Τρίτη τῆς Εἰκοστῆς Πρώτης Ἑβδομάδος τοῦ Διακόνου Χρόνου

Φανταστεῖτε γιὰ λίγο ἕνα ποτήρι ἀκουμπισμένο πάνω σὲ ἕνα τραπέζι.

Ἀπὸ ἔξω, μπορεῖ νὰ εἶναι λαμπερό, καθαρό, στολισμένο μὲ ὄμορφα σχέδια. Μπορεῖ νὰ φαίνεται τέλειο στὰ μάτια ὅσων περνοῦν ἀπὸ δίπλα. Ἀλλὰ ὁ Ἰησοῦς σήμερα μᾶς ζητᾶ νὰ κοιτάξουμε μέσα. Τί ὑπάρχει στὸ ἐσωτερικό του; Εἶναι γεμάτο μὲ καθαρὸ νερό, ἢ μήπως κρύβει κάτι ποὺ δὲν φαίνεται;

Αὐτὴ ἡ εἰκόνα τοῦ «ἐσωτερικοῦ τοῦ ποτηριοῦ» εἶναι ἡ καρδιὰ τῆς σημερινῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου. Καὶ εἶναι μιὰ εἰκόνα ποὺ μᾶς καλεῖ νὰ σταθοῦμε μὲ ειλικρίνεια μπροστά Του, εἰδικά σήμερα, καθὼς συμπληρώνονται δύο μῆνες ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Benjamin Vo πέρασε στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Πατέρα.

Δύο μῆνες.

Εἶναι ἐκεῖνο τὸ χρονικὸ σημεῖο ὅπου ἡ πρώτη ταραχὴ ἔχει καταλαγιάσει, ἀλλὰ ἡ σιωπὴ στὸ σπίτι ἔχει γίνει πιὸ βαθιά. Ἡ ἀπουσία τοῦ Ben δὲν εἶναι πιά μιὰ εἴδηση· εἶναι μιὰ μόνιμη κατάσταση. Εἶναι τὸ κενὸ κάθισμα στὸ τραπέζι, εἶναι ὁ ὑπολογιστὴς ποὺ δὲν ἀκούγεται πιά τὸ πληκτρολόγιό του, εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ θέλεις νὰ τοῦ πεῖς κάτι καὶ θυμᾶσαι πὼς πρέπει νὰ τὸ πεῖς στὴν προσευχή.

Πρέπει νὰ ποῦμε τὴν ἀλήθεια πρὶν φτάσουμε στὴν παρηγορία: ὁ πόνος εἶναι ἀκόμα ἐδῶ. Εἶναι βαρύς. Εἶναι σὰν τὸ ποτήρι ποὺ φαίνεται ἴσως «καθαρό» ἀπὸ ἔξω —γιατὶ πρέπει νὰ συνεχίσετε τὴ ζωή σας, νὰ φροντίσετε τὸν Ryan, νὰ πάτε στὴ δουλειά— ἀλλὰ ἀπὸ μέσα εἶναι γεμάτο ἀπὸ τὰ δάκρυα τῆς ἀπώλειας.

Στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο, ὁ Ἰησοῦς ἐλέγχει τοὺς Γραμματεῖς καὶ τοὺς Φαρισαίους γιατὶ ἔδιναν σημασία στὰ δευτερεύοντα —στὸν δυόσμο, στὸν ἄνηθο καὶ στὸ κύμινο— ἀλλὰ παραμελοῦσαν «τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου»: τὴν κρίση, τὸ ἔλεος καὶ τὴν πίστη.

«Καθαρίστε πρῶτα τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ποτηριοῦ», λέει ὁ Κύριος.

Καὶ ὅταν σκέφτομαι τὸν Benjamin, τὸν Ben μας, βλέπω ἕνα παιδὶ ποὺ εἶχε μιὰ καρδιὰ σπάνιας καθαρότητας. Ὁ Benjamin δὲν ἦταν ἁπλῶς μιὰ «φωτοτυπία» τοῦ πατέρα του στὴν ἐμφάνιση καὶ στὴν εὐφυΐα —ἂν καὶ ἦταν ἐντυπωσιακὸ νὰ βλέπεις ἕνα παιδὶ νὰ κατανοεῖ τὰ συστήματα AWS καὶ τὸ cloud infrastructure μὲ τέτοια εὐκολία. Αὐτὸ ἦταν τὸ «ἔξω», τὸ λαμπρὸ μυαλό. Ἀλλὰ τὸ «μέσα», τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ποτηριοῦ, ἦταν ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἔκανε πραγματικὰ ξεχωριστό.

Τί ὑπῆρχε μέσα στὴν καρδιὰ τοῦ Benjamin Vo;

Ὑπῆρχε τὸ «ἔλεος» καὶ ἡ «πίστη» γιὰ τὰ ὁποῖα μιλάει ὁ Χριστός. Θυμηθεῖτε ἐκείνη τὴν ἁπλὴ ἀλλὰ συγκλονιστικὴ κίνηση ὅταν ἦταν δώδεκα ἐτῶν. Ὅταν ὁ θεῖος του ὁ William περνοῦσε ἐκείνη τὴ δύσκολη δοκιμασία, ὁ Ben, χωρὶς νὰ τοῦ τὸ ζητήσει κανείς, πρόσφερε ὁλόκληρο τὸν κουμπαρά του. Δὲν εἶχε σημασία ἂν τὰ χρήματα χρειάζονταν ἢ ὄχι. Σημασία εἶχε ἡ πρόθεση. Σημασία εἶχε ὅτι μέσα στὸ «ποτήρι» τῆς ψυχῆς του δὲν ὑπῆρχε ἐγωισμός, ἀλλὰ μιὰ αὐθόρμητη ἀγάπη ποὺ ἤθελε νὰ δώσει τὰ πάντα.

Αὐτὸ εἶναι τὸ «βαρύτερο τοῦ νόμου» ποὺ ζήτησε ὁ Ἰησοῦς. Καὶ ὁ Ben τὸ εἶχε κατακτήσει πρὶν κἂν ἐνηλικιωθεῖ.

Στὴ δεύτερη ἀνάγνωση σήμερα, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς καλεῖ: «Σταθεῖτε γεροὶ καὶ κρατῆστε τὶς παραδόσεις ποὺ διδαχθήκατε».

Alan καὶ Thao, γνωρίζω ὅτι μερικές φορές εἶναι δύσκολο νὰ «σταθεῖτε γεροί». Ὅταν ὁ σεισμὸς τῆς ἀπώλειας χτυπᾶ τὸ σπίτι, τὰ θεμέλια τρέμουν. Ἴσως μέσα στὴ νύχτα νὰ ἔρχονται ἐρωτήματα ποὺ πληγώνουν: «Γιατί ὁ Θεὸς δὲν ἀπάντησε στὶς προσευχές μας; Μήπως κάναμε κάτι λάθος; Μήπως δὲν προσέξαμε κάτι στὴν ὑγεία του;».

Θέλω νὰ ἀκουμπήσω αὐτὸν τὸν πόνο μὲ ἀπέραντο σεβασμό. Ὁ Ἰησοῦς, ὅταν συνάντησε τὸν ἄνθρωπο ποὺ γεννήθηκε τυφλός, εἶπε καθαρά: «Οὔτε αὐτὸς ἁμάρτησε, οὔτε οἱ γονεῖς του».

Σᾶς παρακαλῶ, ἀκούστε με: Ἡ ἀσθένεια δὲν εἶναι τιμωρία. Δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα καμιᾶς δικῆς σας παράλειψης. Ὁ Θεὸς δὲν στέλνει τὸν πόνο γιὰ νὰ μᾶς δοκιμάσει σκληρά. Ζοῦμε σὲ ἕναν κόσμο πληγωμένο, ὅπου μερικές φορές συμβαίνουν πράγματα πέρα ἀπὸ κάθε ἀνθρώπινο ἔλεγχο. Ἐσεῖς δώσατε στὸν Benjamin ὅ,τι καλύτερο εἶχε ἡ ἀνθρώπινη καρδιά. Τοῦ δώσατε τὴν ἀγάπη σας, τὴ φροντίδα σας, τὸν γυρίσατε σὲ ὅλο τὸν κόσμο, ἀπὸ τὴ Λούρδη μέχρι τὸ Βατικανό, γιὰ νὰ γνωρίσει τὴν ὀμορφιά. Δὲν ἀποτύχατε σὲ τίποτα. Ὁ Ben ἔφυγε γνωρίζοντας ὅτι εἶχε τοὺς καλύτερους γονεῖς τοῦ κόσμου. Αὐτὸ τὸ «ποτήρι» τῆς γονεϊκῆς σας ἀγάπης εἶναι καθαρὸ καὶ εὐλογημένο ἀπὸ τὸν Θεό.

Ἀς ἐπιστρέψουμε στὴν εἰκόνα τοῦ Ben καὶ στὸ πάθος του γιὰ τὴν ἀεροπορία.

Θυμᾶστε πῶς στεκόταν στὰ αεροδρόμια; Τὸ «airport spotting». Ἦταν μιὰ ἄσκηση ὑπομονῆς καὶ προσμονῆς. Περίμενε νὰ δεῖ τὸ Boeing 737 νὰ ἐμφανίζεται στὸν ὁρίζοντα. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα συνδέεται μὲ τὸν Ψαλμὸ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα: «Ὁ Κύριος ἔρχεται».

Ὁ Ben ἤξερε νὰ κοιτάζει ψηλά. Ἤξερε νὰ περιμένει αὐτὸ ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὸν οὐρανό. Καὶ τώρα, ὁ Ben εἶναι ἐκεῖνος ποὺ μᾶς κοιτάζει ἀπὸ ψηλά. Δὲν εἶναι πιά περιορισμένος στὸ ἔδαφος. Εἶναι στὴν «Con Chim Airlines» τοῦ Παραδείσου, ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχουν σύννεφα πόνου, οὔτε ἀναταράξεις θλίψης.

Ὁ Κύριος μᾶς λέει σήμερα νὰ καθαρίσουμε τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ποτηριοῦ. Τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ ἐμᾶς ποὺ μένουμε πίσω;

Σημαίνει νὰ μὴν ἀφήσουμε τὴν πικρία νὰ φωλιάσει μέσα μας. Σημαίνει νὰ γεμίσουμε τὴν καρδιά μας μὲ τὴν ἐλπίδα ποὺ μᾶς δίνει ὁ Παῦλος: «Ὁ Θεὸς Πατέρας μας, ποὺ μᾶς ἀγάπησε καὶ μᾶς ἔδωσε αἰώνια ἐνθάρρυνση καὶ καλὴ ἐλπίδα μέσω τῆς χάριτος Του».

Ryan, ἀγαπημένε ἀδελφὲ τοῦ Ben, θέλω νὰ μιλήσω σὲ σένα.

Ὁ Ben ἦταν ὁ προστάτης σου, ὁ φίλος σου, ἐκεῖνος ποὺ σοῦ ἔδειχνε τὸν κόσμο. Μπορεῖ τὸ «ποτήρι» τῆς ζωῆς σου τώρα νὰ μοιάζει ἄδειο χωρὶς αὐτόν, ἀλλὰ ὁ Ben σοῦ ἄφησε μιὰ μεγάλη κληρονομιά: τὸ χαμόγελό του καὶ τὸ θάρρος του. Συνέχισε νὰ ζεῖς γιὰ ἐκεῖνον. Συνέχισε νὰ μαθαίνεις, νὰ παίζεις, νὰ ἀγαπᾶς. Κάθε φορὰ ποὺ κοιτάζεις ἕνα ἀεροπλάνο στὸν οὐρανό, νὰ ξέρεις πὼς ὁ Ben σοῦ κλείνει τὸ μάτι.

Σὲ ὅλους ἐσᾶς ποὺ μᾶς ἀκοῦτε ἀπὸ μακριά, σὲ κάθε οἰκογένεια ποὺ σηκώνει ἕναν βαρὺ σταυρό: Μὴ φοβᾶστε. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ἕνας δικαστὴς ποὺ κοιτάζει μόνο τὰ λάθη μας. Εἶναι ὁ Πατέρας ποὺ βλέπει τὸ «μέσα» τῆς καρδιᾶς μας. Βλέπει τὴν προσπάθειά σας, βλέπει τὴν ἀγάπη σας, καὶ σᾶς κρατᾶ στὴν ἀγκαλιά Του.

Ὁ Benjamin Vo, ὁ δικός μας Ben, ζεῖ τώρα στὸ φῶς. Ἡ εὐφυΐα του τώρα βρίσκει τὶς ἀπαντήσεις στὰ μεγαλύτερα μυστήρια τοῦ σύμπαντος, στὴν πηγὴ κάθε λογικῆς καὶ ἀγάπης. Τὸ «Πηγάδι τῆς Ἀγάπης» ποὺ ἀνοίχτηκε στὸ ὄνομά του στὸ Βιετνάμ εἶναι μιὰ εἰκόνα τῆς ψυχῆς του: καθαρὸ νερό ποὺ ξεδιψᾶ τοὺς ἀνθρώπους.

Τί μποροῦμε νὰ πάρουμε μαζί μας σήμερα;

Μιὰ μικρὴ πράξη. Σήμερα, καθαρίστε τὸ «ἐσωτερικὸ τοῦ ποτηριοῦ» σας. Δῶστε μιὰ συγχώρεση ποὺ κρατάτε καιρό. Πεῖτε ἕναν καλὸ λόγο σὲ κάποιον ποὺ ὑποφέρει σιωπηλά. Κάντε μιὰ πράξη ἐλέους, ὅπως ὁ Ben πρόσφερε τὸν κουμπαρά του.

Καὶ ὅταν νιώθετε ὅτι οἱ δυνάμεις σας σᾶς ἐγκαταλείπουν, θυμηθεῖτε τὰ λόγια τοῦ Παύλου: «Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς Πατέρας μας νὰ ἐνθαρρύνει τὶς καρδιές σας καὶ νὰ τὶς ἐνισχύσει σὲ κάθε καλὸ ἔργο καὶ λόγο».

Benjamin, παιδὶ τοῦ φωτός, συνέχισε νὰ πετᾶς ψηλά. Πρέσβευε γιὰ τὸν μπαμπά, τὴ μαμά, τὸν Ryan καὶ ὅλους ἐμᾶς.

Ἡ ἀγάπη δὲν τελειώνει ποτέ. Ἡ ἐλπίδα εἶναι πιὸ δυνατὴ ἀπὸ τὸν θάνατο.

Ἀμήν.