Η Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου

Σκεφτείτε για μια στιγμή μια μικρή, ταπεινή φάτνη, ένα χωριό τόσο μικρό που σχεδόν χάνεται στους χάρτες της Ιουδαίας, τη Βηθλεέμ-Εφραθά. Είναι ένας τόπος που κανείς δεν θα διάλεγε για να αλλάξει η ροή της ιστορίας. Και όμως, από αυτή τη μικρότητα, από αυτή τη σιωπή, αναδύεται εκείνος που η greatness του φτάνει μέχρι τα πέρατα της γης, ο άρχοντας που θα γίνει η ίδια η ειρήνη. Αυτή είναι η καρδιά του σημερινού μυστηρίου. Ο Θεός δεν επιλέγει τα μεγάλα και τα θορυβώδη· ο Θεός ξεκινά πάντα από το μικρό, από το κρυφό, από εκεί που η ανθρώπινη ματιά συχνά δεν προσέχει.

Σήμερα, καθώς στεκόμαστε εδώ και στρέφουμε το βλέμμα μας στη Γέννηση της Παναγίας, η σκέψη μας, Alan, Thao και Ryan, βρίσκεται δίπλα σας, εκεί στο σπίτι όπου η απουσία του Ben ακούγεται σαν μια βαριά σιωπή. Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγορία: ο πόνος σας δεν είναι μια αφαίρεση. Είναι η καρέκλα που μένει άδεια, είναι η ανάμνηση εκείνου του ρυθμού με τον οποίο ο Benjamin έμπαινε στο δωμάτιο, είναι το κενό που αφήνει ένα παιδί δεκαπέντε ετών που έφυγε τόσο ξαφνικά. Η θλίψη σας είναι πραγματική, γιατί η αγάπη σας ήταν και παραμένει αληθινή, βαθιά και αδιάσπαστη.

Στο Ευαγγέλιο ακούσαμε τη μακριά γενεαλογία του Ιησού, ένα ποτάμι ονομάτων που κυλάει μέσα στους αιώνες. Ονόματα βασιλιάδων, αμαρτωλών, εξορίστων, ανθρώπων απλών. Κάθε όνομα είναι μια ιστορία, μια προσπάθεια, μια ζωή που πέρασε μέσα από το σκοτάδι και το φως. Ο Ben, ο Benjamin Vo μας, είναι τώρα γραμμένος σε αυτή την αιώνια γενεαλογία της αγάπης του Θεού. Σκεφτείτε τον, Alan, εκείνα τα πρωινά που κατέβαινε τα σκαλιά και ποτέ δεν ξεχνούσε να πει το «Καλημέρα, μπαμπά». Σκεφτείτε τον να ακούει τις ιστορίες σας με μια προσοχή τόσο απόλυτη, σαν να άκουγε το πιο σπουδαίο παραμύθι του κόσμου. Είχε αυτή τη μοναδική ικυνότητα να συνδυάζει ένα μυαλό λαμπρό, που μπορούσε να κατανοήσει την πολυπλοκότητα της τεχνολογίας και των συστημάτων, με μια τρυφερότητα παιδική, ολοφάνερη.

Και εδώ, θέλω να σταθώ σε κάτι που ίσως βασανίζει κάποιες στιγμές τη νύχτα τη σκέψη σας. Alan και Thao, αν ποty η ενοχή έχει ψιθυρίσει στο μυαλό σας ότι κάτι χάσατε, ότι κάτι θα μπορούσατε να είχατε κάνει διαφορετικά, ακούστε με προσεκτικά: αφήστε αυτή την πέτρα κάτω. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε καθαρά ότι ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του. Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι δικό σας λάθος, δεν είναι καμία παράλειψη. Είστε αθώοι. Η φροντίδα σας, τα ταξίδια σας, οι στιγμές που καθόσασταν μαζί του, ήταν απόλυτα, ήταν τέλειες. Κανείς δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας αγκαλιάζει μέσα στο δικό σας δάκρυ.

Θυμηθείτε εκείνη την κίνηση της καρδιάς του Ben, όταν, μόλις δεκαπέντε ετών, είπε στους γονείς του ότι ήταν έτοιμος να προσφέρει όλο του το χαρτζιλίκι από τον κουμπαρά για να βοηθήσει τον θείο του τον William που υπέφερε από τα εγκεφαλικά. Δεν έσπασε τον κουμπαρά, δεν τον άδειασε, δεν τον έδωσε —αλλά η προσφορά του ήταν απόλυτη. Ήταν η καθαρή πρόθεση ενός αγοριού που, χωρίς ποτέ να ζητήσει τίποτα, ήξερε τι σημαίνει να δίνεσαι για τους άλλους. Αυτή η προσφορά είναι ο αληθινός θησαυρός του.

Στο όνειρο που είδε ο πατέρας του στις 25 Ιουνίου, ο Ben στεκόταν έξω από την πόρτα, δυνατός, με ένα πράσινο σορτς, και του έλεγε: «Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà... Không sao đâu, con sẽ dõi theo ba mẹ». Αυτή η ανάσα, αυτή η ελευθερία, είναι η πραγματικότητα του Ben τώρα. Δεν είναι πια δεμένος σε κανένα κρεβάτι πόνου. Είναι ελεύθερος, είναι καλά, αναπνέει στον αέρα της αιωνιότητας.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες μαζί του τα όνειρα, τα παιχνίδια και τα ταξίδια: ο Ben σε κοιτάζει από ψηλά. Συνέχισε να προσπαθείς. Ο Ben πίστευε ότι το να προσπαθείς είναι το μόνο που μετράει. Μην αφήνεις τη θλίψη να σου κλείσει τον δρόμο. Κάθε σου βήμα είναι και δικό του βήμα.

Τι μπορείτε να κρατήσετε φεύγοντας σήμερα; Μια μικρή, κρυφή πράξη αγάπης στο όνομα του Ben. Ένα χαμόγελο, μια σιωπηλή προσευχή. Ο Ben δεν χάθηκε· είναι ασφαλής στην αγκαλιά της Παναγίας και του Θεού. Μέχρι να συναντηθείτε ξανά, βαδίστε με θάρρος. Ο Κύριος είναι μαζί σας.