τήν ἁπλότητα καί τήν ἀγάπη πού τόν διέκρινε, ἔζησε αὐτή τήν ἀλήθεια πού μᾶς λέει ὁ Ἰησοῦς: ὅτι ὁ μεγαλύτερος εἶναι ὁ ὑπηρέτης. Θυμᾶστε ἐκεῖνη τήν ἱστορία πού μᾶς διηγήθηκε ἡ μητέρα του, ἡ Thao; Ὅταν ὁ θείος του, ὁ William, πέρασε ἐκεῖνη τήν κρίσιμη δοκιμασία μέ τά ἐγκεφαλικά, ὁ Ben, μόλις δεκαπέντε ἐτῶν, χωρίς νά τοῦ τό ζητήσει κανείς, πλησίασε τούς γονεῖς του καί τούς εἶπε: «Πάρτε ὅλο τόν κουμπαρά μου γιά νά βοηθήσουμε τόν θείο William.»

Αὐτή ἡ κίνηση, ἀδελφοί μου, εἶναι ἡ ἀπόδειξη τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ πού κατοικεῖ σέ μιά καθαρή καρδιά. Ὁ Ben δέν εἶχε σκοπό νά ἐντυπωσιάσει. Δέν εἶχε σκοπό νά ἀναζητήσει «θέσεις τιμῆς» οὔτε στόν οὐρανό οὔτε στή γῆ. Ἡ καρδιά του, ὅπως καί ἐκείνη τῆς Παναγίας, ἦταν ἕνας ναός ὅπου ὁ Θεός κατοικοῦσε, καί ἡ παρουσία Του τόν ἔκανε νά βλέπει τόν πόνο τοῦ πλησίον ὡς δικό του πόνο. Ἡ προσφορά του δέν ἦταν ἀναγκαστική, οὔτε ἕνα ὑπολογισμένο δῶρο. Ἦταν ἡ αὐθόρμητη ροή τῆς ἀγάπης, ἡ ἔκφραση τῆς ἀληθινῆς πίστης πού δέν ἀναζητᾶ τά δικά της. Ἦταν ἡ ἐκπλήρωση τῆς ἐντολῆς τοῦ Ἰησοῦ: «Μήν ἀναζητεῖτε γιά τόν ἑαυτό σας θέσεις τιμῆς...». Ὁ Ben δέν ἀναζήτησε τίποτα γιά τόν ἑαυτό του. Ἔδωσε ὅ,τι εἶχε, ὅ,τι ἦταν, γιά νά βοηθήσει. Ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ, πού κατοικοῦσε μέσα του, τόν ἔκανε νά ζεῖ τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου.

Αὐτή ἡ ἀλήθεια, ὅμως, ἔρχεται πάντα μαζί μέ μιά πρόκληση. Ὁ Ἰησοῦς λέει: «Μήν ἀνακαλεῖστε «Ραββί» πάνω στή γῆ, γιατί ὁ δάσκαλός σας εἶναι ἕνας, καί ὅλοι σας εἶστε ἀδελφοί. Καί πατέρα μήν ἀνακαλεῖτε πάνω στή γῆ, γιατί ὁ Πατέρας σας εἶναι ἕνας, ὁ οὐράνιος. Μήν ἀνακαλεῖτε «Διδάσκαλε», γιατί ὁ δικός σας Διδάσκαλος εἶναι ὁ Χριστός.»

Σέ μιά ἐποχή πού οἱ ἄνθρωποι ἀναζητοῦν ἀναγνώριση, τίτλους, θέσεις ἐξουσίας, ὁ Ἰησοῦς μᾶς καλεῖ σέ μιά ριζική ἀλλαγή νοοτροπίας. Μᾶς καλεῖ νά ἀναγνωρίσουμε ὅτι ὑπάρχει μόνο Ἕνας Δάσκαλος, Ἕνας Πατέρας, Ἕνας Κύριος: ὁ Χριστός. Ὅλοι οἱ ἄλλοι τίτλοι, ὅλες οἱ ἐπίγειες θέσεις, εἶναι παροδικές. Ἡ ἀληθινή μας ταυτότητα βρίσκεται στό ὅτι εἴμαστε ἀδέλφια, παιδιά τοῦ ἴδιου Οὐράνιου Πατέρα, μαθητές τοῦ ἴδιου Διδασκάλου. Ὁ Ben, μέ τήν ταπεινοφροσύνη καί τήν ἀγάπη του, ἔζησε αὐτή τήν ἀλήθεια. Δέν ἀναζήτησε γιά τόν ἑαυτό του κανέναν ἐπίγειο τίτλο. Ὁ μόνος τίτλος πού τόν ἐνδιέφερε ἦταν νά εἶναι παιδί τοῦ Θεοῦ, ἀδελφός τοῦ Ryan, γιος τοῦ Alan καί τῆς Thao. Ἡ καρδιά του ἦταν ἕτοιμη νά δεχτεῖ τή δόξα τοῦ Θεοῦ, γιατί δέν ἦταν γεμάτη ἀπό τήν ἀνάγκη νά τόν θαυμάσουν οἱ ἄνθρωποι.

Καί ἐδῶ, ἀγαπητοί μου, ἔρχεται ἡ ὥρα νά ἀγγίξουμε τήν πληγή. Ἡ ἀναχώρηση τοῦ Ben, τόσο πρόωρη, τόσο ἀπρόσμενη, ἔχει ἀφήσει ἕνα κενό, μιά σιωπή, πού εἶναι δύσκολο νά τήν κατανοήσουμε. Ἀλαν καί Θάο, καί ἐσύ, Ράιαν, ξέρω ὅτι αὐτές οἱ δύο μῆνες εἶναι γεμάτες ἀπό ἀναπάντητα ἐρωτήματα. Ἡ ἀγάπη σας γιά τόν Ben ἦταν ἀπέραντη, καί αὐτή ἡ ἀγάπη τώρα πονάει. Ὑπάρχει ἡ σκέψη, ἡ ἀφόρητη σκέψη, μήπως θά μπορουσατε νά εἴχατε κάνει κάτι διαφορετικό; Μήπως ὑπῆρχε κάτι πού δέν εἴδατε; Μήπως ἡ ἀσθένεια, ὁ πόνος, ἦταν κάποιο σημάδι;

Σᾶς καλῶ νά ἀκούσετε τήν φωνή τοῦ Εὐαγγελίου, τή φωνή τοῦ Ἰησοῦ, πού εἶναι ἡ φωνή τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀλήθειας. Ὁ Ἰησοῦς λέει: «Ὁ μεγαλύτερος ἀνάμεσά σας νά εἶναι ὑπηρέτης σας. Ὅποιος ὑψώνει τόν ἑαυτό του θά ταπεινωθεῖ, καί ὅποιος ταπεινώνει τόν ἑαυτό του θά ὑψωθεῖ.» Ὁ Ben, μέ τήν καρδιά του πού δέν ἀναζητοῦσε τήν ἐπίγειη δόξα, ἔζησε αὐτή τήν ταπείνωση πού ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή ὕψωση. Ἡ δική σας ἀγάπη γιά τόν Ben, ἡ φροντίδα σας, οἱ ἀτέλειωτες ώρες δίπλα του, δέν ἦταν ποτέ «λάθος». Ἦταν ἡ ἀπόλυτη ἔκφραση τῆς ἀγάπης σας, τῆς ἀγάπης πού ὁ Θεός βλέπει καί εὐλογεῖ. Ἡ ἀσθένεια, ὁ πόνος, δέν εἶναι ποτέ τιμωρία. Ὁ Θεός δέν στέλνει τόν πόνο. Ἡ δική σας φροντίδα, ἡ δική σας παρουσία, ἦταν τό ἀντίδοτο στόν πόνο, ἦταν ἡ ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης Του. Μήν ἐπιτρέψετε σέ καμία σκιά ἐνοχῆς νά καλύψει τήν καθαρή ἀγάπη σας. Ὁ Ben δέν ἔφυγε ἐπειδή λείψατε ἐσεῖς, ἀλλά ἐπειδή ὁ Θεός, ὁ Οὐράνιος Ἀμπελουργός, κάλεσε τόν δικό Του ἀγαπημένο ἀμπελουργό στήν ὥρα Του, γιά νά λάβει τήν ἀιώνια ἀνταμοιβή.

Καί αὐτή ἡ ἀνταμοιβή, ἀγαπητοί μου, εἶναι ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ πού κατοικεῖ αἰώνια. Ὁ Ben, μέ τήν καρδιά του πού ἦταν ἕνας ζωντανός ναός, τώρα κατοικεῖ στόν ἀληθινό Οὐράνιο Ναό. Ὁ Ἰεζεκιήλ εἶδε τή δόξα τοῦ Θεοῦ νά γεμίζει τόν ναό. Ἡ Παναγία, ἡ Βασίλισσα μας, ἔγινε ὁ πρῶτος ζωντανός ναός. Καί τώρα, ὁ Ben, μέ τήν ἀγάπη καί τήν ταπεινοφροσύνη του, ἔχει γίνει μέρος αὐτῆς τῆς αἰώνιας δόξας. Ἡ ὑπόσχεση τοῦ ψαλμοῦ εἶναι πλέον ἡ πραγματικότητά του: «Ἡ δόξα τοῦ Κυρίου θά κατοικήσει στή γῆ μας.» Ἡ δική του γῆ, ἡ οὐράνια, εἶναι γεμάτη ἀπό τή δόξα Του. Ὁ Ben, αὐτό τό λαμπρό καί τρυφερό ἀγόρι, πού λάτρευε τά ἀεροπλάνα καί τά πουλιά, πού ὀνειρευόταν τήν «Con Chim Airlines», τώρα πετᾶει μέ τήν ἀληθινή πτέρυγα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, πάνω ἀπό τά σύννεφα, στόν οὐρανό. Ἡ εὐχή του νά βοηθήσει τόν θείο του, ἡ ἀγάπη του γιά τόν πατέρα του, ἡ σχέση του μέ τόν ἀδελφό του, ὅλα αὐτά εἶναι σπόροι τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ πού θά συνεχίσουν νά καρποφοροῦν.

Ἂς πάρουμε λοιπόν σήμερα αὐτή τήν ἀλήθεια μαζί μας. Ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἕνα μακρινό θέαμα. Εἶναι μιά παρουσία πού ἐπιθυμεῖ νά κατοικήσει μέσα μας, μέσα στήν καρδιά μας, ὅπως κατοίκησε στήν Παναγία καί στόν Ben. Ἀλλά γιά νά κατοικήσει ἡ δόξα Του, πρέπει νά καθαρίσουμε τόν δικό μας ναό. Πρέπει νά ἀφήσουμε πίσω μας τήν ἀνάγκη γιά ἐπίγειους τίτλους, τήν ἀναζήτηση γιά θέσεις τιμῆς, τήν ὑπερηφάνεια. Πρέπει νά γίνουμε ὑπηρέτες, ὅπως ὁ Ἰησοῦς, ὅπως ὁ Ben. Νά ἀγαπήσουμε τόν πλησίον μας μέ ὅλη μας τήν καρδιά, ὅπως ἔκανε ἐκεῖνος. Ἡ Παναγία, ἡ Βασίλισσα μας, ἄς μᾶς βοηθήσει νά γίνουμε ἄξιοι νά κατοικήσει ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ μέσα μας, γιά νά μποροῦμε κι ἐμεῖς, ὅπως ὁ Ben, νά ζοῦμε τήν ἀληθινή ζωή, τήν αἰώνια ζωή, στήν ἀγκαλιά τοῦ Οὐράνιου Πατέρα μας. Ὁ Ben, πού τώρα ἀναπαύεται στήν οὐράνια δόξα, ἄς πρεσβεύει γιά ὅλους ἐμᾶς, ὥστε νά μπορέσουμε κι ἐμεῖς νά φτάσουμε ἐκεῖ, στόν τόπο ὅπου ὁ Θεός θά εἶναι τά πάντα, γιά πάντοτε. Ἀμήν.