Woensdag in de twintigste week door het jaar — Daily Word

Openingsgebed

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Genade zij u en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus.

Schuldbelijdenis

Heer Jezus, Gij zijt de Goede Herder die het verlorene zoekt en redt: Heer, ontferm U over ons. Christus Jezus, Gij schenkt ons uw genade uit overvloedige goedheid: Christus, ontferm U over ons. Heer Jezus, Gij leidt ons door het donkere dal naar de vreugde van het eeuwig leven: Heer, ontferm U over ons.

♪ “Kyrie: Ontferm U (Version A)” — A song for Ben

Dienst van het Woord

Eerste lezing · Ez. 34, 1-11

Het woord van de Heer werd tot mij gericht: Mensenkind, profeteer tegen de herders van Israël, profeteer en zeg tot hen, tot die herders: Zo spreekt God de Heer: Wee de herders van Israël die zichzelf weiden! Moeten de herders niet de schapen weiden? De melk nuttigt gij, met de wol kleedt gij u, het vette slacht gij, maar de schapen weidt gij niet. De zwakke versterkt gij niet, de zieke geneest gij niet, de gewonde verbindt gij niet, de afgedwaalde brengt gij niet terug en de verlorene zoekt gij niet, maar met hardheid heerst gij over hen en met geweld. Zo raakten zij verstrooid omdat er geen herder was, en zij werden tot voedsel voor alle dieren van het veld; zij raakten verstrooid. Mijn schapen dwaalden rond op alle bergen en op elke hoge heuvel; over heel de aarde waren mijn schapen verstrooid, zonder dat iemand naar hen vroeg of hen zocht. Daarom, herders, hoort het woord van de Heer: Zowaar Ik leef, spreekt God de Heer, omdat mijn schapen een prooi zijn geworden en mijn schapen tot voedsel zijn geworden voor alle wilde dieren, bij gebrek aan een herder; omdat mijn herders niet naar mijn schapen hebben omgezien, maar de herders zichzelf weidden en mijn schapen niet weidden; daarom, herders, hoort het woord van de Heer: Zo spreekt God de Heer: Zie, Ik kom op tegen de herders; Ik zal mijn schapen uit hun hand terugeisen en een einde maken aan hun weiden van de schapen, zodat de herders niet langer zichzelf weiden. Ik zal mijn schapen ontrukken aan hun mond, zodat zij hun niet meer tot voedsel dienen. Want zo spreekt God de Heer: Zie, Ik zal zelf naar mijn schapen omzien en Ik zal zelf voor hen zorgen.

Tussenzang · Ps. 23 (22), 1-3a, 3b-4, 5, 6

De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort. Hij laat mij rusten in groene weiden. Hij voert mij naar rustige wateren; Hij verkwikt mijn ziel. R. De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort. Hij leidt mij op het rechte spoor, omwille van zijn Naam. Al ga ik door het dal van de schaduw van de dood, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt met mij; uw stok en uw staf, die geven mij troost. R. De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort. Gij richt voor mij een tafel aan voor het oog van mijn tegenstanders; Gij zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over. R. De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort. Ja, louter goedheid en genade volgen mij alle dagen van mijn leven; en ik zal wonen in het huis van de Heer voor lengte van dagen. R. De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort.

Evangelie · Mt. 20, 1-16

In die tijd vertelde Jezus aan zijn leerlingen deze gelijkenis: “Het Koninkrijk der hemelen gelijkt op een landeigenaar die 's morgens vroeg uitging om arbeiders te huren voor zijn wijngaard. Nadat hij met de arbeiders overeen was gekomen voor een zilverstuk per dag, stuurde hij hen naar zijn wijngaard. Toen hij omstreeks het derde uur uitging, zag hij anderen werkeloos op het marktplein staan en zei tot hen: ‘Gaat ook gij naar de wijngaard, en wat rechtvaardig is zal ik u geven.’ En zij gingen. Omstreeks het zesde en het negende uur ging hij weer uit en deed hetzelfde. Toen hij omstreeks het elfde uur uitging, vond hij weer anderen die daar stonden, en hij zei tot hen: ‘Waarom staat gij hier de hele dag werkeloos?’ Zij antwoordden hem: ‘Omdat niemand ons heeft gehuurd.’ Hij zei tot hen: ‘Gaat ook gij naar de wijngaard.’ Toen de avond gevallen was, zei de eigenaar van de wijngaard tot zijn rentmeester: ‘Roep de arbeiders en betaal hun het loon uit, te beginnen bij de laatsten tot aan de eersten.’ Toen zij kwamen die omstreeks het elfde uur waren begonnen, ontving ieder een zilverstuk. Toen nu de eersten kwamen, meenden zij dat zij meer zouden ontvangen; maar ook zij kregen ieder een zilverstuk. Bij de ontvangst morden zij tegen de landeigenaar en zeiden: ‘Dezen die als laatsten kwamen, hebben maar één uur gewerkt, en u stelt hen gelijk met ons, die de last van de dag en de hitte hebben gedragen.’ Maar hij antwoordde een van hen: ‘Vriend, ik doe u toch geen onrecht? Zijt gij het met mij niet eens geworden voor een zilverstuk? Neem wat van u is en ga heen. Ik wil aan deze laatste hetzelfde geven als aan u. Mag ik met het mijne soms niet doen wat ik wil? Of zijt gij jaloers omdat ik goed ben?’ Zo zullen de laatsten de eersten zijn en de eersten de laatsten.”

De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort.

Overweging

“Zijt gij jaloers omdat ik goed ben?”

Met die vraag zet de landeigenaar in het Evangelie onze menselijke logica volkomen op zijn kop. Wij mensen rekenen en wegen voortdurend af: hoeveel uren zijn er gewerkt? Wat staat daar tegenover? Maar in Gods Koninkrijk gelden geen kille berekeningen… De wijngaardenier kijkt niet naar een optelsom van uren, maar naar de mens die Hij wil zegenen. Zijn genade is geen zakelijke beloning; het is pure, overstromende liefde.

En in de eerste lezing belooft de Heer bij monde van Ezechiël: “Ik zal zélf naar mijn schapen omzien.” Waar menselijke krachten tekortschieten, treedt God binnen als de Herder die rust brengt, die heelt en die draagt.

Als we denken aan Benjamin Vo, denken we aan een jongen met een schitterend talent voor logica en wiskunde. Reeds op jonge leeftijd doorzag Ben ingewikkelde berekeningen met het grootste gemak. Zijn verstand was vlijmscherp, maar zijn hart was nog oneindig veel rijker… Want Benjamin begreep dat het in het leven niet draait om tellen of berekend zijn, maar om goedheid en liefde.

In menselijke ogen voelt een leven van vijftien jaar als de arbeiders die pas op het elfde uur in de wijngaard kwamen… Het lijkt voor ons gevoel zo kort. Maar voor God is een voltooid leven geen kwestie van het aantal jaren op aarde. De Vader schenkt het volle zilverstuk van het eeuwig leven, de volle vreugde van het hemelse feest, aan ieder die Hij in liefde thuisroept.

Het is vandaag precies negen weken geleden dat Ben door de Goede Herder werd thuisgebracht. Negen weken waarin het gemis in het hart van zijn vader Alan, zijn moeder Thao en zijn broer Ryan onverminderd groot is…

Maar Benjamin is geborgen in die groene weiden van Psalm 23. De Herder heeft hem bij de hand genomen, voorbij alle pijn en moeite, naar de rustige wateren van het eeuwig licht.

Voor Alan, Thao en Ryan, voor zijn ooms en tantes, en voor iedereen die vandaag meebidt — in het bijzonder zieke kinderen en families die een zwaar kruis torsen: weet dat Gods barmhartigheid u omringt. Moge Onze Lieve Vrouw Maria u zachtjes troosten. Ben waakt over u in de vrede van Christus. Amen.

Meditation

♪ “Adem van Genade (Reverent Choir)” — A song for Ben

Voorbeden

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben - Ik mis je zo erg. Kom alsjeblieft zo vaak gedag zeggen als je wilt. Help ons verder te gaan zonder zoveel pijn, mijn zoon. Bid alsjeblieft voor ons.”