Feest van de Geboorte van de Heilige Maagd Maria

Er is een beeld dat we allemaal kennen, een beeld dat zo simpel is dat het bijna onopgemerkt voorbijgaat: een kind dat in de vroege ochtend voorzichtig de kamer van zijn ouders binnenkomt, nog een beetje slaperig, met die blik van onvoorwaardelijk vertrouwen. Het is een moment van puur begin. Vandaag vieren we de geboorte van Maria. In de lezing van de profeet Micha horen we over Bethlehem: 'too small to be among the clans of Judah', en toch, uit die nederigheid, uit die kleine, onbeduidende plek, zal de Redder voortkomen. Het is de logica van God: Hij begint niet met het grote, het machtige of het spectaculaire. Hij begint in de stilte van een wieg, in de kwetsbaarheid van een kind.

Denk aan Benjamin. Onze lieve Ben. Hij was een jongen van een ongelooflijke, heldere geest, een jongen die de complexe architecturen van de wereld begreep—de cloud-infrastructuur, de logica van AI, de dromen van 'con chim airlines'. Maar als we hem nu in onze gedachten voor ons zien, is het niet die briljante technicus die we het eerst herinneren. Het is die zachte, stralende glimlach. Het is de jongen die op de lap van een familielid zat, die met zijn broer Ryan op de bank ontspande, die met een peace-teken in het vliegtuig zat, klaar voor een nieuw avontuur. Ben was als die kleine Bethlehem: in zijn bescheidenheid en zijn zachtheid droeg hij een grootsheid die de hele wereld omvatte. Hij droeg een liefde die, net als de belofte van Micha, 'tot aan de einden der aarde' reikt.

Soms, in de stilte van de dag, kan de vraag opkomen: waarom is het leven zo kort? Waarom eindigt een verhaal dat zo vol belofte en vreugde zat, zo abrupt? Het is een vraag die ons naar de rand van de afgrond brengt. En daar, in die leegte, kunnen we ons voelen als een reiziger in een vreemd land, zoekend naar een teken dat we niet alleen zijn. We kijken naar de stamboom van Jezus in het Evangelie—al die namen, al die generaties, al die vreugde en al dat verdriet die uiteindelijk leiden naar de geboorte van Christus. Het is een geschiedenis van mensen, net als wij. Mensen die liefhadden, die verloren, die hoopten, die vielen en weer opstonden. En midden in die geschiedenis, midden in die stroom van het leven, staat de geboorte van Maria als een nieuw begin. Een begin dat alles verandert. Een begin dat zegt: God is met ons.

Ik wil vandaag, in alle tederheid, een steen van uw hart tillen. Er is een stem die in de stilte van de nacht kan fluisteren dat u iets hebt gemist, dat u als ouders of als broer ergens tekort bent geschoten. Laat die gedachte los. Ziekte is nooit een straf en nooit het falen van degenen die met heel hun hart hebben liefgehad. U hebt Ben niet alleen liefgehad; u hebt hem gedragen, u hebt met hem de wereld rondgereisd, u hebt zijn dromen gevoed met uw eigen aandacht en vreugde. U hebt niets gemist. U bent geen falende wachtlieden; u bent de ouders die Ben hebben omringd met een liefde die zo stralend was dat hij zelfs in zijn laatste dagen nog kon glimlachen. God beschuldigt u niet. Hij ziet uw trouw. Hij ziet hoe u, dag na dag, probeert te blijven staan. En Hij zegt: 'Wees niet bevreesd.'

Jozef, de rechtvaardige man, was bang. Hij wilde Maria in stilte verlaten omdat hij niet begreep wat er gebeurde. Maar de engel zei: 'Wees niet bang.' Dat is de boodschap die ook vandaag voor u is. Wees niet bang voor de leegte. Wees niet bang voor de stilte. Want in die stilte is God aan het werk, op manieren die wij nog niet kunnen zien. Ben is nu in die ruimte van het eeuwige begin. Hij is niet weg; hij is thuisgekomen in het hart van de Vader, daar waar alle tranen worden gedroogd en waar elke vraag een antwoord vindt in de omhelzing van de Liefde zelf. Hij kijkt naar u met een trots die geen enkele afstand kan doven. Hij wil dat u leeft. Hij wil dat u de wereld verkent, dat u bouwt, dat u droomt, precies zoals hij dat deed.

Ryan, mijn jongen, weet dat jouw broer bij je is. Hij is de jongen die zijn hand naar je uitstak toen je klein was, en hij is de jongen die zijn hand naar je uitsteekt vanuit de eeuwigheid. De band tussen jullie is niet verbroken door de dood; hij is alleen maar veranderd van plaats. Hij is nu bij de Heer, die de Heer is van het leven. Ben kijkt naar jou met een trots die geen enkele afstand kan doven. Hij wil dat jij leeft. Hij wil dat je de wereld verkent, dat je bouwt, dat je droomt. Hij wil dat je weet dat de liefde die jullie deelden, de brandstof is die je door de donkerste dagen heen zal dragen.

Denk aan dat moment dat Ben zijn hele spaarpot wilde aanbieden voor zijn oom William. Dat was geen daad van een kind dat de waarde van geld niet kende; dat was de daad van een ziel die de waarde van liefde begreep. Dat is de erfenis van Ben. Dat is de 'Grote Oceaan' van zijn liefde die blijft stromen. Ben is niet weg; hij is werkzaam. Hij is een zaadje dat in de aarde is gevallen en nu vrucht draagt op plekken waar wij niet eens bij kunnen. En u, zijn familie, zijn degenen die dit water blijven putten. U bent degenen die door uw eigen verdriet heen, de wereld blijven zegenen. U bent degenen die in zijn naam de wereld een klein beetje mooier maken.

Wat kunnen we vandaag meenemen als we weer naar buiten gaan? Misschien is het dit: laat de schuldvraag los. Stop met het ondervragen van de nacht. God is niet in de storm van de schuld; Hij is in de zachte bries van de genade. Wanneer u zich vandaag eenzaam voelt, of wanneer het verdriet u overvalt, kijk dan naar de hemel. Zoek naar dat licht, die vrede, die glimlach van Ben die nu schijnt in het licht van Maria. Hij is daar, in de eeuwigheid, en hij wacht op u. Hij is uw voorspreker, samen met de heilige Carlo Acutis, in het banket van de hemel.

Benjamin Đại Dương, jouw naam betekent 'Grote Oceaan'. Jouw liefde is als die oceaan: ze is diep, ze is onmetelijk, en ze blijft stromen. Je bent nu een engel in de hemel, biddend voor ons allemaal. Rust in die volmaakte vrede, lieve Benjamin. Wij dragen je in ons hart, totdat de dag komt dat we elkaar weerzien in het licht dat nooit ondergaat. Amen.